«زندگی خصوصی آقا و خانم میم» به مخاطب احترام می‌گذارد

به گزارش « سراج24 » ؛ «روح الله حجازی» با فیلم سینمایی «زندگی خصوصی آقا و خانم میم» نشان داد هم در مقام کارگردانی و هم در مقام فیلمنامه‌نویسی، ان شاءالله آینده‌ای درخشان خواهد داشت، البته به شرط آنکه ارزش خود را بیشتر بشناسد و آن را حفظ کند. فیلم، شروع و پایان‌بندی با منطق و قابل فهمی دارد و در این سیر از شروع به پایان هم، قصه خود را به خوبی تعریف می‌کند و با توجه به اینکه مشکلات خانوادگی را به تصویر می‌کشد، اما نسبتاً به مخاطب خود احترام می‌گذارد؛ احترامی که در تعداد نه چندان کمی از فیلم‌های جشنواره سی‌ام فیلم فجر، فراموش شده بود. «زندگی خصوصی آقا و خانم میم» فیلمی قابل احترام است که تلاش می‌کند در کنار تعریف قصه، به مسائل فنی و ساختار فیلم هم توجه لازم را داشته باشد و در این راستا، موسیقی متن «کارن همایون‌فر»، فیلمبرداری «هومن بهمنش» و تدوین «سپیده عبدالوهاب» توانسته‌اند بار فنی فیلم را حفظ کنند. بازی‌ها هم روان و دوست داشتنی است و بعد از مدت‌ها شاهد بازی رئال و قابل فهم «مهتاب کرامتی» در این فیلم هستیم چرا که به نظر می‌رسد میمیک صورت و زبان بدن این بازیگر برای بسیاری از نقش‌هایی که او در گذشته به عهده او گذاشته شده است، جواب نمی‌دهد اما بازی قابل قبول او در این فیلم نمود دارد. «حمید فرخ‌نژاد» هم که در این فیلم بی‌نظیر است و یکی از استثنائی‌ترین بازی‌های دوران بازیگری خود را به یادگار گذاشته است. در مورد بازی «ابراهیم حاتمی‌کیا» هم می‌توان گفت که انتخاب او برای بازی، انتخاب جالبی است اما کاملًا گل درشت بازی می‌کند و باعث ایجاد یک اختلاف سطح در بازی‌های فیلم شده است که قابل دفاع نیست. به عبارت دیگر می‌توان گفت نام «ابراهیم حاتمی کیا» در فیلمسازی مولف سینمای ایران ثبت و ضبط شده است اما او انصافاً بازیگر خوبی نشان نمی‌دهد.