به گزارش سراج24، امروز یکشنبه 30 ژوئن 2013 (9 تیر 92) جشن پیوستن "کرواسی" به جمع اتحادیه اروپا با حضور بیش از 30 نفر از سران و مقامات دولتی اروپا – و همچنین معاون وزیر امور خارجه آمریکا- در شهر "زاگرب" پایتخت کرواسی برگزار میشود. پس از این مراسم، جمهوری کرواسی از تاریخ اول ژوئیه 2013 بیست و هشتمین عضو رسمی اتحادیه اروپا به شمار میرود.
سران کشورهای عضو اتحادیه اروپا، همچنین روز جمعه 28 ژوئن در بروکسل، با پیوستن لتونی به منطقه پولی یورو از ابتدای سال 2014 نیز موافقت نمودند.
هر کشور متقاضی عضویت در اتحادیه، راه دور و درازی در تحقق و تأمین شرایط لازم برای این مقصود را در پیش دارد. کرواسی نیز از این قاعده مستثنی نبوده و از حدود ده سال قبل برای نیل به این هدف، تلاشها و مذاکرات فراوانی انجام داده است. اصلاح دستگاه قضایی این کشور و هماهنگی آن با استانداردهای اروپایی از مهمترین این تغییرات بود. اکنون قضات دادگستری و دادستانهای نهادهای حقوقی کرواسی، با تغییر قوانین اجرایی موجود، شرایط لازم برای پیوستن به اتحادیه و قبول مأموریتها و رویارویی با مسائل آتی را احراز نمودهاند.
"هرمن ون رومپوی" (Herman Van Rompuy) رئیس شورای اتحادیه اروپا، روز جمعه 28 ژوئن 2013 در نشست بروکسل، رسماً ورود کرواسی به اتحادیه را به "زولان میلانوویچ" (zoran milanovic) نخستوزیر این کشور تبریک گفت.
از زمان جرقه تشکیل اتحادیه اروپا در سال 1957 و به عضویت درآمدن شش کشور اروپایی در آن، تا سال 1993 و شکلگیری چارچوب فعلی این اتحادیه، موجبات حمایتهای حقوقی، اقتصادی و قانونی از شهروندان این کشورها فراهم آمد. در حالی که گسترش اتحادیه اروپا در شرایط اقتصادی فعلی، یعنی سال 2013، شکوفایی و پیشرفت حاکم بر در دهههای 70 و 80 میلادی را نخواهد داشت.
اتحادیه اروپا با وجود اجرای قوانین ریاضت اقتصادی در این قاره، تنها در سال 2007 مبلغ 1 میلیارد یورو در پروژههای اصلاحات زیرساختی کرواسی و توسعه مناطق روستایی - منطقهای کرواتها هزینه کرده است.
شواهد نشان میدهد مقامات مسئول کشورهای متقاضی، به پیوستن به خانواده اتحادیه، دل بستهاند و میکوشند تا با تکرار شعارهای اصلاحات اساسی از سوی اروپا، مردم کشور خود را به آینده امیدوار کنند؛ همانند برگ سبزی که تحفه ورشکستگان شده است! به طور مثال در وضعیت کنونی که تعداد زیادی از کرواتها، وطن خود را ترک کرده و عده بسیاری هنوز در شرایط دشوار پس از فروپاشی یوگسلاوی (دهه 1990) به سر میبرند، طبیعی است که علاقمند به عضویت کشورشان در اتحادیه اروپا باشند.
اما از سوی دیگر، پیوستن کشورهایی نظیر یونان، پرتغال، ایتالیا، اسپانیا و ایرلند به اتحادیه اروپا، چیزی جز فاجعه و بحران برای آنان به ارمغان نیاورده و مقامات دولتی آنها دیر یا زود با اعتراضات مردمی مواجه شدهاند.
شایان ذکر است به عضویت گرفتن اعضای جدید در اتحادیه اروپا، آنان را با چالشهای جدیدی روبرو میکند که اعضای فعلی نیز نسبت به پیامدهای آن به خوبی آگاهند. به هر حال اکنون کرواسی، رسماً عضو تازهوارد این اتحادیه محسوب میشود. واکنشها به این واقعه تاریخی در مطبوعات و رسانههای اروپایی متفاوت بود: روزنامه کروات "نویی لیست" (Novi List) روز 15 ژوئن در این باره نوشت:
«پیوستن به اتحادیه اروپا، واقعاً چه سودی به حال کارگران ساده دارد؟ چه تغییری در زندگی آنان ایجاد خواهد کرد؟ این عضویت چه ربطی به روزمره ما، به مخارج بالای امرارمعاش، به بازار کار، و غیره دارد؟ هیچ یک از ما تصور روشنی از این موضوع نداریم، فقط مطمئنیم که راه سختی در پیش است... یک زن فروشنده در شهر "رییکا" (Rijeka) میگوید: لازم نیست کسی برای ما افسانه بگوید، افزایش قیمتها از همین حالا که هنوز عضو اتحادیه نشدهایم شروع شده است.»
