واهه آرمن شاعر و مترجم شعر درباره جدیدترین مجموعه شعری خود اظهار داشت: مجموعه شعر «دوست دارم گاهی شاعر نباشم» با 36 قطعه شعر یادداشت که به نوعی اتوبیوگرافی است و نظم و نثر به هم بافته شده است. این کتاب در حقیقت به نوعی زندگینامه خودنوشت من از دوران کودکی تا امروز و در ساختار نظم و نثر است. اشعار این کتاب با زبان امروزی، ساده و در قالب سپید سروده شدهاند.
وی ادامه داد: مراحل پایانی ویرایش این کتاب به اتمام رسیده است و به زودی از دریچه انتشارات نگاه روانه بازار خواهد شد.
واهه آرمن، متولد 1339 در مشهد و دانشآموخته رشته جامعهشناسی در لندن است. نخستین دفتر شعر او با عنوان «به سوی آغاز» به زبان ارمنی، سالها پیش در تهران منتشر شد. دومین دفتر شعرش نیز با عنوان «جیغ» در شهر ایروان ارمنستان منتشر شده است.
آرمن علاوه بر سرودن شعر در زمینه ترجمه نیز فعالیتهایی انجام میدهد. خودش معتقد است با «اشک ریختن شعر میگوید» و «با عرق ریختن ترجمه میکند» و از میان این دو، اشک ریختن را ترجیح میدهد. هرچند که ترجمه را در پربار کردن واژگان شعریاش بسیار موثر میداند.
نخستین کار ترجمه او گزیدهای از دو دفتر شعر «پونه ندایی» به زبان ارمنی با عنوان «دیوار زخمی» است که در سال 1381 منتشر شده و پس از آن، ترجمه گزیدهای از دو دفتر شعر رسول یونان را با عنوان «رودی که از تابلوهای نقاشی میگذشت» در کارنامه کاری خود دارد.
ترجمه گزیدهای از شعر 6 شاعر معاصر ارمنستان به فارسی با عنوان «کلید درم، نور خورشید است» در سال 1384 در تهران از دیگر کتابهای منتشر شده توسط اوست. گزیدهای از هفت مجموعه شعر شاعر معاصر ارمنی هوانس گریگوریان با عنوان «پاییزی کاملا متفاوت» نیز با ترجمه وی از سوی انتشارات امرود به چاپ رسیده است.
«بالهایش را کنار شعرم جا گذاشت و رفت»، «پس از عبور درناها»، «باران بگیرد، میرویم» مجموعه شعرهای آرمن به زبان فارسی هستند.
0نظر