«سراج 24» گزارش می‌دهد؛

جایگزینی تئاترهای غربی به جای هنرهای اصیل نمایشی در سال 94/ بی توجهی مسئولان به توصیه‌ها در باب هنرهای اصیل/ جشنواره فجر و نمایش‌های مبتذل

جایگزینی تئاترهای غربی به جای هنرهای اصیل نمایشی در سال 94/ بی توجهی مسئولان به توصیه‌ها در باب هنرهای اصیل/ جشنواره فجر و نمایش‌های مبتذل

گروه فرهنگی «سراج24»- مرتضی اسماعیل دوست: سال 1394 بر تئاتر هم غمگین گذشت؛ البته براساس هنر اصیلی که مدنظر متعهدان گوهرشناس است وگرنه اگر از نگاه غرب گرایانِ از اصالت گریخته بنگریم و دل به سودای مسئولان امر بدهیم حتما با آماری لذت بخش و همراه با واژگانی که پُر از امیدورزی! است خواهیم رسید تا خوان دولت امید با هنرهای نمایشی هم تکمیل شود. اما دریغ که نمی توان مانند خیلی ها خوش خیالانه با قضایا برخورد کرد و معرکه ناگواری از این نادیده انگاشتن های متولیان فرهنگی رخ داده که نمی توان شیپور اعتراض را به صدا در نیاورد.

در سال 1394 انواع نمایش های بی قافیه از هنر هویت مدار ایرانی و اسلامی به روی صحنه رفت که می توان لیست بلند بالایی از نام و ماهیت غرب زده آن ها در این یادداشت را عنوان داشت و مسئولان را به پاسخگویی در این باب به میز توجه کشاند. این اتفاق وقتی دردناک تر می شود که رهبر معظم انقلاب اسلامی بارها به توجه هنرمندان و مسئولان در ماهیت هنر ناب نمایشی اشاره داشته و اشاراتی نیز در گوش وزیر در هنگام بازدید از نمایشگاه کتاب درباره وضعیت هنرهای نمایشی داشتند که ماحصل کار یک ساله اجراها نشان داد که توجه ای مقبول در این باب صورت نگرفت!

 اجرای انواع نمایش های مبتذل با تبلیغ آشکارا از سبک زندگی بی قید غربی در آثاری متعدد واقعا جای واکنش دارد که چگونه خانواده ای اصیل را در برابر کاراکترهایی بی هویت و رفتارهایی متضاد قرار می دهند تا به مواجهه انواع دشنام گویی ها و نمایش های هرزه درآید! در این میان نبود هرگونه ممیزی و نادیده گرفتن مسئولان ارشاد و حوزه نمایش باعث پیشرفت انواع اجراهای غرب زده و بی پاشنه از اخلاق مداری شد و در نهایت اوج این فضای آشفته در جشنواره ای که عنوان گرانقدر فجر را دارد، به عمل آمد که حتی در نمایشی مذهبی و در امروزی کردن قتل مولا علی(ع) توسط ابن ملجم کافر پیشه شاهد رقاصه گی بازیگران در جلوی صحنه تئاتر شهر به سرکردگی قطام و با بازی یکتا ناصر بوده ایم! البته انواع صحنه های رقص و دورهمی دخترانه و پسرانه در این جشنواره و در اجراهای مختلف سال 94 بسیار بوده و جدیدترین مدل های رخ داده با انواع نشانه های فریبنده رونمایی شد و در نمایشی با نام «آوریل 1912» رقص تانگوی زنان و مردان در سالن تاریک تماشاخانه به اجرا درآمد! و این شرایط چنان شدت یافت که انگار خیلی از افراد درگیر با این حوزه، صحنه تئاتر را با محفل رقاصی اشتباه گرفته بودند!

همچنین بروز انواع زندگی های بیگانه که برآمده از نمایشنامه های غربی بوده است در طی اجراهای مختلف به دیده ها تلخ انگارانه نشست. برای نمونه در نمایش «صندلی ها» که براساس نمایشنامه ای از اوژن یونسکو بوده است با سوء استفاده از بازیگران معلول سندرم داون و دارای معلولیت هرگونه بی حرمتی را به ساخت هنر مقدس و اصالت زیست ایرانی و مخاطبان حاضر در سالن باران صورت دادند و انواع پرده دری ها از بیان واژگان جنسی و تمایلات همخوابگی و کنایه های اروتیک به شکلی واضح مورد رونمایی قرار گرفت یا در نمایش «آوریل 1912» شاهد انواع باده گساری های خانواده ای به شکلی ترویج گرایانه بودیم و انواع دشنام گویی ها به شیوه ای سرراست روانه اذهان شد.

از این حال و روز به هم ریخته آثار نمایشی که تنها چند اثر دفاع مقدسی و ارزشی شاخص با همت افرادی علاقمند و البته دغدغه مند به اجرا درآمد، باید بسیار نوشت و مسئولان را به پاسخگویی وادار کرد که چگونه می شود که در صحنه گوهرمند این سرزمین انواع نمایش های بی هویت از لحاظ ساختار موضوعی و غریبه با نگاه مردمان این سرزمین جولان می دهند و از سویی دیگر فضایی مساعد برای نفس های اهالی دغدغه مند و ارادتمند به تئاترهایی آئینی و دینی رقم نمی خورد! این غریبه گی و تمایل آشکار هنرمندان و مسئولان به نمایش هایی برخاسته از سیمای غربی وقتی تاسف برانگیزتر می شود که یادآوری کنیم که اصالت هنرهای نمایشی در ایران از هنر دینی تعزیه تا هنرهای اصیلی چون خیمه شب بازی قدمتی بسیار افزون تر از تصور خیلی ها دارد.

اخبار مرتبط

طرح‌ها و ایده‌های راه یافته به تئاتر مقاومت معرفی شدند

بودجه جشنواره «تئاتر فجر ۴۱» مشخص نیست/ مدیرکل وعده نشست داد!

گزارش تصویری/ جشن «مهمونی ۱۰ کیلومتری غدیر» در تهران

0 نظر

ارسال نظر

capcha