یادداشت سردبیر/

هزینه‌های سازش، بهای ایستادگی/ «مقاومت» تنها مسیرِ رسیدن به پیروزی

تاریخ پر افتخار ایران بزرگ حاکی از آن است که دشمن متجاوز، نه از موضع قدرت، بلکه از موضع استیصال دست به تجاوز می‌زند. در این میان، الگوی «مقاومت فعال» به عنوان تنها نسخه شفابخش و کارآمد برای مهار تهدیدات، نه تنها یک انتخاب تاکتیکی، بلکه یک ضرورت راهبردی است که تا حصول پیروزی نهایی و عقب‌نشینی ذلت‌بارِ متجاوز، هیچ جایگزینی برای آن متصور نیست.

به گزارش سراج24؛ تاریخِ تقابل حق و باطل، همواره مشحون از این حقیقت است که پیروزی نه در اتاق‌های مذاکره و با لبخندِ به دشمن، بلکه در میدان عمل و با عیارِ ایستادگی سنجیده می‌شود. دشمن متجاوز با تکیه بر زرادخانه‌های نظامی و امپراتوری رسانه‌ای خود، در آغاز هر تهاجم تلاش می‌کند تا با ایجاد «جنگ روانی» و القای ترس، اراده ملت‌ها را درهم بشکند. اما آنچه در این معادله پیچیده، محاسباتِ دشمن را به چالش می‌کشد، عنصر «مقاومت» است.

ضرورتِ تغییر محاسبات دشمن

ماهیتِ دشمن متجاوز، توسعه‌طلبانه است. زمانی که دشمن آمریکایی - صهیونی در برابر خودِ یک جبهه منسجم و ایستاده ببیند، هزینه‌های تهاجم برای او بالا می‌رود. سازش و عقب‌نشینی، نه تنها مانعِ خوی تجاوزگری دشمن نمی‌شود، بلکه به او جسارت بیشتری برای گام‌های بعدی می‌دهد. در واقع، مقاومت به معنای تحمیل هزینه به دشمن است تا جایی که ادامه تجاوز برای او «صرفه‌ اقتصادی و امنیتی» نداشته باشد. ایستادگی تا لحظه پیروزی، پیامی قاطع به متجاوز مخابره می‌کند که دورانِ بزن‌دررو تمام شده و هرگونه تعدی، با پاسخی پشیمان‌کننده همراه خواهد بود.

مقاومت؛ ضامن امنیت پایدار

برخی گمان می‌برند که با کوتاه آمدن می‌توان به آرامش رسید؛ غافل از اینکه امنیتِ «عاریتی»، شکننده‌ترین نوع امنیت است. پیروزی در قاموسِ جبهه مقاومت، صرفاً به معنای دفع حمله نیست، بلکه به معنای ایجادِ بازدارندگی پایدار است. وقتی ملتی تا آخرین نفس ایستادگی می‌کند و حاضر به پذیرشِ سلطه نمی‌شود، در واقع زیرساخت‌های استقلالِ خود را برای نسل‌های آینده تضمین می‌کند. این ایستادگی، روحیه خودباوری را در کالبد جامعه می‌دمد و ثابت می‌کند که می‌توان با تکیه بر توان داخلی و وحدت کلمه، بر پیچیده‌ترین توطئه‌ها غلبه کرد.

فرجامِ محتومِ نبرد

پیروزی در فرهنگ مقاومت، با «تسلیم‌ناپذیری» گره خورده است. در نبردی که دشمن تمام ظرفیت‌های خود را به کار گرفته، نیمه‌کاره رها کردنِ راه، به معنای بازگشت به نقطه صفر است. تاریخ معاصر منطقه ما، از نبردهای ۳۳ روزه تا پیروزی‌های بزرگ در برابر گروه‌های تکفیری، گواهی صادق بر این مدعاست که تنها مسیر رسیدن به امنیتِ پایدار و عزت ملی، تداومِ ایستادگی تا زمانی است که دشمنِ متجاوز از کرده خود پشیمان شود و بساطِ تعدی‌گری‌اش برچیده گردد.

در پایان باید تأکید کرد که مقاومت، نه یک گزینه در کنار سایر گزینه‌ها، که تنها مسیرِ واقعی برای رسیدن به قله‌های عزت است. پیروزی در این راه، نه تنها دور از دسترس نیست، بلکه با توجه به سنت‌های الهی و واقعیت‌های میدانی، فرجامی قطعی و نزدیک است که نویدبخشِ فردایی روشن برای جبهه حق خواهد بود.

 

ح ش 955

اخبار مرتبط