رسانه ها و نقش آنها در وحشت بی دلیل جوانان آمریکایی از کرونا

رسانه ها و نقش آنها در وحشت بی دلیل جوانان آمریکایی از کرونا

به گزارش سراج24، هر روز حدود سه میلیون آمریکایی در برابر کووید۱۹ واکسینه می شوند، اما به نظر می آید آنطور که خیلی ها امید آن را دارند، «بازگشت به وضعیت عادی» به این زودی امکان پذیر نباشد.
مطالعه ای که به تازگی انجام شده نشان می دهد که بسیاری از آمریکاییان از تعامل با دیگران پس از به پایان رسیدن همه گیری کرونا وحشت دارند. جیمی بالارد روزنامه نگار داده های یوگاو می نویسد: «نظرسنجی انجام شده از سوی یوگاو از بیشتر از چهار هزار نفر نشان می دهد که از هر پنج آمریکایی دو نفر (۳۹ درصد) می گویند که از فکر اینکه دوباره با مردم معاشرت اجتماعی برقرار کنند خیلی یا کمی وحشت دارند.»
اگرچه این مسئله که درصد بالایی از آمریکاییان ناراحتی خود را از معاشرت های اجتماعی پس از اتمام همه گیری ابراز می کنند غافلگیر کننده است، اما جزئیات این مسئله در میان گروه های سنی مختلف حتی بیشتر از این تعجب برانگیز است.
بالارد می نویسد: «پنجاه درصد افراد ۱۸ تا ۲۴ ساله می گویند که از این مسئله احساس ترس دارند. تعداد مشابهی از افراد ۲۵ تا ۳۴ ساله (۴۷ درصد) نیز همین احساس را بیان می کنند.»
به عبارت دیگر حدود نیمی از آمریکاییان ۱۸ تا ۳۴ ساله نگران بازگشت به یک زندگی اجتماعی عادی پس از همه گیری هستند. این در حالی است که تنها ۳۱ درصد از افراد بالاتر از ۵۵ سال گفته اند که از تعامل دوباره با مردم احساس نگرانی می کنند.
این تفاوت از این نظر قابل توجه است که معمولا گفته می شود جوانان احتمال بسیار کمتری دارد که در نتیجه ابتلا به کرونا بستری شوند یا جان خود را از دست بدهند. اما این وحشت از کجا می آید؟
«جهان ما بر اساس داده ها» جدولی دارد که نرخ مبتلایان به کرونا را که منجر به مرگ و میر شده در کره جنوبی، چین، ایتالیا و اسپانیا به تفکیک در آن درج شده است. این داده ها نشان می دهند که نرخ موارد مرگ و میر در افراد واقع در دهه های ۲۰ و ۳۰ زندگی حدود ۰.۲ درصد است که در مقایسه با این نرخ در افراد بالای ۶۰ سال رقم بسیار کمی است.
این داده ها در مورد آمریکا نیز داستان مشابهی را بیان می کنند. جان الفلاین پژوهشگر در «استاتیستا» می نویسد: «نرخ مرگ و میر در شهر نیویورک برای بزرگسالان ۷۵ ساله و بزرگ تر تا ۲۸ مارس ۲۰۲۱ حدود ۲.۳۴۴ در هر صد هزار نفر بوده است.»
این رقم حدود ۵۰۰ بار بیشتر از نرخ مرگ و میر (۵ نفر در هر صد هزار) افراد واقع در طیف سنی ۱۸ تا ۲۴ ساله است. در سطح کشوری تحقیق بنیاد هریتیج نشان می دهد که بزرگسالان ۲۵ تا ۳۴ ساله  کمتر از سه هزار  از ۵۶۵ هزار نفر مرگ و میر مرتبط با کووید۱۹ در آمریکا را به خود اختصاص می دهند. (باید گفت که بسیاری از این مرگ و میرها به وضعیت سلامتی این افراد بستگی داشته است.)
این داده ها نباید باعث تعجب شوند. نزدیک به یک سال قبل دکتر جان یونیدیس از دانشگاه استنفورد گفته بود که نرخ مرگ و میر  بیماری کووید۱۹ در افراد زیر ۴۰ سال تقریبا صفر است.

