تجربه‌های تاریخی نشان می‌دهد که الگوی مهاجرت داخلی در دوران جنگ تابع ترکیبی از متغیرهای جغرافیایی، امنیتی، زیرساختی و فرهنگی است. به طور خاص، سکونت‌گاه‌های مجاور مناطق درگیر یا دارای تهدیدات مستقیم، معمولاً نخستین کانون‌های مهاجرت هستند. این مهاجرت‌ها اغلب به سمت مناطق امن‌تر و استان‌های دارای زیرساخت‌های نسبی برای جذب جمعیت هدایت می‌شوند.