برخی تقدیرها در کنار «پنجره‌فولاد» رقم می‌خورند و با آب سقاخانه تطهیر می‌شوند؛ سرنوشت‌هایی که از کودکی، عطر حرم به خود می‌گیرند و در بزرگی، نذر امنیت سرزمینی می‌شوند. روایت پیش‌رو، قصه‌ مردی است که کامش را با عشق به امام‌رضا(ع) برداشت و گام‌هایش را در مسیر دفاع از خاک ایران استوار کرد؛ حکایت مجتبی که سربازی برایش نه شغل، که عهدی نانوشته با وطن بود.