دموکراسی به شیوه اوباما/ خوراندن غذا با لوله در بینی و حلق زندانیان

به گزارش  سراج24، باراک اوباما روز سه شنبه سخنان مهمی درباره زندان گوانتانامو در کوبا ایراد کرد. آنچه در این زندان می گذرد، اعتبار جامعه آمریکا را تحت تاثیر قرار داده است. در حبس نگاه داشتن افراد بدون آنکه اتهامی به آنها وارد باشد، استانداردهای آمریکا درخصوص عدالت را به تمسخر گرفته است. چنین رفتاری، در واقع مانع از پیگرد قانونی و به زندان افتادن تروریست های خطرناک شده است. حتی اگر بپذیریم که در پیامدهای حملات یازدهم سپتامبر 2001 گرفتار شدن در گوانتانامو برای بعضی از مظنونین و متهمان توجیه داشته است، اکنون آن توجیهات هم در حال رنگ باختن اند. زندان گوانتانامو غیر قابل توجیه است و باید بسته شود.

 

ما خوشحال هستیم که اوباما سرانجام برای عملی ساختن وعده خود مبنی بر تعطیلی گوانتانامو دست به کار شده است اما واکنش جدید او زیر سایه این واقعیت قرار می گیرد که او در 5 سال گذشته در تحقق این وعده ناتوان بوده و از قدرت اجرایی خود برای انتقال زندانیانی که مدت هاست حکم آزادیشان صادر شده، استفاده نکرده است. برنامه های اوباما برای متقاعد ساختن کنگره به برداشتن موانع از سر راه تعطیلی زندان گوانتانامو، وخامت بحرانی را که اکنون گریبان خودش را نیز گرفته است، به خوبی منعکس نمی کند.

 

صبح روز سه شنبه، چارلی سویج در گزارشی در نیویورک تایمز نوشت 100 نفر از 166 زندانی گوانتانامو در اعتراض به شرایط خود و وضعیت نامشخصی که دارند، دست به اعتصاب غذا زده اند. گزارش های تایید شده حاکی است به 21 نفر از این افراد، به زور غذا خورانده شده است که مکانیسم آن شامل فرو کردن لوله هایی در بینی یا حلق زندانیان است.

 

باراک اوباما البته از این اقدام دفاع کرد و گفت: "من نمی خواهم این افراد جان خود را از دست بدهند."

 

بله. اغلب زندانیان به این ترتیب زنده می مانند اما یکی از گزارش های اخیر کمیته دو جانبه (متشکل از نمایندگان جمهوریخواه و دموکرات) کنگره درباره رفتار با زندانیان می گوید "غذا خوراندن اجباری به زندانیان، مصداق بارز سوءاستفاده است و باید متوقف شود." انجمن جهانی بهداشت مدت هاست که غذا خوراندن اجباری، زمانی که بر خلاف خواسته علنی یک فرد بالغ انجام شود، را نقض اصول اخلاقی پزشکی اعلام کرده است. دکتر جرمی لازاروس، رییس انجمن بهداشت آمریکا نیز در نامه ای خطاب به چاک هیگل وزیر وفاع در 25 آوریل، این نکته را مجددا مورد تاکید قرار داد.

 

مشخص نیست زندانیانی که به آنها به زور غذا خورانده شده است، بیهوش و ناتوان از تصمیم گیری بوده اند یا خیر. اما یک نکته بر همگان واضح است و آن این که اغلب زندانیان حاضر در گوانتانامو، هرگز با هیچ اتهامی روبرو نبوده اند و نخواهند بود. حکم ترخیص نزدیک به 90 نفر از آنها صادر شده، اما برای تعداد دیگری از آنها هیچ گامی در جهت بررسی وضعیت، رسیدگی به پرونده، آزاد شدن یا استمرار بازداشت، برداشته نشده است. با این که هیچ مدرکی دال بر مشارکت آنها در یک حمله مشخص علیه آمریکا وجود ندارد، بسیاری از آنها شکنجه شده اند. فقط 6 نفر از زندانیان گوانتانامو در دادگاه نظامی حضور یافته اند و اتهامات مشخصی به آنها وارد شده است.

