سیل قابل پیشگیری نبود؟

 سیل قابل پیشگیری نبود؟

به گزارش سراج24، « مقصران سیل » عنوان یادداشت روز در روزنامه خراسان به قلم کورش شجاعی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

سیل مهیب و ویرانگر اخیر که از اواخر اسفند 97 تا اواسط فروردین سال جاری اکثر استان ها و شهرهای کشور را درگیر کرد آن چنان شدید و خسارت بار بود که ذهن همه ایرانیان و زندگی سیل زدگان عزیز کشورمان را به غایت درگیر و مختل کرد و تنها باید در مناطق سیل زده حضور می یافتی تا عمق فاجعه درک می شد و از نزدیک می دیدیم که سیل خانه و زندگی مردم را چگونه با خود برد.
آمارهایی که تاکنون اعلام شده از جان باختن 77 هموطن عزیز و مصدومیت بیش از هزار نفر در اثر سیل حکایت می کند. گرچه از دست دادن حتی یک عزیز تلخ و ناگوار است اما با توجه به حجم و گستردگی سیل و درگیر شدن 24 استان، 500 شهر و شهرستان و حدود 5000 روستا، اگر هشدارها و امدادرسانی های انجام شده، نمی بود، فاجعه ای انسانی رخ می داد، آری می توان چشم بر واقعیت ها بست و انصاف را از نگاه و زبان و قلم گرفت و گفت و نوشت که امدادگران هلال احمر، ارتش، سپاه و دولت، گروه های جهادی، نیروهای مردمی و همه آنانی که بی ادعا و بی سر و صدا قدم در راه خدمت و کمک رسانی گذارده اند و همچنان در این میدان سخت مشغول امداد و خدمت رسانی هستند، کار بزرگی انجام ندادند!
اما واقعیت های میدانی نشان می دهد همت و تلاش مجموعه امدادرسانان در هر لباسی قابل تقدیر بوده و هست هر چند در حادثه ای به این بزرگی و وسعت، قطعا ناهماهنگی ها و کاستی هایی وجود داشته و دارد که باید جبران شود.
توجه به این نکته نیز لازم است که گرچه در حوادثی مانند زلزله دو سال پیش در غرب کشور، زخمی عمیق بر دل مردم گذاشت اما آن حادثه تنها قسمتی از کشور را درگیر کرد و این مسئله باعث تمرکز امدادرسانی می شد اما سیل اخیر گستره ای در حد بخش اعظمی از کشور داشت و این واقعیتی است که نمی توان انکار و کتمان کرد. نکته مهم دیگر شدت و حجم بارندگی ها بود و این روزها که شدت بارش ها کاهش یافته فقط پشت سد کرخه 6 میلیارد مترمکعب آب ذخیره شده و خروجی آب از این سد 2500 متر مکعب معادل 2500.000 لیتر در ثانیه می باشد. توجه به این اعداد و ارقام نیز نشانی دیگر از بزرگی حادثه و مدیریت موثر در کنترل و مهار این سیلاب های مهیب دارد.
این سیل قابل پیشگیری نبود؟
مسئله مهم تر اما تمهیداتی بود که باید خیلی پیشتر از این ها انجام می شد تا اگر سیلی هم جاری می شد تا این حد ویرانگر نمی بود.
در این باره پاسخ به چند سوال توسط مسئولان ضروری است:
1 – آیا تمامی مسیل ها، رودخانه ها، کانال ها و مسیر عبور روان آب ها طی سال های گذشته در دولت فعلی و دولت های قبل لای روبی شده است؟! آیا جلوی ساخت و سازهای غیرمجاز به طور جدی و موثر گرفته شده است؟!
2 -آیا با متجاوزان به حریم رودخانه ها، زمین خوارها، کوه خوارها و نابودکنندگان جنگل ها و مراتع کشور برخورد قانونی و به موقع در این دولت و دولت های قبلی صورت گرفته؟!
