به گزارش گروه وبگردی « سراج24 » بی بی سی : « سومین روز جشنواره کن، روز اصغر فرهادی بود. فیلم "گذشته"، آخرین ساخته فرهادی که در فرانسه و با گروهی از بازیگران ایرانی (علی مصفا و بابک کریمی) و غیر ایرانی (برونیس بژو و طاهر رحیم) ساخته شد، برای خبرنگاران و منتقدان به نمایش درآمد. هنوز واکنش های منتقدان نسبت به فیلم، به طور رسمی منتشر نشده است اما از حرف های درِگوشی منتقدان و بحث های کنفرانس مطبوعاتی، چنین برمی آید که آنها در مجموع فیلم را دوست داشتند و بعد از فیلم چینی "لمس گناه" ساخته جیا ژانگه، تاکنون شاید موفق ترین فیلم به نمایش درآمده در کن بوده باشد.»
بی بی سی ادامه داد: "گذشته" همانند "جدایی نادر از سیمین"، درام خانوادگی دینامیک و پرتنشی است. این بار، زوج جوان فیلم فرهادی، برخلاف "جدایی نادر از سیمین"، تردیدهایشان را کنار گذاشته و در مورد جدایی، تصمیم قطعی شان را گرفته اند اما هنوز عواملی از گذشته هست که اجازه نمی دهد این جدایی، روند عادی خود را طی کرده و همه چیز، راحت بین آنها تمام شود.
فیلم فرهادی با وجود برخی عوامل ایرانی آن مثل حضور علی مصفا و بابک کریمی به عنوان بازیگر و یا محمود کلاری به عنوان فیلمبردار، فیلمی فرانسوی است و جز برخی قسمت های کوتاه، بازیگران در آن به زبان فرانسوی حرف می زنند. اصغر فرهادی، در کنفرانس مطبوعاتی فیلم که بعد از نمایش آن برای رسانه ها و با حضور بازیگران و تهیه کننده فیلم، برگزار شد، در مورد ملیت فیلم گفت: "تعیین ملیت در کارهای هنری کار سختی است. مثلا گابریل گارسیا مارکز، خیلی از داستان هایش را در کشورهای دیگر می نویسد، بنابراین نمی توان گفت که کارهای او دقیقا متعلق به کدام کشور است. ملیت من ایرانی است و اگر سال ها هم بیرون از ایران فیلم بسازم، شکل فیلم هایم تغییر نمی کند."
بی بی سی افزود: آقای فرهادی، در این مورد اضافه کرد: "ملیت همان چیزی است که تماشاگر وقتی آن را تماشا می کند، احساس می کند، آدم ها و روابط آنها شبیه آن کشوری است که او در آن زندگی می کند."
فرهادی همچنین گفت: "با عوض شدن جغرافیای فیلم هایم، شکل فیلم هایم عوض نمی شود."
فرهادی در مورد این که کار کردن در شرایطی آزاد و بدون محدودیت های سینمای ایران و سانسور، برای او چه تفاوتی داشته است، گفت: "سانسور دو نوع است. یکی سانسور رسمی است و دیگری سانسوری است که در درون شما وجود دارد و آن سانسور بزرگ تر و خطرناک تری است که حتی در خلوت ترین لحظه های یک فیلمساز به او می گوید چه بکند و چه نکند."
بی بی سی در پایان نوشت: اصغر فرهادی در ادامه گفت: "این که من چون در فضای آزادی کار می کنم می توانم عوض شوم، دروغ است. من با دو سال در بیرون از ایران ماندن، احساس آزادی کامل نمی کنم. تنها آن سایه سنگین محدودیت را حس نمی کنم و آرامش بیشتری دارم. من در فرانسه، نوع محدودیت های ایران را ندارم اما محدودیت های اقتصادی و فشار تهیه کننده هم هست و محدودیت هایی که خودم از آنها آگاه نیستم."
شایان ذکر است که اصغر فرهادی با بیان این مطالب در خصوص اعمال محدودیت ها در کشور فرانسه به نوعی اعتراف کرده است که هر کشوری قوانین و محدودیت های متناسب با فرهنگ و سیاست خود را دارد و هر شخصی اعم از فیلم ساز برای فعالیت در آن کشور ملزم به رعایت محدودیت های ایجاد شده است .
اصغر فرهادی برای ساخت فیلم خانوادگی - سیاسی جدایی نادر از سیمین که به واسطه انتقاد های تند و بی اساس به ایران، موفق به کسب جایزه های اسکار و گلدن گلوب هم شد از سوی هیچ نهاد نظارتی و امنیتی کشور مورد مواخذه قرار نگرفت در حالی که به گفته منتقدان بزرگ سینمای ایران فیلم مذکور به هیچ عنوان معیار های یک فیلم خوب را از لحاظ فیلم سازی نداشت و فقط به واسطه داشتن موضوعی علیه ایران و سیاست های نظام، به عنوان فیلم برتر اسکار و سایر جشنواره ها انتخاب شد.
چه خوب است که آقای اصغر فرهادی پس از تولید فیلم "گذشته" در فرانسه و با امکانات کشور مذکور به این نتیجه رسیدند که هر کشوری قواعد خود را برای فیلم سازی دارد و برای تولید یک فیلم باید به قوانین و محدودیت های هر کشوری احترام گذاشت .
حال این سوال مطرح می شود که آقای فرهادی اگر در فرانسه شما یک فیلم بر علیه سیاست های فرانسه و غرب تولید می کردید آیا باز هم می توانستید به همین راحتی پشت میز کنفرانس مطبوعاتی کن بنشینید و به سوالات خبرنگاران در خصوص اعمال سانسور در ایران پاسخ دهید یا آنکه به جرم فعالیت بر علیه غرب از کشور مذکور اخراج شده و یا در زندان های فرانسه مشغول فیلم نامه نویسی بودید؟
این در حالی است که آقای فرهادی پس ازتولید فیلم بی اساس و ضعیف جدایی نادر از سیمین به راحتی به ادامه فعالیت خود در عرصه سینمایی ایران ادامه داد بی آنکه نهادی با وی برخوردی داشته باشد.
با این تفاسیر آیا شما در ایران آزادی بیشتری داشتید و یا در فرانسه؟