رابطه معکوس
تمام داده های رسمی به همین نتیجه گیری ها اشاره دارند: ریسک ابتلا و مرگ و میر در جوانان در کمترین حد  است. با این حال نظرسنجی یوگاو این را نیز نشان می دهد که آنها بیشترین وحشت را از این بیماری دارند.
مسئله عجیبی است. همانطور که اینفلوئنسرها در توئیتر اشاره کرده اند، سطح آسایشی که مردم از بازگشت به زندگی عادی احساس می کنند، ارتباط متقابل زیادی با سطح خطر واقعی در آنها دارد. این مسئله پرسش مهمی را پیش می کشد: چرا جوانان بیشتر می ترسند؟ یک پاسخ واضح این است که ممکن است جوانان از این واقعیت مطلع نباشند که  ریسک ابتلای آنها به این بیماری بسیار پایین است.
همانطور که من به تازگی اشاره کرده ام، به طور کلی آمریکاییان در ارتباط با خطر بستری شدن از کووید۱۹ در سطح گسترده ای اطلاعات نادرست و غیردقیق دریافت کرده اند، به گونه ای که حدود یک سوم از آمریکاییان معتقدند که احتمال بستری شدن آنها در نتیجه این ویروس ۵۰ درصد است. (در حالی که این رقم به واقع نزدیک به یک درصد است.)
یافتن دلایل چنین اعتقادی کار سختی نیست. مطالعات نشان داده اند که رسانه های آمریکایی با انتشار موجی از اخبار منفی در سال ۲۰۲۰ اساسا یک جو وحشت را پدید آورده اند. در واقع مطالعه ای که با سرپرستی ایوی لیگ انجام شده به این نتیجه گیری رسیده که ۹۱ درصد از مقالات آمریکایی منتشره در رسانه های بزرگ لحنی منفی داشته اند و در مقایسه با رسانه های غیرآمریکایی این منفی نگری در آنها حدود دو برابر بوده است. پژوهشگران اشاره کرده اند که این اخبار منفی حتی بعد از فروکش کردن ویروس کرونا و حاصل شدن پیشرفت هایی پزشکی نیز ادامه یافته است.
این پژوهشگران نوشته اند: «حتی در طول دوره هایی که موارد جدید مبتلایان رو به کاهش بوده، گزارش های مربوط به  افزایش موارد ابتلا به کووید۱۹ از مطالبی که به کاهش موارد ابتلا اشاره دارند به نسبت ۵.۵ برابر بیشتر بوده  است.»
با این حال احتمالا رسانه ها فقط بخشی از مشکل باشند. ممکن است فناوری دیجیتال بخش دیگر آن باشد.

«احتمال مرگ و میر جوانان از کووید19 کمتر است»
برای نگارش این مطلب مجبور شدم آماری را از ریسک های ابتلا به کووید در میان جوانان پیدا کنم. برای یافتن اطلاعات  به طور معمول این کار را انجام دادم: به سراغ گوگل رفتم و کلیدواژه های چیزی را که دنبال آن می گشتم تایپ کردم :«احتمال مرگ و میر جوانان از کووید۱۹ کمتر است.»
انتظار داشتم انبوهی از مقالات و تحقیقاتی را مشاهده کنم که نشان می دهند جوانان ترس به نسبت کمتری از ویروس کرونا دارند. اما این اتفاقی نبود که رخ داد. در اینجا چند مورد از عناوینی را که در بالای فهرست نتایج جستجویم مشاهده کردم می بینید: «ویروس کرونا و کووید۱۹:جوانان نیز در خطر ابتلا قرار دارند؛ افراد جوان و سالم از چه چیز کووید۱9 باید بترسند؛ داده ها میزان کشندگی کووید۱۹ را فاش کرده اند، حتی در جوانان؛ جوانان در معرض خطر بیماری شدید کووید۱۹ قرار دارند؛ مرگ جوانان: پرسنل درمانی بیست و چند ساله در اثر ابتلا به کووید۱۹ جان باختند.»
این مسئله بزرگی است. ما در دنیایی دیجیتال زندگی می کنیم و گوگل بزرگ ترین موتور جستجوی روی زمین است که هر روز بیشتر از ۳.۵ میلیارد جستجو را پردازش می کند.
میلیون ها نفر احتمالا هر روز از گوگل برای یافتن اطلاعاتی در مورد ویروس کرونا استفاده می کنند. اما به جای یافتن مقالاتی که اشاره کنند ویروس کرونا برای افراد بالای ۶۰ سال صدها برابر خطرناک تر از افراد زیر ۴۰ سال است، هر کسی که چیزی را درمورد جوانان و خطرات ویروس کرونا در گوگل جستجو کند، کند مشتی عنوان به شدت ترسناک از این قبیل خواهد یافت.

