به گزارش سراج24،این روزها که توافق هسته ای با 5+1 به مدد مقاومت مردم و درایت و جدیت و تلاش تیم هسته ای حاصل شده است زمزمه هایی مبنی بر ادامه مذاکره با آمریکا در حوزه های دیگر از سوی برخی ها شنیده می شود. متن زیر بازخوانی یک یادداشت از دکتر الهام امین زاده معاون حقوقی رییس جمهور است که آبان ماه 89 در ماهنامه ذکر منتشر شده بود. امین زاده در این یادداشت از ضررهای رابطه با آمریکا می گوید. متن کامل این یادداشت را می خوانید:
جمهوری اسلامی ایران برای روابط خود با کشورهای مختلف در عرصه بینالمللی، گروهی از معیارها را در نظر گرفته و برای این روابط رعایت ارزشها و اصولی را قائل است که چنانچه این معیارها فراهم باشد، به غیر از رژیم صهیونیستی که آن را بهطور نامشروع و غیررسمی تلقی میکند، مانعی برای ایجاد رابطه با کشوری ندارد. اما زمانی که این معیارها و قواعد زیر پا گذاشته و از آنها عدول شود، ایران نمیتواند رابطه خود با آن کشورها را ادامه دهد، از جمله این کشورها، ایالات متحده آمریکا است که به لحاظ نگاه استکباری و برتری جویانهای که همواره داشته و همیشه خواسته است که در هر مذاکرهای، رابطه و تبادلی دست بالا داشته باشد، جمهوری اسلامی این عدم رعایت شرایط برابر، احترام و موضع مساوی و متعادل را نمیتواند در روابط خارجی خود لحاظ کند، از این رو ترجیح میدهد که بر اساس استقلال و حاکمیت خودعمل کند و در چنین شرایطی به سمت برقراری چنین رابطهای گامی برندارد.
مذاکره و برقراری رابطه با ایالات متحده آمریکا، در شرایط کنونی به سود و صلاح جمهوری اسلامی ایران نخواهد بود. باید توجه داشت که هیچ گاه از جانب ایران این اتفاق نیفتاده است که خواهان بر هم زدن یک رابطه و توافقی باشد؛ از طرفی مسئله مربوط به همزیستی مسالمتآمیز کشورها است، زیرا همیشه آمریکاییها بودهاند که این بازی و نظم جهانی را بر هم زدهاند.
همان طور که رئیسجمهوری اسلامی ایران در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک آمریکا اعلام کردند، این باب مناظرهها و این که رئیسجمهوری دو کشور ایران و آمریکا بخواهند در نشست مشترکی با یکدیگر مذاکره کنند، در صورتی امکانپذیر است که واقعیتها لحاظ شود و جامعه بینالمللی ناظر بر چنین مذاکرهها و مناظرههایی باشد. منتهی با شرایطی که هماکنون برای جمهوری اسلامی ایران در سطح بینالمللی شکل گرفته و با رفتاری که با آن شده است و همچنین با توجه به بیاعتمادی که از جانب ایران نسبت به آمریکا وجود دارد، موقعیت مناسبی برای ایجاد بستری برای مذاکره متصور نیست.
کنگره آمریکا هر از گاهی علیه مسائل داخلی و بینالمللی جمهوری اسلامی ایران قوانینی را تصویب میکند و برای آن بودجههایی نیز در نظر میگیرد که متأسفانه هماکنون این اقدامهای آمریکا موقعیتی را ایجاد کرده است که اجازه نمیدهد به سوی بهبود روابط گامی برداشته شود؛ جمهوری اسلامی ایران نیز به سوی نقطه ای که دارد علیه آن تلاش و منافع ملی اش تهدید میشود، حرکت نمیکند.
قطع رابطه با آمریکا در طول سی سال گذشته برای کشورمان سودهایی به دنبال داشته است؛ بهطوری که توقف روابط از همان آغاز، از شکلگیری و ادامه رویکرد استکباری علیه کشورمان و همچنین انجام گروهی اقدامهای اطلاعاتی و جاسوسی، جلوگیری کرد؛ همچنین پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، ایران به بازار مصرفی برای کالاهای تولیدی شرکتهای آمریکایی تبدیل و مانع از ظهور بسیاری از ابتکارها و خلاقیتهای نیروی انسانی داخلی شده بود و به خودباوری آنها لطمه زده بود.
بر همین اساس، به دنبال قطع ارتباط با آمریکا، کشور روی پای خود ایستاد و با خوداتکایی و خودباوری از بروز خطرهایی همچون هجمههای فرهنگی که ممکن بود در این رابطه برای کشور ایجاد شود، ممانعت شد. هماکنون مملکت کاملا مستقل است و به جای این که یک کشور جزء و دون در جامعه بینالمللی باشد، طرف اقتصادی و علمی با بسیاری از کشورهای جهان قرار گرفته است. جمهوری اسلامی ایران علاقهمند است با همه کشورهای دنیا ارتباطی دوستانه، محترمانه و همراه با یک موقعیت برابر برقرار کند؛ یکی از زیانهای قطع رابطه با ایالات متحده آمریکا همین بوده است که ارتباط با همه کشورها به صورت گسترده نبوده و با گروهی از آنها محدود شده است.
