رویای پاتریوت برای تحقق امپراطوری عثمانی/ ترک ها به دنبال چه چیزی هستند؟!

 سروبس بین الملل «سراج24»: علیرغم مخالفت های مردمی و واکنش بسیاری از مجامع بین المللی با نصب سامانه سپر دفاع موشکی پاتریوت در کشور ترکیه ، مقام های ارشد ناتو اعلام کرده اند که  نخستین بخش از سامانه پاتریوت تا روز یکشنبه (فردا) فعال شود.

ورود بیش از هزار و دویست سرباز ناتو به ترکیه خشم بسیاری از مردم این کشور را در پی داشته است که طی روزهای گذشته شاهد اعتراض های سراسری و خود جوشی در شهرهای آنکارا ، ادنا ، اسکندرون و بسیاری ازشهرهای دیگر  بودیم که 

تا کنون  منجر به بازداشت 53 نفر و درگیری های شدیدی بین نیروهای پلیس با مردم عادی کشور ترکیه شده است.

احمد داوود اغلو ، وزیر امور خارجه ترکیه در حالی اعلام کرد که با رفع خطر سوریه تسلیحات ناتو از این کشور خارج خواهد شد؛ و در همان لحظههم نیروهای خارجی ترکیه را ترک می کنند که برخی از مقامات دیپلماتیک و کارشناسان ترکیه بارها بر این موضوع تاکید کرده اند که سوریه در حال حاضر هیچ خطری برای ترکیه ندارد.

در همین رابطه سردار یدالله جوانی معتقد است: استقرار سامانه پاتریوت در مرز ترکیه و سوریه دارای اهداف کوتاه مدت و بلند مدتی باشد.در اهداف کوتاه مدت به نظر می رسد که استقرار این موشک ها بیشتر در چهارچوب یک عملیات روانی برای امید بخشی به تروریست ها باشد تا این که آنها اقدامات تروریستی خودشان را تداوم ببخشند ویک اطمینان خاطری داشته باشند که به هر حال غرب در حوزه نظامی تا رسیدن آنها به اهدافشان آمادگی دارد ، ایستادگی می کند ، چرا چون یکی از برداشت هایی که در کوتاه مدت از استقرار این موشک ها ممکن است صورت بگیرد یک مداخله نظامی خارجی در مسائل سوریه است و این به لحاظ روانی می تواند کمکی باشد برای گروه های تروریستی وکسانی که در داخل با حاکمیت و نظام حکومتی در حال جنگ و ستیز هستند .

وی ادامه داد: اهداف بلند مدت این اقدام می توان به اهداف منطقه ای و فراسوری آن نگاه کرد استقرار این موشک ها در مرز ترکیه و سوریه نشان می دهد که بحران آفرینی غرب در سوریه دارای ابعاد وسیع منطقه ای و فراتر از مرز های سوریه  است و آنها اقداماتشان را در این منطقه صرفا در مرزهای سوریه خلاصه نمی کنند از طرفی هم پذیرش این اقدام از طرف ترکیه نشان دهنده آن است که ترک ها به دنبال به دست گرفتن یک نقش در منطقه ومسائل منطقه حاضر اند به هر نوع همراهی با غربی ها و خصوصا آمریکایی ها  دست بزنند به گونه ای که می توان گفت اهداف راهبردی استقرار سامانه پاتریوت در واقع در راستای منافع غرب ، ناتو و آمریکایی ها است و در اینجا این ترک ها هستند که با تصور همراهی با غرب می توانند به یک نقش برتر منطقه ای دسترسی پیدا بکنند و لذا همانطور که اشاره شد با این که از ناحیه سوریه  هیچ گونه تهدیدی متوجه ترکیه نخواهد بود می توان گفت این یک نوع امتیاز دهی است به غربی ها و در مجموع ناتو در راستای اهداف راهبردی که آنها برای منطقه خاورمیانه و تحولات در این منطقه دارند.

جوانی افزود:طبیعی است که در چنین وضعیتی استقرار این موشک ها در مرز ترکیه و سوریه نمی تواند تامین کننده ی منافع ترک ها باشد و ترکیه با این اقدام روابطش را با همسایه های خود تیره خواهد کرد و  آن حسن هم جواری آسیب می بیند و در نهایت در دراز مدت هم منشا هزینه های سنگین تر برای ترک ها خواهد بود.آن چه که این سامانه ها دنبال می کند نه منافع ترک ها بلکه منافع غربی هاست و ترک ها با این اقدام نه تنها به موقعیت منطقه ای مورد نظرشان نخواهند رسید بلکه با تیره کردن روابطشان با کشورهای پیرامونی مثل سوریه و عراق قطعا در آینده مشکلاتی را برای خودشان رقم خواهند زد.

از آنجایی که سوریه در گیر یک جنگ داخلی است ، بر اساس مطالعه های موردی و تحلیلی کارشناسان ، ارتش و دولت سوریه در حال حاضر توان حمله نظامی و ورود به یک جنگ سراسری با ترکیه را ندارد.

