نگاهی به اقتباس‌های سینمایی در سال 2012

به گزارش « سراج24 » ؛ ، فیلمنامه‌نویسی اقتباسی نیازمند کشمکش‌های متفاوتی است. اقتباس از برخی آثار حجیم و سنگین چون «آناکارنینا» اثر «لئو تولستوی» نیازمند انتخاب‌های سنجیده و خلاصه‌سازی است. در حالیکه اقتباس از یک رویداد تاریخی و یا خبری مانند فیلم «آرگو» و بازآفرینی خلاقانه و تاحدودی تخیلی است. طرفداران نویسندگان ماندگاری چون «جک کروس» و «جی آر. تالکین» دارای توقعاتی هستند که معمولا در فیلم برآورده نمی‌شود، در حالیکه خوانندگان آثاری چون «اطلس ابر» نوشته «دیوید میشل» باید بپذیرند که اقتباس سینمایی لفظ به لفظ از این اثر ادبی غیرممکن است. اگر کتاب پرفروش «تیم حریف: نبوغ سیاسی آبراهام لینکلن» را خوانده باشید، به خوبی متوجه می‌شوید که این کتاب تنها یکی از چند منبع اقتباس سینمایی و ساخت فیلم «لینکلن» به کارگردانی «استیون اسپیلبرگ» است. به طور مشابه فیلمنامه فیلم «چارپایان حیات‌وحش جنوب» به قلم «بن زیتلن» و «لوسی الیبار» تنها برگرفته از بخشی از یک نمایشنامه است که هیچ گاه به روی صحنه نرفت. بنابراین اقتباس می‌تواند درجات گوناگونی داشته باشد. می‌توان اقتباس را وفاداری بی‌نقص به حقیقت، لحن، موضوع و زاویه دید به مبدا اقتباس دانست و یا می‌توان آن را نوعی خیانت و با فاصله فراوان از مبدا اقتباس در نظر گرفت (مانند فیلم «اطلس ابر» به کارگردانی «تام تیکور» و «برادران واچوفسکی» که رویکرد و کتاب «میشل» را به کلی تغییر می‌دهد). هنگامیکه مبدا اقتباس یک کتاب برنده جایزه بوکر باشد که تاکنون میلیون‌ها نفر فروخته باشد، فشار فراوانی روی فیلمنامه‌نویس قرار می‌گیرد. چرا که می‌بایست به متن مبدا تا حد امکان احترام بگذارد. «دیوید مگی» تمام آنچه درباره «زندگی پی» از کتاب «یان مارتل»ضروری بود را در قالب یک فیلمنامه به کارگردانی چون «آنگ لی» سپرد تا فیلم را تا حد امکان مطابق با رمان بسازد. صدای روی تصویر نقش اساسی در فیلم ایفا می‌کند و بیشتر زمان فیلم روی یک قایق نجات که تنها یک پارو و یک ببر روی آن هستند سپری می‌شود. فیلم «بیمار انگلیسی» نیز از این نوع فیلم‌های اقتباسی است که وفاداری فراوانی به مبدا اقتباس دارد. «کوشنر» سال‌های زیادی صرف نوشتن فیلمنامه فیلم «لینکلن» کرد و با تیزهوشی و فراست و حفظ وضوح و روشنی فیلمنامه به شخصیت‌های فراوانی و حجم زیادی از اطلاعات تاریخی مانند یک کلاس درس به بینندگان می‌آموزد، اما این فیلمنامه تنها برگرفته از کتاب «گودوین» نیست و شاید از ده‌ها و صدها منبع اقتباسی دیگر نیز بهره برده است و موجب شده که این فیلمنامه چیزی شبیه یک فیلمنامه اصلی به نظر برسد. فیلمنامه‌نویس فیلم «هابیت: سفر غیرمنتظره» با اقتباس از رمان نوشته «تالکین» در واقع قسمت اول رمان (300 صفحه) را به سه ساعت فیلم تبدیل می‌کند و در واقع اقتباسی کامل خوشایند ذوق دوستداران وفاداری در اقتباس سینمایی انجام می‌دهد.