ای باب‌الحوائج، یا جواد الائمه! ای بهارِ نُهُم، تو را شهید کردند در حالی که هنوز بیش از ۲۵ گُل در باغِ عمرت شکوفا نشده بود. سلام بر امام جواد (ع) که «جود» قطره‌ای بود در پیشانی بلندش و «علم» غنچه‌ای بود از گلستانِ وجودش و «حلم» گوهری بود از گنجینه فضایلش.