گروه اجتماعی «سراج24» -مهرداد خلیلی؛جای بسی تاسف است که در شرایطی که روزنامه نگاری ما از سرعت پیشرفت و تحول جهانی عقب مانده است دیده می شود برخی نشریات با روابط فامیلی اداره می شود و نتیجه آن هم بی مخاطب ماندن نشریه است.
با توجه به دستورالعملهای حرفه ای و آزمونهای مستمر در نشریات جهانی برای ورود و یا ابقای یک خبرنگار به عرصه مطبوعات باید این حرفه را در ایران جزو حرفه هایی برشمرد که بیش از همه دچار بی برنامگی است..
به علت سختی و جایگاه خاص این شغل لازم است افرادی که وارد این حرفه می شوند به جای کنکور عمومی یک کنکور اختصاصی داشته باشند تا به واسطه آن افراد گلچین شده با مهارتهای خاص در آن قدم بگذارند.
دانشجویی که در طول مدت تحصیل خود یک نشریه داخلی در دانشگاهش منتشر نمی کند، یک چاپخانه نمی بیند و… فاقد تخصص است و از علم روز روزنامه نگاری اطلاعی ندارد، بی شک در ادامه نمی تواند با حضور خود در بازار کار تاثیری بجا بگذارد.
کوتاهی نهادهای متولی برای در نظر گرفتن برنامه های کوتاه و بلند مدت و خلا برگزاری جلسات هم اندیشی در میان اعضا، صنف روزنامه نگاری لطمه ای به بدنه مطبوعات کشوراست.
بی توجهی مدیران مسئول به پتانسیلها
بی توجهی به پتانسیلهای سخت افزاری و نرم افزاری در مطبوعات در کنار به کارگیری افراد غیر متخصص نتیجه ایجاد فضایی می شود که خبرنگار را نه تنها جدا از رسالت خود بلکه بیگانه با آن پرورش می دهد.
پتانسیلهایی که از دید مدیران مسئول و سردبیران پنهان مانده است، جمعیت دانشجویان عکاسی و دانشجویان دانشکده خبر در کنار فراغ التحصیلان داشگاههای دیگر که در کشور به علت نبود موقعیت شغلی، به حرفه های دیگر می پردازند، در هفته نشریات به کار گرفته نمی شود
پنهان آنلاین
