فتنه ۸۸ یکی از خطرناکترین چالشهای پس از پیروزی انقلاب محسوب میشود و به دلیل برخورداری از برخی ویژگیها رخدادی، منحصر به فرد است. حادثهای که اگر در هر کشور دیگری به وقوع میپیوست، سقوط حکومت آن را به دنبال داشت.
از ویژگیهای منحصر به فرد این فتنه، اتحاد و اشتراک مساعی عجیب تمام گروهها و جریانات ضد انقلاب داخلی و خارجی اعم از سیاسی و غیرسیاسی و… با برخی جریانات خاص داخل و حتی برخی شخصیتهایی که ازقضا مناصبی هم در نظام داشته و دارند، بود.
اتحادی که با بهانه واهی تقلب، موجودیت نظام را هدف گرفته بود. در این فتنه هشتماهه، کشور دچار خسارتها و هزینههای زیاد مادی، معنوی و حیثیتی شد و هر چند که نظام سربلند از آن بیرون آمد و آن را مهار کرد، ولی این فتنهگریها، نقطه امیدی برای دشمنان نظام شد و آنان را به فتنهگران داخلی و برخی جریانات و شخصیتّهای داخلی نظام برای پیشبرد اهدافشان امیدوار ساخت؛ از همینروست که غربیها و صهیونیستها هر از گاهی از این جریان خاص حمایت میکنند.
امیدوار کردن دشمن برای ضربه زدن به نظام یکی از بدترین خیانتهای سران فتنه و فتنهگران داخلی در فتنه ۸۸ است که تا به امروز هم هزینههای زیادی برای نظام داشته است. بسیاری از قطعنامههای ضدایرانی و تحریم های بعدی غربیها بنا بر گفته خود آنان، برای کمک به جریان فتنه بر نظام تحمیل شد.
دلیل نوشتن این مقدمه طولانی، نوشتهها و گفتههای برخی رسانهها و شخصیتها و افراد جریان خاصی است که چند صباحی است هر روز به بهانههای مختلف، دم از رفع حصر سران فتنه میزنند! و در این راستا با تمام امکانات رسانهای و سیاسی خود وارد این گود شدهاند و جالبتر و قابل تأملتر اینکه، به گونهای هم سخن میرانند که گویا این نظام بوده که به سران فتنه و فتنهگران جفا روا داشته است و به عبارتی، طلبکار نظام نیز شدهاند و با زیرکی خاص، مسائل فتنه را بهگونهای بازگو میکنند که مخاطب در بدترین حالت، چنین پندارد که صرفاً نوعی قصور و کوتاهی و اشتباه از سوی سران فتنه در آن فتنه صورت گرفته است! و در عین حال نیز بهگونهای القا میکنند که گویا نظام هم در این فتنه کمتر از فتنهگران مقصر نیست! و در مجموع، فتنه را واژگونه انعکاس میدهند.
حال این پرسش مهم مطرح است که چرا امروز فتنهگران پس از یک دوره کما و رخوت، دست به بازسازی و احیای خود زدهآند؟ واقعیت این است که جریان فتنه و حامیان آن، شرایط امروز را بهترین شرایط ممکن برای احیای مجدد خود میدانند. از اینرو با توجه به گذشت چند سال از زمان فتنه و گمان به اینکه مردم جنایات و خیانتهای آنها را فراموشی کردهاند، سعی میکنند با وارونه جلوه دادن حقایق و با مظلومنمایی و اعمال فشار، حکومت را به عقبنشینی و رفع حصر سران فتنه مجبور کنند. به همین دلیل، اخبار و گزارشات و مصاحبههای این روزهای نشریات زنجیرهای و سایتهای اصلاحطلب، مملو از موضوعات مرتبط با سران فتنه و دیگر فتنهگران است. دیدارهای فرزندان سران فتنه با هاشمی و خاتمی، تیتر اول و دوم کردن سخنان حمایتگونه علی مطهری از سران فتنه و… همه و همه در این راستا قابل ارزیابی است. اگر سران فتنه به جرم آن همه جنایت و خیانتی که به کشور و نظام روا داشته و اسناد آن نیز کاملاً مشهود و موجود است، محاکمه میشدند، شاید امروز حامیان آن، دیگر جرئت نمیکردند دست به تحریف واقعیات فتنه زده و طلبکار نظام شوند.
هرچه نگارنده توبه سران فتنه را برای تبرئه و بازگشت آنان به نظام کافی نمیداند، ولی این کمترین کاری است که سران فتنه و حامیان آنان باید انجام دهند.
علی اسماعیلی
0نظر