به گزارش سراج24؛ علی حسن حیدری، کارشناس و تحلیلگر مسائل سیاسی؛ نوشت: کمتر از ده روزبه انتخابات میان‌دوره‌ای ۱۲ آبان باقی مانده است و شاخص‌ها و نظرسنجی‌ها از موقعیتی دشوار برای جمهوری‌خواهان حکایت دارند؛ وضعیتی که در آن، کاهش محبوبیت دونالد ترامپ، جنگ با ایران و افزایش هزینه‌های زندگی، به چالش‌های اصلی حزب حاکم تبدیل شده‌اند. دموکرات‌ها در میانگین نظرسنجی‌های ترجیح حزبی حدود ۹ واحد پیشتازند. میانگین نیت سیلور تا ۲۸ مهر، فاصله آنان را ۸.۹ واحد و با تعدیل بر اساس رأی‌دهندگان احتمالی نزدیک به ۹.۷ واحد نشان می‌دهد. در نظرسنجی‌های تازه واشینگتن‌پست، ای‌بی‌سی و ایپسوس، رضایت از ترامپ ۳۳ درصد و نارضایتی ۶۶ درصد بوده است. رویترز و ایپسوس نیز میزان رضایت را ۳۱ درصد ثبت کرده‌اند؛ در میان رأی‌دهندگان مستقل، تنها ۲۲ درصد از او رضایت دارند. هم‌زمان، شاخص پیش‌بینی کالشی احتمال کنترل مجلس نمایندگان به دست دموکرات‌ها را حدود ۹۰ درصد و احتمال تصاحب سنا را ۶۳ درصد برآورد می‌کند.
در مجلس نمایندگان، مسئله دیگر صرفاً پیروزی یا شکست دموکرات‌ها نیست، بلکه میزان برتری احتمالی آنان است. مرکز کریستال بال اعلام کرده شمار کرسی‌هایی که دست‌کم به دموکرات‌ها گرایش دارند، از ۲۱۸ فراتر رفته و تلاش جمهوری‌خواهان برای تغییر نقشه‌های انتخاباتی نیز به‌اندازه انتظارشان مؤثر نبوده است. در سنا، رقابت پیچیده‌تر است: جمهوری‌خواهان اکنون ۵۳ کرسی دارند و دموکرات‌ها برای کسب اکثریت باید چهار کرسی قطعی به دست آورند. کریستال بال سرنوشت پنج رقابت در کانزاس، آیووا، مین، اوهایو و تگزاس را نامعلوم می‌داند. جمهوری‌خواهان برای حفظ سنا باید چهار مورد از این پنج رقابت را ببرند، درحالی‌که دموکرات‌ها تنها به دو پیروزی نیاز دارند. سیلور شانس دموکرات‌ها را حدود ۷۵ درصد و دسیژن‌دسک ۵۶ درصد ارزیابی می‌کند. اگر نظرسنجی‌ها دقیق باشند، دموکرات‌ها ۵۴ کرسی به دست خواهند آورد؛ اما خطای سه‌واحدی می‌تواند اکثریت را از آنان بگیرد.
بااین‌حال، عامل اصلی آسیب‌پذیری جمهوری‌خواهان را باید در افزایش هزینه‌های زندگی جست‌وجو کرد؛ مسئله‌ای که با آغاز حملات آمریکا به ایران و بسته‌شدن عملی تنگه هرمز از سوی جمهوری اسلامی ایران، ابعاد سیاسی جدی‌تری یافته است. قیمت بنزین از حدود ۳ دلار پیش از جنگ افزایش یافته و میانگین کشوری آن برای ۱۵۸ روز بالاتر از ۴ دلار ارزیابی می‌شود. در همین حال، ۷۱ درصد پاسخ‌دهندگان قیمت بنزین را غیرقابل‌تحمل می‌دانند؛ درحالی‌که این رقم در ماه بهمن ۲۸ درصد بود. حدود دو سوم پاسخ‌دهندگان جنگ را اشتباه می‌دانند و ۷۰ درصد از شیوه اداره آن ناراضی‌اند. برای نخستین بار در بیش از یک دهه، رأی‌دهندگان در مسائل اقتصادی به دموکرات‌ها بیش از جمهوری‌خواهان اعتماد دارند و ۶۸ درصد از عملکرد اقتصادی ترامپ ناراضی‌اند؛ آماری که شامل ۳۷ درصد از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه نیز می‌شود.
دامنه این نارضایتی به گروه‌های مختلف رأی‌دهندگان رسیده است؛ به‌گونه‌ای که حمایت از جمهوری‌خواهان در میان رأی‌دهندگان لاتین‌تبار در تگزاس و فلوریدا افت چشمگیری داشته است. از سوی دیگر، ترامپ کارزارهای انتخاباتی را حول محور شخص خود بنا کرده، اما بررسی رویترز نشان می‌دهد در ۴۱ رقابت از ۶۲ رقابت کلیدی کنگره، نامزدهای جمهوری‌خواه یا در سیاست‌ها از او فاصله گرفته‌اند یا پیوند خود را با وی کم‌رنگ کرده‌اند. این وضعیت نشان می‌دهد که همراهی با رئیس‌جمهور، در شرایط کاهش محبوبیت او، ممکن است به‌جای مزیت انتخاباتی به هزینه‌ای سیاسی تبدیل شود.
در مقابل، ترامپ روایتی را آماده می‌کند که شکست احتمالی را به تقلب نسبت دهد؛ اما چنین ادعایی، بدون شواهد معتبر، نه پاسخی به نارضایتی اقتصادی مردم است و نه می‌تواند جایگزین پاسخ‌گویی درباره پیامدهای جنگ و افزایش هزینه‌های زندگی شود. رأی‌دهندگان آثار تصمیمات دولت را در زندگی روزمره خود احساس می‌کنند و همین مسئله می‌تواند جهت‌گیری انتخاباتی آنان را تغییر دهد. از این منظر، انتخابات میان‌دوره‌ای آزمونی جدی برای جمهوری‌خواهان خواهد بود؛ حزبی که اکنون باید هم‌زمان با کاهش محبوبیت رئیس‌جمهور، نگرانی‌های اقتصادی جامعه و پیامدهای سیاسی جنگ مواجه شود. هرچند نظرسنجی‌ها نتیجه قطعی انتخابات را تضمین نمی‌کنند، یک نکته روشن است: وقتی هزینه جنگ به قیمت بنزین و مخارج زندگی منتقل می‌شود، پیامدهای آن نیز به صندوق رأی می‌رسد؛ و اقتصاد می‌تواند به پاشنه آشیل جمهوری‌خواهان تبدیل شود.