جمهوری اسلامی ایران بارها و بارها برای مذاکره و برقراری ارتباط با ایالات متحده آمریکا، اعلام آمادگی کرده و حتی مذاکره برای مذاکره انجام داده است، اما متأسفانه حصول نتیجه مطلوب در این میان به تغییر رفتار، رویکرد و نگرش از سوی آمریکاییها بستگی دارد.
اگر آمریکاییها بپذیرند و قبول کنند که جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک قدرت منطقهای وجود دارد، نه تنها پذیرش، بلکه شناسایی ایران از سوی آمریکا نیز خیلی از مسائل و مشکلات میان دو کشور را برطرف میکند، منتها هماکنون حدود 30 سال است که با این قضیه مبارزه کردهاند. جمهوری اسلامی از پس از پیروزی انقلاب اسلامی، یک روند مشخصی را طی کرده است و هماکنون نیز ادامه همان روند را دنبال میکند؛ امروزه جمهوری اسلامی به یک قدرت منطقهای و حتی بینالمللی تبدیل شده است و در روابط خود با کشورهای مختلف در موقعیت مناسبی قرار دارد.
حال این که جمهوری اسلامی بخواهد مشی جدیدی را در پیش بگیرد و آن را در روابط بینالمللی خود آغاز کند، بهطور قطع تقویت همان رویکردهای پیشین متناسب با شرایط روز دنیا است. ارتباط مسالمتآمیز و در موضع برابر با همه کشورهای جهان جزء برنامههای اصلی سیاست خارجی ایران است و روابط خود را تنها به برخی از کشورها محدود نمیکند. قرار نیست که با همه کشورهای جهان ارتباطی با یک کیفیت داشته باشیم؛ بر پهنه جغرافیایی کره زمین، کشورهای متعددی با فرهنگهای متنوع و توانمندیهای مختلف وجود دارند؛ توسعه روابط خارجی سیاستی است که در سالهای اخیر نیز تقویت شده و افزون بر نگاه به غرب، نگاه به آسیا و خاور دور هم در آن شکل گرفته است.
در عین حال قطع ارتباط ایران با آمریکا پس از حادثه 13 آبان و تسخیر سفارت آمریکا شکل گرفت؛ این واقعه الگویی است که بر مبنای آن اگر هر کشوری بخواهد در ارتباط خود با ایران از اصول تخطی کند، ممکن است برای همان کشور اتفاق مشابه بیفتد. یعنی قرار نیست زمانی که کشوری در امور داخلی ایران مداخله کند، ملت در برابر اقدامهای آنها سکوت کند و واکنشی نشان ندهد، از این رو 13 آبان یک مقطع تاریخی است که وجود دارد و خود آمریکاییها هم این اتفاق و اسنادی که در لانه جاسوسی کشف شد را انکار نکردهاند.
پس این واقعه تاریخی را نمیتوان پاک کرد و نادیده گرفت یا آن را حذف کرد، بنابراین این رویداد به عنوان یک یادگاری از اوایل انقلاب اسلامی در تاریخ وجود دارد و ثبت شده است و اگر آمریکاییها توجه کنند و بدانند چنانچه در روابط دوباره خودشان با جمهوری اسلامی ایران، بهتر از این عمل کنند، هیچ گاه چنین واقعهای تکرار نخواهد شد. تغییر رفتار و رویکرد از سوی آمریکا و حفظ اعتماد در ایران، نقطه کلیدی است که اگر اتفاق بیفتد، میتوان امیدوار بود که بستری برای آغاز مذاکره شکل بگیرد، اما این که مذاکرهها آغاز شود و ادامه یابد، اما در عین حال تمامی اقدامهای حمایتی علیه منافع جمهوری اسلامی ایران در حال شکل گرفتن باشد، در واقع این شرایط تجمیع دو امر متضاد است و جمهوری اسلامی نمیپذیرد که بازیچه افعال متضاد ایالات متحده آمریکا باشد.
آمریکا باید تکلیف و موضع خود را مشخص کند که بالاخره آیا قصد دارد با جمهوری اسلامی ایران رابطه برقرار کند یا خیر؟! در صورتی که آمریکاییها خواهان برقراری ارتباط هستند، این رابطه لوازمی دارد که آمریکا این ملزومات را در قبال بسیاری از کشورها رعایت کرده و برای آنها ارزش و احترام قائل بوده است، اما اگر آمریکاییها خواهان برقراری ارتباط با ایران نیستند، موضع خود را در عرصه بینالمللی بیان کنند، چون این ایران نیست که بخواهد بازی و نظم بینالمللی را بر هم بزند و این رویکرد همواره از جانب آمریکا اتفاق افتاده است.
منبع:شهر
