کودتای خاموش علیه نیرو، به سود نفت

به گزارش سراج24، اواسط عمر دولت دهم بود که رئیس‌جمهور وقت، ادغام وزارتخانه‌های اقتصادی را کلید زد تا وزیران ستاره‌دار خود را به شیوه‌ای محترمانه حذف کند، وزارت راه در وزارت مسکن و وزارت تعاون و رفاه در وزارت کار ادغام شد و قرار بود وزارت نفت زیر سایه وزارت نیرو قرار گیرد اما با لابی گسترده نفتی‌ها با نهادهای مرتبط، ادغام به کنار گذاشته شد.

در آن روزها حمید چیت‌چیان، قائم مقام سابق وزیر نیرو، با حکم مجید نامجو نماینده تام‌الاختیار نیرو در کارگروه ادغام نفت و نیرو شد و با جدیت بسیاری برای سامان دادن به ایده رئیس‌جمهور وارد کارزار شد؛ نیرویی‌ها از این ادغام سرخوش بودند و نفتی‌ها نگران ولی به هر صورت پرونده این ادغام پس از سرپرستی وزارت نفت توسط رئیس‌جمهور بسته شد تا دوئل سنتی دو وزارتخانه مرتبط به هم، هیچ برنده‌ای نداشته باشد.

با گذشت سه سال از آن چالش، زمزمه‌های ادغام این دو وزارتخانه به طور محسوسی شنیده می‌شود، اما این بار ادغام نیرو در نفت و با عنوان وزارت انرژی. بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت با سابقه هشت ساله وزارت در نیرو، برگ برنده این ادغام برای نفتی‌هاست تا شاید اختلافات همیشگی این دو نهاد، به سود وزارت نفت به سازش برسد. وزیر نفت که طی ماه‌های گذشته از برنامه گسترده خود برای اجرای طرح‌های جامع بهینه‌سازی انرژی در کشور خبر می‌دهد، در اظهارات خود همواره به عملکرد نیروگاه‌ها نقد وارد کرده است و به نوعی نحوه مدیریت انرژی در وزارت نیرو را با زیرکی خاصی زیر سؤال برده است.

اختلاف واضح وزارت نفت با وزارت نیرو که کمی شبیه به دعواهای نامجو و میرکاظمی است، غیرقابل کتمان است، به طوری که در مقوله تأمین سوخت نیروگاه‌ها، چالش‌ها با پادرمیانی و دستور مستقیم رئیس‌جمهوری ختم به خیر شود تا بار دیگر نشان داده شود این دو وزارتخانه، هیچ‌گاه نمی‌توانند با هم بسازند.

آن طور که از اظهارات شیخ الوزرا به اذهان متبادر می‌شود، تأکید وی بر اصلاح الگوی مصرف خوراک توسط بخش نیرو است به نحوی که این وزارتخانه برنامه قطع عرضه گازوئیل به نیروگاه‌ها را به طور جدی دنبال می‌کند.

 *قهرمان نیرو قربانی می‌شود؟
چیت‌چیان که پیشتر قرار بود نفت را به زیر سلطه نیرو بیاورد و «قهرمان نیرو» لقب بگیرد، گفته ‌می‌شودبه قربانی قدرت خارج از محدوده خود ملقب شده است؛ اوضاع و احوال حمید چیت‌چیان در مجلس، به زمزمه‌ها رنگ «مشروعیت» داده است، وزیر نیرو با خطر جدی استیضاح رو به رو است و اگر این استیضاح موجب برکناری وی شود، نیرو را می‌توان بخش بزرگی از صنعت نفت نامید.

با این وجود، وزیر نیرو مباحث مطروحه در خصوص ادغام وزارتخانه‌های نفت و نیرو در برخی رسانه‌ها را نظرات شخصی افراد عنوان و تأکید کرد: تاکنون بحثی در زمینه ادغام وزارتخانه‌های یادشده در دولت مطرح نبوده است.

چیت‌چیان در بخش مهمی از صحبت‌های خود طعنه‌ای نیز به وزارت نفت زد و گفت: در کشور قرار نیست اگر دستگاه اجرایی خدماتی به دیگران ارائه کرد در فعالیت‌های آن نیز مشارکت کند. در چنین صورتی وزارت نیرو که آب کشاورزان را تأمین می‌کند نباید در امور اجرایی کشاورزی دخالت داشته باشد زیرا این امر مغایر سیاست‌های روشن مدیریت کشور است.

وزیر نیرو افزود: این وزارتخانه وظیفه تأمین آب و برق با نرخ‌های مشخص را برای بخش‌های مختلف و وزارت نفت نیز وظیفه تأمین نفت و گاز کشور را برعهده دارند. این طعنه چیت‌چیان دقیقاً به قراردادهای زنگنه با بخش خصوصی برای تولید و صادرات نفت مربوط می‌شود جایی که وزارت نفت با شرکت‌های خصوصی برای تأمین گاز و تولید و صادرات برق آنها به توافق رسید و به نوعی پای خود را در کفش وزارت نیرو کرد. همین اقدام پاسخ این چنینی وزیر نیرو را در پی داشته است که به نظر می‌رسد با وجود تکذیب ادغام، از دور زدن وزارت نیرو توسط نفتی‌ها دلخور است هر چند که وزارت نفت توجیهات خاص خود را دارد.

به بیان ساده‌تر، وزارت نفت خود را وارد حوزه مسئولیت و وظایف وزارت نیرو کرده است و بدون هماهنگی با وزارت نیرو، به صادرات برق روی آورده است که با خشم پنهان رقیب مواجه شده است.

آن طور که از گفته‌های وزیر و معاونان وی در نفت بر می‌آید، عزم نفت برای ادغام جزم شده است و نیرویی‌ها دیگر به مانند سه سال گذشته سرخوش نیستند و وزیر خود را که روزگاری قرار بود نفت را در نیرو ادغام کند، از دست رفته می‌بینند.

منبع:عصر نفت