حسین شیخ الاسلام ، سفیر سابق ایران در سوریه و مشاور امور بین الملل رئیس مجلس در این رابطه گفت::نصب پاتریوت یکی از همان جاهایی است که اردوغان گول ناتو و غرب را خورده است و این به نفع اسرائیل است.

ترک ها می دانند در حال حاضر سوریه کاری به آن ها ندارد، اصلا به ضرر سوریه است که در چنین شرایطی خودش را درگیر جنگ با ترکیه  بکند.

 سامانه پاتریوت در واقع همان طرحی است که ناتو و آمریکا علیه ایران ریخته اند و ما سر این مسئله با ترک ها مشکل جدی داریم و به آنها صریح هم اعلام کرده ایم.من فکر می کنم ترکیه دارد یک خوش رقصی برای ناتو و آمریکایی ها می کند و همه این ها هم به نفع ترکیه نیست.

دکتر محمد حقیقی ، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران اعتقاد دارد، ترکیه در سودای بازسازی امپراطوری عثمانی در منطقه است و با توجه به این خواسته خود ، می خواهد با امتیاز دادن به غرب از حمایت های مالی و نظامی ، و قدرت آن ها  در مجامع بین المللی به نفع خود استفاده کند.

 با نگاهی به تاریخ امپراطوری عثمانی و نقش غرب به ویژه انگلستان در تاریخ این کشور ، آنچه که به وضوح مشخص است سوء استفاده از موقعیت و قدرت عثمانی ها در پیشبرد اهداف استعماری است که به عقیده بسیاری از کارشناسان با شرایط امروز ترکیه به عنوان هسته ی اصلی این امپراطوری شباهت زیادی دارد.

به عنوان مثال نقش بیگانگان در تاریخ منازعات ایران و عثمانی به عنوان یک نمونه روشن از سوء استفاده غرب سرانجام به ضرر امپراطوری عثمانی تمام شد.

در طول قرارداد های مختلفی که از سال 1555 تحت عنوان قرارداد آماسیه آغاز و در واقع تا سال 1920 و فروپاشی امپراطوری عثمانی بین ایران و عثمانی منعقد و رد و بدل شد نقش غرب  و خیانت انگلیس ها به هر دو طرف قابل چشم پوشی 

نیست.

دولت انگلیس از اوایل قرن 17 میلادی که به اهمیت استراتژیکی و اقتصادی اروند رود پی برداز حاکمیت ایران بر این منطقه نگران بود ، انگلیس با استفاده از امتیاز هایی که طی قرارداد 29 ژوئیه 1913 از دولت عثمانی به دست آورد ، در صدد بر آمد تا در شط العرب و خانقین به عثمانی  امتیازاتی بدهد.

منافع دولت انگلیس تنها به اروند رود محدود نمی شد ، بلکه شامل اراضی ایران که اخیرا در آن نفت کشف شده بود ، نیز می گردید.به همین جهت دولت لنگلیس بخش وسیعی از اراضی ایران را با گشاده دستی به دولت عثمانی بخشید تا به قولی مانع نزدیکی بیشتر آلمان به این کشور بشود.

به طور کلی پروتکل استانبول وصورت جلسات منضم  به آن ، 700 مایل مربع از اراضی ایران واقع در شمال و جنوب قصر شیرین را به دولت عثمانی واگذار کردند که اراضی انتقالی نامیده می شود و امروز بخشی از صادرات نفت عراق از چاه های نفتخانه و خانقین که از اراضی انتقالی بودند تامین می شود.

پس از پایان جنگ جهانی اول کشورهای فاتح طبق معاهده ی سور 10 اوت 1920 متصرفات عثمانی را در اروپا و غرب آسیا از آن جدا کردند بعضی را به ظاهر مستقل نمودند  و تعدادی را تحت قیومیت زیر نفوذ قرار دادند.

به موجب تصمیم های کنفرانس سان رمو در 25 آوریل 1920 عراق ، فلسطین و اردن سهم انگلستان و سوریه ولبنان سهم فرانسه شد

پس از آن انگلیس ،فیصل پسر شریف حسین را به عنوان پادشاه عراق انتخاب کرد و در سال 1922 عراق بر اساس قراردادی تحت حمایت و سرپرستی انگلیس در آمد و به طور رسمی زمین هایی که با حمایت انگلستان به عثمانی واگذار شده بود با فروپاشی این امپراطوری به دست عراق و در واقع استعمارگران پیر افتاد.

اشاره به این حوادث تاریخی در نگاه اول شاید با مسائل امروز منطقه تناقض داشته باشد اما در نگاهی عمیق تر به سیاست های سودجویانه و ناعادلانه غرب هم چون انگلیس و فرانسه  و امتیاز دهی ترک ها با تصویری کوچک تر از عثمانی نزدیک باشد.