3 – آیا سازمان منابع طبیعی و حفاظت از محیط زیست، وزارت جهاد کشاورزی طی همه این سال ها آن گونه که باید به وظیفه خود در قبال صیانت و حفاظت از منابع طبیعی و محیط زیست در عرصه های گوناگون عمل کرده اند؟ و آیا مجلس شورای اسلامی حمایت لازم و موثر را از دولت و این سازمان ها برای عمل به وظیفه شان انجام داده؟ آیا قوه قضاییه با تمام توان و آن گونه که موثر و بازدارنده باشد با تمامی متجاوزان و تخریب کنندگان منابع طبیعی برخورد قانونی داشته؟ پاسخ این سوال ها روشن است که اگر این کارها انجام می شد میزان تخریب سیل قطعا در این حد نبود.
4 – آیا یکی از اصلی ترین وظایف مسئولان، تدبیر و پیش بینی و انجام تمهیداتی برای به حداقل رساندن تلفات و خسارت ها در حوادثی مانند سیل و زلزله و ... نیست؟
5 – آیا خشکسالی های چندین ساله، مسئولان را دچار خواب و غفلت نکرد؟
6 – آیا تمامی مسئولان ذی ربط، هشدارهای هواشناسی را جدی گرفتند؟
7 – آیا مسئولان، پروژه های آبخیزداری و آبخوان داری اولا برای حفاظت و ذخیره همان بارش های اندک سال های گذشته وقعی نهادند؟ آیا مجلس در این مورد حمایتی بایسته، موثر و اساسی انجام داد؟
8 – به گفته وزیر راه و شهرسازی سیل اخیر حدود 30 هزار میلیارد تومان به زیرساخت های کشور اعم از جاده ها و پل ها و ... خسارت وارد کرد و به 12 هزار کیلومتر از جاده ها خسارت زد، همچنین بنابر اعلام مدیر کل دفتر مدیریت بحران خسارت وارده به بخش کشاورزی در 16 استان تاکنون حدود شش هزار میلیارد تومان برآورد شده، توجه کنیم که فقط جمع همین دو مبلغ، رقمی بسیار بیشتر از نیمی از بودجه عمرانی حدود 65 هزار میلیارد تومانی سال جاری کشور است!
آیا اگر تنها بودجه ای به میزان یک دهم این خسارت ها پیشتر از این، صرف تمهیدات لازم برای پیشگیری می شد امروز شاهد این حجم عظیم خسارت ها بودیم؟ پس آیا نباید اهمال کنندگان را در هر لباس و مسئولیتی به محکمه کشاند؟!
9 – آیا متجاوزان به حریم منابع طبیعی خود را در جان باختن هموطنان عزیزمان و وارد آمدن هزاران میلیارد تومان خسارت به کشور مقصر نمی دانند؟!
10 – سهم تقصیر نابخشودنی، سوءمدیریت مدیران دولت فعلی و دولت های گذشته و سهم قانون گذاران و دستگاه قضا در گستردگی خسارت های این سیل چقدر است؟!
11 – آیا این سیلی سنگین سیل و فریاد محیط زیست سرانجام توسط همه مسئولان و مردم و خصوصا متجاوزان به حریم منابع طبیعی، درس عبرت می شود؟!
امیدواریم پرونده این سیل بسته نشود و مقصران و اهمال کنندگان به کیفر سوءمدیریت و تقصیر خود برسند و متجاوزان به حریم منابع طبیعی و محیط زیست مجازات شوند و کارها به گونه ای سامان یابد تا از این پس شاهد چنین سیل ها و حوادث ویرانگری نباشیم.

انتهای پیام/

اخبار مرتبط

امکان تامین صد درصد پنبه مورد نیاز از تولید داخل وجود دارد

زمان بازپرداخت تسهیلات قرض الحسنه در استان‌های سیل زده افزایش یافت

احتمال وقوع سیل در تهران دور از انتظار نیست

0 نظر

ارسال نظر

capcha