به گزارش سراج24؛ با آغاز جنگ رمضان در اسفند ماه سال گذشته، ایران توانست کمتر از چند روز با طرحی چند بعدی و از پیش تعیین شده، از جایگاه یک کشور تحت تاخت و تاز بیگانه و «صرفاً مدافع» به یک کشور «مهاجم» که نبض جنگ را در اختیار دارد تبدیل شد و همین تغییر جایگاه توانست، آتش بس را به آمریکا-اسرائیل تحمیل کند و به فکر چاره اندیشی برای چگونگی فائق آمدن در جنگ با ایران بکشاند.
ابتکار عمل مهم ایران طی 40 روز جنگ با مولفه های مهمی مانند «حمله به سربازان و پایگاههای آمریکا در کشورهای عرب زبان» و «مسدودسازی تنگه هرمز» رنگ تحقق به خود گرفت و همین رویکرد باعث شد در همان روزهای نخست جنگ رئیس جمهور آمریکا و حلقه مشاوران وی از خنثی سازی اهرم های فشار ایران عاجز شده و نهایتاً به امضای تفاهم نامه اسلام آباد تن در دهند.
به دست گرفتن ابتکار عمل در جنگ عامل اصلی بود که ترامپ نتانیاهو به این باور رسیدند که تقابل با ایران در شرایطی که حاکمیت سیاسی دچار فروپاشی نشده، شورش ها و اردوکشی خیابانی روی نداده، ایران کماکان توان کننترل و مدیریت تنگه هرمز و البته حمله به مناطق نظامی امریکا در منطقه را دارد، اقدامی عبث است و نمی تواند منتهی به نتایج دلخواه شود.
بن بست شکل گرفته در جنگ آمریکا را ترغیب کرد تا با دادن امتیازات غلو آمیز و اغواکننده به طرف ایرانی، صلح را فرصتی برای به روزرسانی تاکتیک های منسوخ شده خود در تقابل با ایران بدانند و بر همین اساس طی چند ماه اخیر با بررسی و تدقیق در اشتباهات محاسباتی خود، آماده از سرگیری حملات نظامی علیه ایران هستند.
در واقع آمریکایی ها تصور می کنند که فرصت چندماه پس از تفاهم نامه اسلام آباد، باعث شده که آمریکایی ها با اقداماتی نظیر « تخلیه پایگاههای در دسترس موشک و پهپادهای ایران و انتقال آن به فواصل دورتر» و یا «تراشیدن کوههای منتهی به دریای سرزمین کشور عمان و عبور شبانه نفت کش های خارجی از تنگه هرمز» تا حد بسیار زیادی دو عنصر ابتکاری ایران در جنگ رمضان را بی اثر کرده اند. حال که مولفه های ابتکار آمیز و اقتدارزای ایران در جنگ 40 روزه بلااثر شده اند، باید با جنگ افروزی جدید کار ناتمام گذشته را به پایان برسانند.
در چنین شرایطی می بایست با همان خلاقیت و تفکر نوآورانه ایی که نیروهای نظامی در فاصله دو جنگ 12 روزه و 40 روزه توانستند تصمیم به تولید برگ ابتکاری در جنگ رمضان کنند و با بکارگیری روش های نوین و خلاقانه تنگه هرمز را بسته و پایگاههای امریکایی را آماج حملات قرار دهند، امروز نیز با همان رویکرد مبتکرانه اقدامات ابتکارآمیزی را برای دور جدیدی از جنگ آماده نمایند.
البته بکارگیری ابتکارات جدید و شوک آور در جنگ احتمالی پیش رو نباید با اشتباهات گذشته نظیر پذیرش صلح شبیه آنچه در اسلام آباد صورت گرفت به هدر برود؛ آمریکا-اسرائیل برای مقابله با ایده های مبتکرانه نیروهای نظامی کشور که می تواند زمین بازی و قواعد آن را به نفع ایران تغییر دهد و البته خارج شدن از شوک های ناشی از آن، آتش بس را بهترین اهرم می داند تا در تا در خلوت طرح های نظامی به شکست انجامیده خود را مورد بازبینی قرار دهد و راهکارهاییی جهت خنثی کردن ابتکارات ایران جستجو کند؛ شبیه به رویکردی که در 5 ماه بعد از پذیرش تفاهم نامه اسلام آباد اتخاذ کرده است و تا حد قابل توجهی استیلای ایران بر تنگه هرمز را تغییر داده است.
