«یک شب به طاعت تو نیاورده‌ام به صبح/ بیهوده رفت روز و شب و سال و ماه من» این شعر را باید در شب‌های تاریک، در خانه‌ خدا بخوانید باباجان! باید ساعتی از شب را انتخاب کرد، پایش ایستاد و این شعر را خالصاً و مخلصاً به خدا عرضه کرد!