 

در کنفرانس خبری اخیر کاخ سفید، باراک اوباما به پرسش هایی درخصوص اعتصاب غذای زندانیان گوانتانامو پاسخ داد. او گفت: "فکر می کنم برای ما بسیار اهمیت دارد که درک کنیم گوانتانامو ضرورتا قرار نیست آمریکا را امن نگه دارد. گوانتانامو پر هزینه است، ناکارآمد است و به وجهه ما در عرصه بین المللی آسیب می رساند. از قدرت همکاری با متحدانمان در عرصه مبارزه با تروریسم می کاهد. بنیادگرایان و افراطیون نیز از وجهه منفی آن به عنوان ابزاری برای جذب نیروهای جدید استفاده می کنند."

 

اوباما گفت: "توقیف نامحدود افراد بدون برپایی محاکمه، بر خلاف ارزش هایی است که قبول داریم. این کار، بر خلاف منافع ماست."

 

رییس جمهور به درستی گفت که لایحه مصوب کنگره در خصوص زندانیان گوانتانامو از روی عنادورزی بوده است. کنگره در لایحه مصوبه خود، استفاده از بودجه فدرال جهت انتقال زندانیان گوانتانامو به کشورهای دیگر و نیز فرستادن آنها به دادگاه های فدرال را ممنوع اعلام کرد. در حالی که این دادگاه های فدرال هستند که بر خلاف دادگاه های نظامی، از صلاحیت کافی برای رسیدگی به وضعیت زندانیان گوانتانامو برخوردارند.

 

اما ذکر یک نکته ضروری است و آن این که قوانین یاد شده، از نگرانی کنگره درخصوص اقدام شتابزده دولت اوباما جهت فرستادن مغز متفکر حملات یازدهم سپتامبر به یک دادگاه فدرال نشأت می گرفت. کابینه اوباما در اقدامی عجولانه و ناپخته، سعی کرد خال شیخ محمد، مظنون اصلی حملات یازدهم سپتامبر را در یک دادگاه فدرال به محاکمه بکشاند اما این اقدام نتیجه معکوس داشت. از آن هنگام تا کنون، دور جدید و گسترده ای از محاکمه مظنونان فعالیت های تروریستی در دادگاه های نظامی آغاز شده است.

 

اما اگر باراک اوباما به واقع قصد دارد زندان گوانتانامو را تعطیل کند، می تواند به دو راه حلی توجه کند که اتحادیه آزادی های مدنی آمریکا پیشنهاد داده است: او می تواند یکی از مقامات ارشد خود را به ماموریت تعطیلی گوانتانامو بگمارد و اعلام کند "سیاست دولت مبنی بر تعطیلی گوانتانامو طبق دستور مستقیم کاخ سفید اجرا می شود، نه بوروکرات های پنتاگون." راه دیگر این است که اوباما به وزیر دفاع خود دستور دهد موانع حقوقی انتقال زندانیانی را که حکم ترخیص شان صادر شده است، برطرف کند.

 

سناتور دایان فینستین، رییس کمیته اطلاعات مجلس سنا نیز از باراک اوباما خواسته است تا به صورت فوری، وضعیت این عده از زندانیان را مورد رسیدگی مجدد قرار دهد. در واقع، بیشتر زندانیانی که دست به اعتصاب غذا زده اند، متعلق به همین گروه هستند؛ یعنی آنها که مدت هاست حکم ترخیص شان صادر شده، اما هنوز آزاد نشده اند.

 

اعتصاب غذا، واکنشی است که این زندانیان، علیه سیاست های موجود از خود نشان داده اند. حتی خود باراک اوباما نیز به این اذعان دارد که چنین سیاست هایی قابل دفاع نیستند. اکنون این مسوولیت اوست که با این مساله مواجه شود و زندان گوانتانامو را تعطیل کند.