گروه فرهنگی «سراج24»؛ حوزه هنری طی یک سال گذشته منجی سینمای اخلاقی در کشور بوده و با اکران هر نوع فیلم سینمایی که در آن خیانت و خشونت های اجتماعی و در واقع با هر نوع اثر سینمایی که حتی در آن تلاش شده تا جامعه را نسبت به اتفاقات اطراف خود آگاه کند مخالف بوده و به نحوی از اکران و یا ادامه نمایش آن در سینماهای کشور جلوگیری کرده است.
همین مسئله و دخالت های بی مورد حوزه هنری سبب شد تا بسیاری از سینماگرانی که در یک سال گذشته فیلم های خود را به نمایش گذاشتند، با مشکلات بسیاری مواجه شده و فروش گیشه نسبت به سال های قبل کاهش پیدا کند. کاهش فروش گیشه کمترین مشکل در سینمای ایران طی یک سال گذشته بود، از دیگر مصائب این روزهای سینما که از لطف حمایت های بی دریغ حوزه هنری بوجود آمد، کنار کشیدن بخش خصوصی برای تولید در آثار سینمایی به دلیل عدم امنیت نسبت به بازگشت سرمایه، کنار رفتن سینماگران بزرگ از عرصه تولید و تغییر مسیر تولیدات سینمایی از ژانر اجتماعی به سمت تولید سینمای خنثی و بی موضوع که بی شک تاثیرات منفی در سال آینده برای سینمای ایران به همراه خواهد داشت.
طی یک سال گذشته 6 فیلم سینمایی مورد تایید حوزه هنری قرار گرفته و موانع متعددی برای اکران آن بوجود آمد که البته برخی از این فیلم ها توانستند خود را پرده سینماهای کشور برسانند که از آن جمله می توان به «پذیرایی ساده» به کارگردانی مانی حقیقی، «بی خود و بی جهت» به کارگردانی عبدالرضا کاهانی، «من مادر هستم» به کارگردانی فریدون جیرانی اشاره کرد. همچنین «برف روی کاج ها» به کارگردانی پیمان معادی، «خرس» به کارگردانی خسرو معصومی و «پل چوبی» به کارگردانی مهدی کرم پور فیلم هایی هستند که هنوز با مشکل اکران مواجه هستند.
جالب این جاست که حوزه هنری اعلام کرده که دست به تولید آثاری در سینمای ایران خواهد زد که نشان دهنده سینمای اخلاقی و بدون مشکل در سینمای کشور خواهد بود و به همین منظور از تعداد از کارگردانان سینمای کشور دعوت کرد تا فیلم هایی را برای جشنواره سی و یکم تولید کنند، از جمله حامیان و همکاران حوزه هنری در سینمای ایران می توان به همایون اسعدیان، مازیار میری، محمد مهدی عسگرپور اشاره کرد. البته نباید فراموش کرد که بسیاری از کارگردانان در انتظار نمایش تولیدات حوزه هنری هستند تا ببینند سینمایی که قرار است این نهاد متولی آن باشد چه چیز را می خواهد به تصویر کشد.
امسال در سی و یکمین جشنواره بین المللی فیلم فجر، فیلمی با نام «حوض نقاشی» است که داستان زن و مرد جوانی است که تفاوت بسیاری با دیگران داشته و می خواهند این تفاوت را از معجزه عشق است به همه نشان دهند، دو بازیگر اصلی این فیلم سینمایی شهاب حسینی و نگار جواهریان هستند، این فیلم در راستای سیاست های حوزه هنری در رابطه با توجه به کانون صمیمی و عاشقانه خانواده ساخته شده است.
مسئله جالب این جاست که این کارگردان جزو کارگردانانی است که سه فیلم سینمایی وی از جمله «پاداش سکوت»، «کتاب قانون» و «سعادت آباد» با مشکل اکران همراه بوده است. از میان می توان به فیلم سینمایی «سعادت آباد» تولید سال 1389 اشاره کرد که به دلیل به تصویر کشیدن روابط میان 3 زوج جوان و احساساتی که بین آنها نقش گرفته و خیانت هایی که از سوی همسران به هر نحوی صورت می گیرد، اکران آن با مشکل همراه بود.
«سعادت آباد» جزو اولین فیلم هایی بود که خیانت و به قول حوزه هنری سینمای غیر اخلاقی را به تصویر کشید. اما درست در زمانی که چنین نهادی برای دنبال کردن سیاست های خود در سینما، نیازمند حضور برخی از سینماگران مطرح در کنار خود بود، کارگردانانی به این نهاد پیوستند که تولیدات آن ها به هر دلیلی با مشکل مواجه بود.
اتفاقی که در این میان افتاده، این است که بعد از تعطیلی خانه سینما از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دوستان خانه سینما دستان خود را در دست حوزه هنری گذاشته اند. در واقع طی چند ماه گذشته از مدیرعامل سابق خانه سینما تا اکثر اعضای هیئت مدیره مورد از سیاست های حوزه هنری حمایت کرده و این نهاد نیز برای آن که برادری خود را به این گروه از سینماگران نشان دهد، بودجه های قابل توجهی را برای تولید آثار سینمایی توسط این هنرمندان در نظر گرفته است.
بسیاری از کارگردانان و تهیه کنندگان سینما بر این باورند، که این گروه از سینماگران با حضور در حوزه هنری و حمایت از سیاست های آن تنها به سازمان سینمایی صدمه نزده، بلکه تیشه به ریشه سینمای ایران خواهند زد و باید هرچه سریعتر از موضع خود کوتاه آمده و دست از دشمنی با سینمای ایران بردارند.
نباید فراموش کرد که سینمای ایران، سینمای یتیمی است که نیازمند حمایت سینماگران در کنار یکدیگر بوده نه اینکه هرکدام جدا و در شاخه ای دیگر بخواهد سینمای ایران را ترمیم کند.