دوباره تاکید می کنم که اینطور نیست که جوانان هیچ خطری را از ناحیه ویروس کرونا متوجه جوانان نیست. اما واقعیت های پزشکی می گویند که احتمال مرگ کودکان و جوانان در اثر کووید۱۹ از آنفلونزای فصلی، ذات الریه یا تصادف اتومبیل کمتر است. روشن است که بسیاری از آمریکاییان از این موضوع مطلع نیستند.

هزینه قطع ارتباطات اجتماعی
 نظرسنجی یوگاو نشان می دهند که وقتی پای کووید۱۹ به میان می آید، ارتباط بین تصورات و واقعیات قطع می شود. متاسفانه این قطع ارتباط پیامدهایی در جهان واقعی دارد.
نویسندگان مطالعه جدیدی که از سوی فرانکلین تمپلتون و گالوپ انجام شده چنین نتیجه گیری کرده است: «کسانی که خطرات کووید۱۹ برای جوانان را بیشتر از حد واقعی برآورد می کنند یا احساس خطری اغراق شده از میزان سرایت این بیماری ارائه می دهند، بیشتر احتمال دارد طرفدار تعطیلی مدارس، رستوران ها و سایر کسب و کارها باشند.»
این مسئله مهمی است چون این ممنوعیت ها تبعاتی بسیار جدی دارند. تعطیلی بخش هایی از اقتصاد  مسئله کمی نیست. این تمهیدات پیامدهای ناخواسته متعددی را به همراه دارند مثل از دست رفتن مشاغل، وخامت سلامت روانی، افزایش فقر جهانی، افزایش شدید تنهایی، به تعویق افتادن رویه های روتین درمانی و موارد دیگر. در عین حال مزایای اثبات شده این محدودیت ها همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد.
در سال ۲۰۲۰ ما شاهد نقض های بی سابقه آزادی های مدنی بنیادین بودیم. و تمام این نقض آزادی ها از ترس ناشی شده اند. بدتر آنکه با وجود چندین واکسن موفق و کاسته شدن شدید از تعداد افراد مبتلا، صدای زنگ های هشدار همچنان بلند است.
با در نظر گرفتن تمام این موارد جای تعجب ندارد که بسیاری از جوانان از این ویروس وحشت زده باشند. ولی ما باید به خاطر داشته باشیم که ترس معبری برای فرمانبرداری است. پائولو کوئیلو نویسنده می گوید:«اگر می خواهید کسی را کنترل کنید، تنها کاری که لازم است انجام دهید این است که کاری کنید تا احساس ترس کند.»
زمان آن است که دست از ترسیدن دست بردایم. برای این کار اولین گام شناخت و درک  درست واقعیت هاست.
نویسنده: جان میلتیمور (Jonathan Miltimore) از نویسندگان سایت
منبع: https://b2n.ir/s69032

اخبار مرتبط

توزیع بیش از ۴۶ هزار بسته معیشتی در شهرستان تاکستان

بهره گیری از ظرفیت فضای مجازی برای تولید محتوا ضروری است

اجرای طرح جهادی ساخت مسکن برای آسیب‌دیدگان کرونا در شیروان

0 نظر

ارسال نظر

capcha