شب هنگام، کنار برکه ساحلی
قورباغهها از اندام باریک میگفتند...
ماه خجالتزده سر برآورد از شرق
که شنیده است اهل زمین «مانکن» میپسندند...
دیدم ماری خوش خط و خال که قرص لاغری میفروخت...
مار عاشق گنج است!!!
جغدی سرگردان دیدم،
که موش چاق بهتر است یا لاغر؟!
آنقدر شکار نکرد که خورشید آمد...
و ماه رفت تا لاغر شود،
و ساحل غمگین شد...
که دیگر صورت یار در ماه نبود
و کسی به آسمان خیره نشد
«آخر ماه لاغر شد...»
(سید عبدالرحیم حسینی – ۲۱/۱/۹۲)
اصولا بخش زیادی از مشکل ما و جامعه ما زیادهروی و افراط و تفریط است! زمانی دور فرهنگ ما هیچ اهمیتی برای اندام قائل نبود و چاقی و لاغری برایش اهمیت نداشت. البته در آن دوران سلامتی اهمیت زیادی داشت و لاغری معمولا معادل بیماری و ضعف و نحیفی تعبیر میشد. از سوی دیگر، سبک زندگی و تغذیه و فعالیتهای روزمره مردم به نحوی بود که چاقی نسبی مردم تاثیر منفی بر سلامت ایشان نداشت.
با پیشرفتهای صنعتی و فناوری، سبک زندگی مدرن به سمتی رفت که جنب و جوش کمتر شد و ماشینسواری و لوازم مدرن و دخانیات و امثال اینها باعث شدند مردم کمتحرکتر و پرچربیتر و چاقتر شوند. در حالی که چاقی دوران گذشته تاثیر منفی چندانی بر سلامت و طول عمر مردم نداشت، چاقی اندک دنیای امروزی باعث تسلب شریان و سکته قلبی و انواع سرطانها و زخم معده و هزار درد و مرض دیگر شد. این شد که لاغری به مثابه سلامتی تعریف شد و به تدریج، به جای اینکه سلامتی اهمیت داشته باشد، اصالت و ارزش به لاغری داده شد و همه چیز حول و حوش لاغری تعریف شد. کمکم دست بازاریها نیز وارد کار شد و بحث باربی شدن و شکل و شمایل زنان مطرح شد. مانکنها، بازیگران، چهرههای تبلیغاتی و رسانهها دست به کار معرفی تصویر زنان لاغراندام به عنوان الگوی زن موردپسند شدند. روحیه تحسینطلب زنان هم باعث شد آنها بیشتر به دنبال زیبایی اندام و لاغرشدن و باربی شدن باشند.
سوی دیگر بام تندروی و افراط و تفریط همین جا بود. به جای اینکه سالم بودن اهمیت داشته باشد، لاغر بودن مهم شد. در هر جامعهای هم کسانی هستند که از دغدغههای مردم سواستفاده میکنند تا جیب خود را پر کنند و اصطلاحا بار خود را ببندند. این شد که قرصهای لاغری، رژیمهای لاغری، عملهای جراحی و باشگاه ورزشی و صد جور راه و روش «لاغری سریع» اختراع شدند تا هم دغدغه اشتباه مردم را پاسخگو باشند و هم پول و پلهای برای صاحبان این مشاغل به ارمغان بیاورند. به بیان خشنتر، زنان به لاغری ترغیب شدند تا ابزاری باشند برای ثروتمند شدن دیگران!
شاید بهتر باشد مجددا تاکید کنیم که هیچ اشکالی به «لاغر شدن در راستای سلامتی» وارد نیست؛ بلکه اصالت دادن به لاغری و تصور اینکه با لاغر شدن همه مشکلات سلامتی حل میشوند، یا اینکه به هر قیمتی باید لاغر شد اشتباه رایج در میان مردم، به خصوص زنان، است.
از یک سو مسئولان و سیاستگذاران فرهنگی میبایست به دنبال ترویج نگرش صحیح در میان مردم باشند و با جلوگیری از تبلیغات دروغین و رنگارنگ از گسترش این نگرش غلط جلوگیری نمایند.
از طرف دیگر، خود زنان و دختران هستند که باید افق دید خود را در دوردست قرار دهند و ارزشها و معیارهای خود را با شناخت خود از نو شکل دهند. اگرچه نیاز به تحسین شدن و مورد توجه قرار گرفتن، در نهاد انسان، به ویژه زنان، وجود دارد، اما این نیاز باید کنترل شده و به نحو صحیح مورد استفاده قرار گیرد. حتی اگر به دنبال سلامتی هم باشیم، سلامتی همه چیز نیست و نباید تنها و تنها به سلامتی بها داد، چه رسد به اینکه فقط به لاغری و زیبایی بدن توجه داشته باشیم. قطعا در زندگی ارزشها و مسایل دیگری هم وجود دارند که باید به نوبه خود مورد توجه قرار گیرند. به عبارت دیگر، به همان سخن ابتدایی میرسیم که باید از افراط و تفریط خودداری کرد و به هر چیز به حد منطقی و عقلانی خودش اهمیت داد.
* عنوان برگرفته از شعری از مریم راد
0نظر