به گزارش سراج24؛ در جنگ اخیر، یک اتفاق راهبردی در جامعه ایران رخ داد. ملتی که لحظه را شناخت، بهنگام وارد میدان شد و در حساسترین مقطع، ایران و نظام را بر همه چیز مقدم دانست. این حضور آگاهانه، صرفاً یک واکنش اجتماعی نبود؛ بلکه یک بهنگامی و بصیرتی بود که به اتحاد ملی منجر شد که به حق میتوان از آن بهعنوان یک «اتحاد مقدس» یاد کرد.
این همان جایی است که مفهوم «ملت مبعوثشده» معنا پیدا میکند؛ ملتی که در بزنگاه تاریخی، نقش خود را شناخت، به میدان آمد و با تبدیل اراده جمعی و ملی به کنش اجتماعی، سرمایهای تولید کرد به نام قدرت نرم ملی.
قدرت نرم ایران در این مقطع فقط در دیپلماسی، رسانه یا مناسبات بینالمللی خلاصه نمیشد؛ در خود جامعه و در توان مردم برای ایستادن کنار یکدیگر در لحظه تهدید متجلی شد. دشمن با محاسبهای مواجه شد که در آن، جامعه ایران قرار بود تحت فشار و تهدید دچار گسست شود، اما برخلاف انتظار، انسجام اجتماعی به یک عامل مقاومت و بازدارندگی تبدیل شد.
به همین دلیل، دشمن امروز یک مسئله جدید دارد؛ وقتی این اتحاد را در میدان نظامی نتوانسته بشکند، چگونه باید آن را از کار انداخت؟
پاسخ میتواند تغییر زمین بازی باشد؛ کشاندن تقابل از میدان بیرونی به داخل جامعه.
یعنی همان سرمایهای که در جنگ قدرت تولید کرد، به نقطه آسیب تبدیل شود؛ با تحریک شکاف میان مردم و مردم، مردم و حاکمیت، ملت و دولت و همچنین میان جریانهای سیاسی و نخبگان. هدف نهایی، لزوماً ایجاد یک بحران ناگهانی نیست؛ گاهی کافی است اعتماد عمومی فرسوده شود، اختلافات طبیعی تشدید شود و جامعهای که در لحظه تهدید متحد شده بود، در شرایط پس از جنگ مقابل یکدیگر قرار گیرد.
پس هشدار درباره انسجام اجتماعی را باید دقیقاً در همین چارچوب دید؛ دشمن در میدان نظامی با «ملت متحد» مواجه شد و نتوانست آن را درهم بشکند؛ بنابراین تلاش برای شکستن همان ملت در میدان اجتماعی آغاز میشود.
اینجا اما مسئولیت فقط بر عهده حاکمیت نیست. جریانهای سیاسی، مسئولان، نخبگان، رسانهها و فعالان اجتماعی باید بدانند که در چنین شرایطی، جهاد و ماموریت امروز انسجام و دوری از هر گونه اقدام برای مخدوش سازی آن است. انسجامی که حالا به وضوح بخشی از امنیت ملی است.
از سوی دیگر باید توجه داشت که نقد و مطالبهگری، لازمه جامعه زنده است؛ اما تبدیل اختلاف به دشمنی، رقابت به حذف، نقد به تخریب و مطالبات به نفرتپراکنی، میتواند همان شکافی را ایجاد کند که دشمن به دنبال آن است.
ملت ایران یکبار با لحظهشناسی، حضور بهنگام و شکل دادن به اتحاد مقدس، یک قدرت نرم بزرگ برای کشور تولید کرد. اکنون مأموریت همه ما حفظ همین سرمایه است.
دشمن نتوانست این اتحاد را در میدان بشکند؛ نباید اجازه داد از مسیر اختلافات داخلی، همان اتحاد مقدس را به نقطه آسیبپذیری ایران تبدیل کند.
جنگ ممکن است از میدان نظامی فاصله گرفته باشد؛ اما نبرد بر سر انسجام ملی همچنان ادامه دارد.
0نظر