به گزارش سراج24؛ با اینکه به این پایگاه خسارت جزئی وارد شده است اما بدلیل فاصله ی حدوداً ۷۰ کیلومتری آن با مرز ترکیه مقامات اسرائیلی چنین حمله ای را حامل پیامی روشن برای ترکیه ارزیابی کرده اند.
بنیامین نتانیاهو که ید طولایی در نسل کشی مسلمانان دارد و رویه ثابت او تجاوز به خاک سایر کشورهاست، به صراحت می گوید: «ما استقرار نظامی ترکیه را که به سمت جنوب پیشروی می کند، تحمل نخواهیم کرد، زیرا این امر ما را تهدید میکند. ما این پیام را دادیم: این کار را نکنید. اما ظاهراً آنها آن را نشنیدند، بنابراین ما مطمئن شدیم که آن را بهتر درک کنند.» کاتز، وزیر جنگ اسرائیل نیز می گوید: «اردوغان ترکیه را به ماجراجوییهای خطرناک در سوریه میکشاند. اسرائیل به هیچ نهادی اجازه نخواهد داد که امنیت آن را تهدید کند.»
در مقابل خوی تجاوزگری نتانیاهو و کاتز، تام باراک و مایک هاکبی، پرهیز از تنش جدید برای رژیم صهیونیستی را یک اولویت مهم عنوان می کنند. تام باراک، سفیر ایالات متحده در ترکیه و حمله به ابوالظهور را «تشدید غیرضروری که ثبات منطقه را پیش نمیبرد» بیان می کند یا مایک هاکبی حمله اسرائیل را عامل تشدید کننده تنش می داند.
حمله به این فرودگاه که تنها ساعاتی پس از بازدید یک هیئت دفاعی ترکیه صورت گرفت با این توجیه صورت گرفته است که دمشق با دعوت از مقامات نظامی آنکارا توافقات امنیتی فیمابین را نقض کرده است، در مقابل دولت ترکیه اقدام اسرائیل را نقض حاکمیت سوریه می داند و بازداشت نخستوزیر اسرائیل به اتهام نسلکشی و سایر جنایات را ضروری عنوان می کند.
تنها چند ساعت پس از جنگ افروزی جدید اسرائیل، دفتر بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، رئیسجمهور ترکیه را «دیکتاتوری یهودیستیز» معرفی می کند و در مقابل دفتر ارتباطات اردوغان نیز تلاشهای نتانیاهو را در جهت معرفی کردن ترکیه بهعنوان تهدیدی جدید می داند.
البته بسیاری بر این باورند که حمله مذکور و در ادامه لفاظی های دو طرف مدیریت شده و تصنعی است چرا که روابط هر دو طرف بر خلاف آنچه در ظاهر عنوان می شود، بسیار راهبردی است و نتانیاهو برای پیروزی در انتخابات پیش رو به معرفی یک چهره نو به عنوان تهدیدی جدید نیاز دارد و اردوغان نیز برای آنکه خود را مخالف سیاست های تجاوزگرایانه اسرائیل با هدف جلب رضایت افکار عمومی داخلی ترکیه معرفی کند نیاز دارد هر از چندگاهی به سیاست های اسرائیل انتقاد کند تا افکار عمومی ترکیه او را یک فرد ضدصهیونیست تلقی کنند!
ادله ایی که در ادامه به آن اشاره خواهد شد نشان می دهد زد و خوردهای محدود نظامی و پس از آن بگومگوهای سیاسی دو طرف نشان یک درگیری نظامی گسترده را نمی دهد و روابط مثبت تجاری و سیاسی فیمابین با چنین رخدادهای تیره و تار نخواهد شد.
آمار و ارقام نیز این مسئله را اثبات می کند که ترکیه و اسرائیل برخلاف آنچه تظاهر می کنند در پس پرده روابط حسنه ای با یکدیگر دارند به طوری که تجارت دو رژیم در سال ۲۰۲۳ به ۷ میلیارد دلار رسید و ترکیه پنجمین صادرکننده بزرگ به اسرائیل محسوب میشود. در همین سال بزرگترین صادرات ترکیه به اسرائیل آهن و فولاد بود وجالب تر اینکه از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۳، تجارت بین دو طرف تقریباً سه برابر شده است. در پایان این دوره، ترکیه به پنجمین تأمینکننده بزرگ کالاهای وارداتی به اسرائیل تبدیل شده و اسرائیل دهمین بازار بزرگ صادراتی ترکیه است.
در بعد سیاسی نیز باید گفت، ترکیه اولین کشور مسلمانی بود که بلافاصله پس از پایان جنگ اعراب و اسرائیل درسال 1949 رژیم تازه تاسیس اسرائیل را به رسمیت شناخت. سه سال بعد با الحاق به ناتو خود را به جرگه هم پیمانان نظامی غرب درآورد و زمانی که اردوغان در سال 2022 به قدرت رسید به جای رویکردی تقابلی با اسرائیل از در مفاهمه و مدارا با این رژیم درآمد. در عین حال و برای خالی نبودن عریضه از حق تعیین سرنوشت فلسطینیان نیز هر از چند گاهی سخن می گوید.
ترکیه حتی رو اوج نسل کشی اسرائیل در نوار غزه نیز صرفاً به اظهارات دیپلماتیک و رسانه ای در این باره بسنده می کرد و مراودات تجاری-اقتصادی خود با اسرائیل را نیز قطع نکرد و در عین حال برای قدرتمند شدن دولت ابومحمد الجولانی تلاش می کند تا چتر نفوذ خود در منطقه غرب آسیا را گسترش دهد. و بر همین اساس به تشدید تنش با اسرائیل علاقهای ندارد؛ در مقابل اسرائیل بر اساس دکترین دفاعی خود دولتی ضعیف و ناتوان در سوریه را راهبری می کند.
تقابل دو رویکرد مورد اشاره، از یکسو حفظ بی ثباتی، تفرقه میان کشورهای مسلمان و استقرار دولت های ضعیف در محیط اطراف اسرائیل و در مقابل تلاش ترکیه جهت گسترش و نفوذ تفکرات نوعثمانی گری، خاک سوریه را به جولانگاه زور آزمایی محدود و کنترل شده دو رژیم قرار خواهد داد اما بعید به نظر می رسد که بر اساس منافع مشترک و همگرایی شکل گرفته میان هر دو طرف به تقابل گسترده نظامی ختم شود.
اسرائیل اگر چه کماکان به پیشروی نظامی در خاک سوریه و یا تجاوز به تمامیت ارضی سایر کشورها علاقمند است اما مقطع زمانی فعلی را برای باز شدن جبهه جدیدی با یک کشور مسلمان دیگر مناسب نمی بیند و پس از بسته شدن پرونده ایران و بر اساس مانیفست فکری احتمالاً به فکر تولید تخاصم گسترده در سایر کشورها متمرکز شود.
0نظر