به گزارش سراج24، در مناظره آدینه گذشته در برنامه هفت که با حضور سید ضیاء هاشمی و امیر حسین علم الهدی برگزار شد موضوعاتی در خصوص فعالیت شورای صنفی نمایش مطرح گردید که ابهاماتی در این خصوص به ذهن متبدر میشود.از اینرو به سراغ مسعود اطیابی کارگردان و عضو شورای صنفی نمایش رفتیم تا با وی در این خصوص به گفتوگو بنشینیم.
متن زیر ماحصل گفتوگوی خبرنگار "آوینی فیلم" با عضو شورای صنفی نمایش است
آوینی فیلم: به عنوان کارگردانان در شورای صنفی نمایش، عملکرد این شورا را در خصوص جذب مخاطب به سینما چگونه ارزیابی می کنید؟
اطیابی: بنده نماینده کانون کارگرانان در شورای صنفی نیستم و هیچ تشکل کارگردانی دیگری نیستم. بلکه به عنوان شخص حقیقی و کارگردان در یک مقطع زمانی که کاگردانان از نظر دولت فاقد تشکل قانونی بوده اند و نماینده ای معرفی نشده بود عدم حضور کارگردان در شورای صنفی خلا ای به حساب می آمد که طبق نظر مدیران وقت سینمایی بنده پذیرفتم تا به عنوان یک کارگردان در این شورا عضویت داشته باشم.
اینکه برخی عملکرد شورای صنفی نمایش را مهمترین دلیل در کاهش مخاطب سینما دانستهاند، تعریفی نادرست و بی انصافی در مورد این شورا به حساب میآید.
در واقع عوامل زیادی در کاهش مخاطب نقش دارند که به شورای صنفی ارتباط جندانی ندارد ، البته باید اذعان کرد که آیین نامه نحوه اکرن فیلم ها باید دست خوش تغییراتی شود تا برنامه ریزی اکران بهتر از این شود و این موضوع تنها به شورای صنفی نمایش ارتباطی ندارد.
آوینی فیلم: شورای صنفی نمایش چه اقدامات موثری در راستای جذب مخاطب سینما انجام داده است؟
اطیابی: شورا سخنگو دارد و ایشان باید در این زمینه پاسخگو باشد. در طول یک سالی که بنده عضو شورا بودهام به دلیل شرایط ملتهب حاکم بر فضای سینما و اختلافات درونی این حوزه قاعدتا فرصتی برای اقدامات زیرساختی مهیا نشد اما فعالیتهایی نیز صورت گرفت. اما لازم به ذکر است که اقدامات زیرساختی باید با نظر مشورتی همه اهالی سینما انجام شود.به نظر من، نیاز به بازنگری در ضوابط و شرایط و آیین نامه های اکران داریم. کمیته های مشورتی ایجاد کنیم و نظام رو به جلو و آینده نگری برای اکران فیلم برقرار کنیم. این مهم نیاز به آرامش و تفاهم میان اهالی سینما دارد.
شورای صنفی صرفا به عنوان دبیرخانهای که قراردادهای بین پخشکنندگان و سینماداران را به ثبت میرساند سعی دارد تا همه اقدامات را بر طبق آیین نامه و به موقع انجام دهد و در این دوره یک سری اقدامات نظارتی نیز انجام شده است اما نمی شود گفت که برنامهریزی خیلی مدون و جامعی انجام شده است و متاسفانه توقعات ما نیز بواسطه اختلافات موجود در سینما محقق نشد.
اما نمیتوان منکر زحمات اعضای شورا شد چرا که آنها بسیار زحمت کشیدهاند تا کارها بر طبق آییننامه و در شرایط قانونی پیش برود و اکران ۶۰ فیلم در سینماهای کشور در طول یکسال و آنهم در شرایطی که برخی فیلم ها شرایط اکران ندارند، ولی به دلیل داشتن قرار داد در سینماها به اکران می رسند، مطمئنا کار آسانی نخواهد یود.
آوینی فیلم: آیا این درست است که تصمیمات در شورا توسط یک فرد خاص گرفته میشود؟
اطیابی: این موضوع به هیچ وجه درست نیست. انجمن سینماداران در این شورا ۳ نماینده دارد و اتفاقا این نمایندگان نسبت به سینما و مردم بسیار دلسوز هستند. و در شورا حضور فعالی دارند.
از سوی دیگر هاشمی و کاوش نیز در این مدت هیچ تولیدی نداشتهاند که بخواهیم مدعی شویم آنها بدنبال منافع شخصی در شورا هستند و در طول مدتی که بنده عضو این شورا هستم به هیچ وجه اتخاذ تصمیمات بصورت شخصی نبوده بلکه خود صاحبان فیلم، پخش کنندگان و سینمادارن قراردادهایی دارند که صرفا بر اساس آیین نامه در شورای صنفی برای ثبت آن اقدام می شود و اگر مفاد آیین نامه با فیلمها مغایرتی نداشته باشد حق و اختیار در دست سینما دار و صاحبان فیلم است.