هفتهنامه اتریشی "فالتر" (Der Falter) چاپ وین عضویت کرواسی در اتحادیه را "مایه افتخار" دانست ولی در مقابل، روزنامه فرانسوی "لوموند" (Le Monde) چاپ پاریس در 27 ژوئن، این واقعه را مایه نارضایتی و ناخرسندی مردم کرواسی عنوان کرد:
«کشوری که طی جنگهای دهه 90 پاره پاره شده، دیگر نمیخواهد هم به لحاظ اقتصادی تحت فشار باشد و هم اصلاحات دشوار دیکته شده از سوی نشستهای بروکسل را اجراکند.»
نگرانی از به راه افتادن موج عظیم مهاجرت کرواتها به کشورهای ثروتمند قاره اروپا، مؤید وجود برخی معضلات است. در سالهای اخیر، تحمل وزن مهاجران در جستجوی کار از پرتغال گرفته تا لهستان، بر دوش کشور آلمان و اتریش بوده است؛ از این پس، این مهاجران کروات هستند که به احتمال قوی این وزن را به مراتب برای بازار کار آلمان و اتریش سنگینتر و دولتهای آنان را مجبور به محدودکردن قوانین مهاجران خواهند کرد.
*** مقایسه پیوستن کرواسی به اروپا با ورود بحث برانگیز ترکیه به اتحادیه
از تشریفات، جلسات و همایشهای مختلف به مناسبت پیوستن یک عضو جدید به اتحادیه اروپا که بگذریم، ورود نسبتاً آسان کرواسی به این اتحادیه، در مقایسهای همعرض، میزان پذیرش دیگر کشورها به دامان اتحادیه را به چالشی ابهامآمیز میکشاند.
از دیگر متقاضیانی که هنوز در صف ایستاده و گام به گام با ایجاد تغییرات متعدد در ساختارهای گوناگون داخلی و خارجی بومی، در انتظار گوشهچشمی از اتحادیه اروپا هستند، میتوان به کشورهای ترکیه، ایسلند، صربستان و مقدونیه اشاره کرد. اما یقیناً میتوان گفت این راه برای "ترکیه"، بیش از هر کشور دیگری سخت و ناهموار شده است. شاید هیچ کشوری برای پیوستن به اتحادیه اروپا به اندازه ترکیه، مشتاق نبوده و انتظار هیچ کشوری هم تاکنون این قدر طولانی نشده است.
چرا سختگیریهای سران اتحادیه اروپا مبنی بر پیوستن ترکیه به اتحادیه، در مورد کرواسی یا لتونی وجود نداشت؟
این در حالی است که به طور قطع در سالهای اخیر، هیچ دولتی به اندازه دولت آنکارا، اهداف، ارزشها و سیاستهای داخلی و خارجی ملت خود را در پای خواستههای اروپا و آمریکا ذبح نکرده است. تبعیت از طرحهای شورای همکاریهای ناتو در زمینه ارسال سلاح به مرزهای سوریه، تبدیل شهرهای مرزی به پایگاههای نظامی اسرائیل در منطقه، ایفای نقش مکمل رژیم صهیونیستی در بازی خونبار سرکوب بیداری اسلامی،... تنها بخشی از این همکاریهای خاضعانه است.
هرچند دولت آنکارا، برای جلب نظر سران تصمیمساز در اتحادیه و تقویت جایگاه منطقهای خود دست به پشتیبانی نظامی از تروریستهای سوریه زد؛ اما با گذشت زمان، آنچه که در چنتهاش باقی ماند، منفور شدن بیش از پیش "رجب طیب اردوغان" در انظار عمومی ترکیه و بر باد رفتن هزینههای بسیار این کشور صرف تقدیم تسلیحات به شورشیان سوری بود.
کمیسیون اتحادیه اروپا و کشورهای عضو ناتو، به جای قدردانی از دولت آنکارا به خاطر تبعیت محض از برنامههای نظامیشان و قبول ترکیه به عنوان عضو اتحادیه اروپا، "کرواسی" را به جمع خود پذیرفتند!
کمکهای مالی اتحادیه اروپا به کرواسی را نمیتوان در تسهیل پیوستن این کشور به اتحادیه نادیده گرفت. به گزارش شبکه خبری "یورونیوز" از این پس نیز مسئولان اتحادیه اروپا، تا سال 2020 میزان 14 میلیارد یورو به منظور مدرنیزه کردن کشور کرواسی، اختصاص خواهند داد.
اما چگونه است که ترکیه، برای دستیابی به همین هدف، نه تنها کمکی دریافت نمیکند بلکه مجبور است به قیمت افروختن اعتراضات شدید مردمی در شهرها، کشتار در میدان تقسیم، شورشهای ملی برای کنارهگیری اردوغان،... همچنان به دولتهای تصمیمگیر در اتحادیه اروپا باج بپردازد. البته حتی در این صورت نیز متهم به زیرپاگذاردن اصول مدرنیسم و دموکراسی شده و پیشبینی میشود در پشت دروازه عضویت در اتحادیه اروپا، به "آخر صف" رانده شده باشد!
