سیدمهدی از همان کودکی شهیدگونه زندگی می‌کرد، بارها به او گفته بودم تو مثل شهدا هستی، یک شهید زنده، من می‌دانم تو آخر شهید می‌شوی! می‌خندید و می‌گفت «من کجا و شهادت کجا» اما می‌دانستم ته دلش برای شهادت قنج می‌رود.