آوینی فیلم: صحبت هایی در رابطه با جابجایی شورای صنفی نمایش شده است. نظر شما مبنی بر بازگشت این شورا به خانه سینما چیست؟
اطیابی: محل برگزاری جلسات هر جایی که باشد مهم نیست. نمی دانم چرا این بحث را وارد مناقشه می کنند چراکه به راحتی میتوانند به توافق برسند و حتی این شورا می تواند دبیرخانه مجزا داشته باشد و اینکه عده ای از همکاران بدون فراهم نمودن مقدمات و ایجاد بحث و گفت وگو، بخواهند به صورت شبیخون برای تصاحب شورای صنفی اقدام کنند به نظر می رسد که کار درستی نیست.
نباید فکر کنیم که با عوض شدن دولت انقلاب شده است و عده ای فکر کنند که در جنگی پیروز شده اند و این لحن وجاهت عمومی ندارد و برخورد این چنینی را قبول ندارم.
این که شورای صنفی یک دبیر خانه دائمی داشته باشد یا در اتحادیه بماند ویا به خانه سینما منتقل شود، موضوعاتی است که باید مورد بحث و تبادل نظر قرار بگیرد. اما نکتهای که مهم است این است که این شورا باید برای تنظیم مناسبات نمایش فیلم، وجود داشته باشد و مطمئنا اختلافات شخصی در هر موضوعی مانع پیشرفت کار می شود. این امر اصلا خوب نیست که عدهای مخالف حضور شورا در اتحادیه و عدهای دیگر مخالف حضور در خانه سینما باشند.
آوینی فیلم: شما همکاری با این شورا ادامه می دهید؟
اطیابی: بنده به عنوان یک شخص حقیقی و کارگردان سینما و در شرایطی که کارگردانان سینما از دید دولت فاقد تشکل قانونی بودند و همکاری برای معرفی نماینده صورت نگرفته بود، به جهت پرشدن خلا و اصرار مسئولان دولتی و همکاران در آن زمان پذیرفتم که به عنوان کارگردان در این شورا حاضر باشم و اکنون چند ماه به پایان این دوره باقی نمانده است. من تابع تشکل کارگردانان و معرفی نماینده از سوی آنها هستم و هر زمانی که نماینده جدید معرفی شود جای خود را به او میدهم و تا زمانیکه این نماینده معرفی نشده است همچنان در شورا حضور مییابم.
آوینی فیلم: به عنوان کارگردان"خاک ومرجان" از زمان اکران این فیلم رضایت داشتید؟
اطیابی: من اگر عضو شورای صنفی نمایش نبودم حتما برای اکران بهتر خاک و مرجان دفاع بیشتری می کردم تا در زمان مناسب تر اکران شود و شرایط تبلیغ بهتری داشته باشد اما به علت آرامش وجدان و اینکه برداشتی از پیگیری کار شخصی نشود اقدامی انجام ندادم و بدترین زمانی که یک فیلم می توانست اکران شود به فیلم خاک و مرجان اختصاص داده شد. در زمانی که لازم است به دلیل خلا اکران، برخی فیلمها بسوزند که دقیقا در همان زمان و در دهه اول محرم خاک و مرجان اکران شد که نیمی از زمان آن به تعطیلات خورد که در اصل باید گفت فیلم اکران نشده است. به لحاظ قلبی از زمان اکران اصلا رضایت ندارم، اما چاره ای نبود.
آوینی فیلم: آیا احتمال پخش خاک و مرجان در شبکه خانگی وجود دارد؟
اطیابی: قطعا یکی از کاری که می توان انجام داد پخش در شبکه خانگی است.اما الان فیلم در دانشگاه های مختلف به مرور در حال نمایش می باشد.
آوینی فیلم:اگر در پایان نکتهای وجود دارد استفاده می کنیم.
اطیابی: امیدوارم که دوستان، تهیه کنندگان، سینما داران و اعضای خانه سینما قبل از هر تصمیم یک جلسه بحث و مفاهمه برگزار کنند تا دیدگاه ها رودررو و با صراحت بیان شود و قائل به این باشند که باید به هر حال به یک توافق برسند و شورای صنفی این دوره رو به پایان است و فعالیت ها کاملا قانونی انجام میشود نماینده وزارت ارشاد همیشه ناظر و حاضر بر این فعالیت ها است و اعضای این شورا نیز بسیار دلسوز هستند. به هرحال نقایصی در هر دوره وجود دارد و نمی شود مقایسه کرد.
یک مشکل اساسی در رابطه با اکران فیلم ها وجود دارد که به به زیر ساخت و نحوه اکران فیلم ها باز میگردد. یک سری استانداردها در تولید فیلم و نگاههای تبلیغاتی باید تعویض شود و جذابیت افزایش یابد و همچنین حقوق تولید کننده و مصرف کننده و فعالان فرهنگی نیز باید حفظ شود.



