«حسین گل‌گلاب» در دوره‌ای که ایران به اشغال متفقین در جنگ جهانی دوم درآمده بود و به دلیل خفقان امکان تظاهرات ملی در کشور وجود نداشت، با سرایش شعر «ای ایران» توانست احساسات ملی را برانگیزد و همچون فریادی بر سر ارتش متفقین که ناخوانده مهمان ما بودند، آوار کند.