یادداشت؛

اجماع سازی جهانی علیه ایران یا توافق

اجماع سازی جهانی علیه ایران یا توافق

به گزارش سراج24؛ محمدحسن دهقانی کارشناس مسائل استراتژیک: بیان و بررسی سناریو های دولت قبل، فعلی و به تبع آن راهبردهای پیش روی کشور، می‌تواند نحوه مواجه دستگاه سیاست خارجی جمهوری  اسلامی ایران با مسائل آتی را تعیین کند.

ابتدا با بررسی اهداف پیدا و پنهان برنامه اقدام مشترک ( برجام )، نقاط تاریک و روشن آن را از نگاه راهبردی بررسی می کنیم:
به طور کلی برای به نتیجه رسیدن برجام در دولت قبل، دو کار ویژه اصلی تعریف شد اول آنکه اساساَ رسیدن به همچنین توافقی در عرصه بین المللی تنها به جهت کارکرد داخلی آن یعنی پیروزی در رقابت های انتخاباتی طراحی و اجرا شد و به نوعی به عنوان ایده حکمرانی جهت پیروزی در کارزار انتخاباتی ریاست جمهوری مورد استفاده قرار گرفت.

دوم آنکه در نقطه دیگر برای طرف های مقابل نگاهی وجود داشت که خواستار رسیدن به توافق خوب و اصطلاحاَ برد- برد نبوده ، بلکه تنها می خواستند از آن طرق "مدیریت برجامی" خود را به ایران اعمال کند ، یعنی با القاء خواسته های خود و اعطای امتیاز های کوچک و همچنین فشار به انجام تعهدات ابتدایی طرف ایرانی ، به دنبال قرار دادن تهران در مسیر طراحی شده خود بوده و مکانیسم ماشه را با  اهرم تحریم ها همانند چماق بالای سر ایران دائما فعال نگه دارند.

در واقع هدف اصلی غرب بازداشتن ایران از مسیر پیشرفت در صنعت هسته ای بود که با طراحی زیرکانه خود مذاکره کنندگان را وادار به حرکت در مسیر دلخواه خود کردند در این خصوص نیز متاسفانه عده ای در داخل بصورت خواسته یا ناخواسته در نقشه راه آنان قرار گرفتند و باترجیح منافع ملی به منافع شرکای غربی در واقع به مردم و کشور صدمات جبران ناپذیری وارد آورده اند .
برای اثبات این ادعا باید به اجرای تعهدات طرف ها در توافق برجام اشاره کرد که ابتدا ایران با سرعت و بدون رعایت سیاست گام به گام تعهدات خود را اجرا و سپس منتظر اجرای تعهدات آنان شد اما با گذشت 5 سال از این توافق هنوز هیچ کدام از تعهداتشان را اجرا نکرده و تنها زیان دیده  این ماجرا ایران بوده است.

بر اساس مطالب ذکر شده، حال به بررسی ابعاد دور جدید مذاکرات در 8 آذر ماه می پردازیم: 
دولت جدید با انتصاب تیم مذاکره کننده تازه نفس و دارای سابقه مذاکراتی می خواهد علاقه خود را به ادامه و انجام مذاکره تا حصول به نتیجه ای مشخص نشان دهد تا با رفع کامل تحریم ها قدری از مشکلات اقتصادی مردم کاسته شود.
در این خصوص حسین امیر عبدالهیان وزیر امور خارجه ایران در طول مدت کم تصدی خود بارها اعلام کرده که ایران هیچ‌گاه مذاکره را برای رسیدن به فنجان قهوه انجام نداده و در دوران جدید به دنبال عملگرایی در روابط دو یا چندجانبه است.
همچنین طرف دیگر مذاکرات یعنی آمریکا، که در طول ریاست جمهوری بایدن همواره  با ارائه پالس هایی دائماَ به دنبال از سرگیری مذاکرات با اهدافی تازه و گسترش حوزه اختیارات خود ذیل برجامی جدید است دیده می‌شود.
در این خصوص لازم به توضیح است، جامعه جهانی هنوز فراموش نکرده که دولت ایالات متحده در دوران ترامپ رئیس جمهور پیشین خود که با بدعهدی های فراوان، پرچمدار بی اعتمادی و نقض عهد در دنیا شده است.
همچنین واشنگتن بر اساس ملاحظات قانونی داخلی خود علی القاعده نمی تواند به سادگی با توافقی تازه دست پیدا کند.

در ماه می 2015 توسط مجلس آمریکا لایحه ای به تصویب رسید که براساس آن به کنگره این حق داده می‌شود تا هرگونه توافق حاصل شده در 5+1 را بررسی کند -  Iran nvclear review act. 
بر اساس نظر بسیاری از حقوق‌دانان آمریکایی با توجه به قانوق act هر توافقی که " بایدن " انجام دهد باید در کنگره بررسی و تصویب شود تا قابلیت اجرایی پیدا کند. البته در این خصوص اختلافات حقوقی نیز در بین نخبگان آمرکایی وجود دارد.

دوم آنکه تیم مذاکره کننده با مواجه هوشمندانه خود، باید سعی در خنثی سازی استراتژی " اجماع سازی "جهانی علیه ایران که در دولت " بایدن"  پیگیری می‌شود، کند. در واقع راهبرد فعلی ایالات متحده این است که به اجماع جهانی سال 2013 رسیده و در نهایت به توافق 2015 دست یابد. یعنی ایالات متحده در تنظیم سیاست های خود به طور کلی از توافق برجام عبور کرده و نیاز به توافق جدید دارد  که حاوی مسائل مختلفی همچون موضوع موشکی، منطقه ای و در نهایت براندازی است.

از مجموع شرایط فعلی می‌توان نتیجه گرفت که سرنوشت توافق با دولت " بایدن " می تواند دقیقا به سرنوشت توافق با دولت " اوباما " دچار گشته و غیر از صرف هزینه و وقت زیاد به احتمال زیاد نتیجه ای به دنبال نخواهد داشت.
به طور کلی براساس اهداف و شرایط موجود و با توجه به تجربه حاصل شده در دوره قبل مذاکرات، برای جمهوری اسلامی ایران دو مسیر قابل پیش بینی است اول آنکه دولت بخواهد با عنایت به تجربیات توافق قبلی توافقی حاصل کرده و از رهگذر آن با رفع کامل تحریم ها وعده حل مشکلات اقتصادی داده شده در انتخابات را محقق کرده و مقداری از مشکلات مردم را کمتر کند.

در پایان باید گفت امید است تیم مذاکره کننده ایرانی با تدوین استراتژی هوشمند ضمن جلوگیری از اجماع سازی جهانی علیه ایران در مواجه با 5+1 ، براساس راهبرد "تولید قدرت" این دور از مذاکرات را به نفع مردم ایران به اتمام برساند.

اخبار مرتبط

تامین اجتماعی، آرمان چهل و سه سالگی

زمانی ما «یک ملت واحد» بودیم

سکوت مقامات اربیل نشانه رضایت آنها از حمله آنکارا به شمال عراق است؟

0 نظر

ارسال نظر

capcha