سوزاندن گالیله و ظهور القاعده ثمره دین بدون علم است

به گزارش «سراج24»، آیت‌الله جوادی آملی در ادامه سلسه مباحث اخلاقی خود که در محل بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء برگزار شد، با عرض تسلیت به مناسبت سالروز ارتحال حضرت فاطمه معصومه (سلام‌‎الله علیها)، رحلت آیت‌الله خوشوقت را نیز تعزیت عرض گفته و دعا کرد خداوند روح این عالم بزرگوار را با انبیا و اولیا محشور فرماید.

 

آیت‌الله جوادی آملی در بحث اخلاقی خود، اخلاق به معنای جامعش را تأمین‌کننده سعادت دنیا و آخرت مردم دانست و گفت: اگر دین باشد، ولی آن دقت‌ها و قواعد علمی آن را همراهی نکند، خطرات فراوانی دارد که جریان تفتیش عقاید از یک سو, سوزاندن گالیله دانشمند از سوی دیگر در عصر گذشته، و طالبان و القاعده در عصر حاضر ثمر تلخ دینِ بی‌علم است و اگر علم باشد و دین نباشد در مدت کوتاهی جنگ‌های جهانی اول و دوم را راه‌اندازی می‌کنند.

 

وی ادامه داد: لذا اصرار قرآن و سنت اهل بیت(علیهم السلام) این است که جامعه بشری عاقل باشد، عقل همان دین کامل است که اخلاق را به همراه دارد.

 

این استاد برجسته حوزه علمیه قم با بیان اینکه اگر کسی به مقام عرفان نظری رسید، هم اکنون بهشت و جهنم را می بیند، اظهار داشت: گاهی انسان اخلاق را بررسی می‌کند که حسد چیست تکبّر چیست تواضع چیست شجاعت چیست سخاوت چیست کرامت چیست، تا به خوب‌های آنها متّصف بشود و از بدهای آنها تبرّی بجوید که تبرّی و داشتن در قبال تولّی یک نحوه عملی است اما وقتی از همه اینها بالا آمده به مقام عرفان رسیده، در آنجا عرفان نظری, علم حصولی است عرفان عملی شهود است در عرفان نظری بحث می‌شود که خدا اسمای حسنایی دارد، اسم اعظمی دارد، بهشتی دارد، جهنمی دارد، این می‌شود عرفان نظری؛ اگر کسی به این مقام بار یافت هم‌اکنون بهشت را می‌بیند، جهنم را می‌بیند، اهل بهشت را می‌بیند، اهل جهنم را می‌بیند؛ یعنی انسان در مقامی قرار می‌گیرد که آنجا دیگر جای کار نیست جای شهود است.

 

آیت‌الله جوادی آملی با ذکر حدیثی از امیرالمؤمنین(ع) به بیان اوصاف متقیان پرداخته و بیان کرد: مردان الهی گویا هم‌اکنون که اینجا نشسته‌اند بهشت را می‌بینند اهل بهشت را می‌بینند گویا در بهشت هستند و متنعّم‌اند اهل جهنم را می‌بینند، شعله‌های جهنم را می‌بینند این شهود است. می‌بینید عمل آن‌قدر ارزش و قدرت ندارد که همراه کمالات انسان بالا برود، عمل در حدّ فقه است، در حدّ اخلاق است. کسی که متدیّن است این دو نردبان را دارد وقتی به قلّه رسید فقط کار او فهمیدن است به عنوان عرفان نظری و دیدن است به عنوان عرفان عملی, اگر ـ خدای ناکرده ـ ذرّه‌ای بداخلاقی کند یا ـ خدای ناکرده ـ ذرّه‌ای بر خلاف فقه عمل کند همان‌جا سقوط می‌کند؛ زیرا فقه و اخلاق نردبان آن کارند اگر کسی با نردبانش هماهنگ نباشد همان‌جا سقوط می‌کند اینها مقام انسانیت است.

 

وی با بیان اینکه جهان را اخلاق می‌تواند اداره کند، افزود: تمام این نابسامانی‌هایی که در دیروز و امروز بود و هست در اثر بداخلاقی و بی‌اخلاقی بشر است اگر این بشر متخلّق بشود به اخلاق الهی هیچ نقصی در جامعه او نخواهد بود. تنها عاملی که مشکل جامعه را حل می‌کند همین حُسن خلق است.