آمریکا چگونه با روسیه تعامل کند؟

به گزارش «سراج24» ، مجله آمریکایی نشنال اینترست در مقاله‌ای به قلم پیتر جی ساندرز در خصوص نقش روسیه در حل مسئله سوریه می‌نویسد: ‬در حالی که به توافق رسیدن با سوریه از طریق مذاکره کار دشواری به نظر می‌رسد و درگیر کردن روسیه برای این منظور نیز کار را دشوارتر می کند، اما ارزش آن را دارد که برای اجتناب از بدتر شدن اوضاع در سوریه دست به این اقدامات زده شود. مخالفت برای همکاری با روسیه در دو بخش تعریف می شود: "عدم همکاری های روسیه" و "ناتوانی های روسیه" که هر کدام را در ادامه توضیح خواهم داد. در خصوص یکی از مصادیقی که روسیه برای حل مسئله سوریه با آمریکا همکاری نخواهد کرد، می توان به گزارشی که در دو روزنامه «اینترنشنال هرالد تریبون» و «نیویورک تایمز» به قلم «ساموئل چاراپ»، یکی از مقامات پیشین وزارت امور خارجه دولت اوباما نوشته شده است، رجوع کرد. در این گزارش ها آمده است: مسکو از هیچ طرحی که در آن از حذف اسد سخن گفته شده باشد، حمایت نخواهد کرد؛ چرا که مقامات روسیه قویاً مخالف هرگونه دخالت خارجی در سیاست داخلی کشورهای جهان هستند و بدین ترتیب روسیه نمی خواهد به دخالت دولت های غربی و آمریکا در امور داخلی روسیه مشروعیت ببخشد. این استدلال ها بیشتر در بین نومحافظه‌کارانی که نسبت به روابط آمریکا و روسیه بدبین هستند، رواج دارد تا افرادی که خواهان بازنگری روابط بین روسیه و آمریکا هستند. در واقع مقامات روسیه نسبت به دخالت و تغییر رژیم در سوریه بدبین هستند؛ آنها صراحتاً اعلام کرده اند که به اسد برای کناره گیری از قدرت فشار وارد نخواهند کرد و از طرف دیگر هم گفته اند که مردم سوریه خود باید در مورد آینده کشورشان تصمیم بگیرند. ‬ این در حالی است که ‫بسیار بعید به نظر می رسد پوتین خواستار کناره گیری بشار اسد از قدرت شود؛ چرا که اخیراً پوتین در بیانیه ای گفته است: «ما به آینده حکومت اسد کاری نداریم». این سخنان رئیس جمهور روسیه نهایت موضع منفی است که روس ها در خصوص بشار خواهند گرفت، اما مسکو ممکن است با مذاکره طرفین درگیر در سوریه که شاید منجر به کنار گذاشته شدن بشار و باقی ماندن بخشی از ساختار حکومتی وی شود، موافقت کند.‬ پیش تر سیاست روسیه درباره سوریه روی فاکتورهای بین المللی که شامل مصالح سیاسی و اقتصادی مسکو در سوریه می شد، متمرکز بود؛ برای مثال می توان به اظهارنظر سردبیر ارشد ویکلی استندارد اشاره کرد که می گوید: دولت اوباما بیش از حد در محاسباتش به روسیه توجه می کند و این کار اشتباه است؛ زیرا روس ها جنگ داخلی سوریه را جنگی نیابتی با ایالات متحده می دانند؛ البته اگر تصور کنیم روسیه تحولات سوریه را جنگی نیابتی با آمریکا تلقی می کند، بنابراین کمک مسکو به دمشق بسیار ناچیز بوده است و شاید همین، رد کننده این فرضیه باشد. با همه این اوصاف تحولات سوریه اولویت های روسیه را به طور کل تغییر داده است. به باور این گروه سال گذشته بعضی از مقامات روسیه بر این باور بودند که حکومت اسد می تواند نجات پیدا کند و به نظر می رسید که آنها بر اساس این باور موضع گیری می کنند، اما با توجه به بیانیه های اخیر مقامات روسیه می توان این مسئله را دریافت که مسکو امیدی به بقای اسد و حکومت او ندارد؛ این گونه تصور میشود که روسیه معتقد است اسد دیر یا زود شکست خواهد خورد و به خاطر همین هم از نظر روسیه، تلاش های بین المللی در راستای رسیدن به یک راه حل مذاکراتی دیگر و حتی دادن امتیاز به آمریکا امری غیر ضروری نیست، بلکه راهی برای تداوم ارتباط این کشور با سوریه بعد از اسد خواهد بود. اما اگر مسکو دیگر امیدی به بشار ندارد و آینده روشنی برای بقای او درحکومت متصور نیست، پس چرا او را رها نمی کند؟ ‫ برخی نیز در توان و نفوذ روس ها در سوریه شک دارند؛ در این خصوص می توان به مقاله روزنامه واشنگتن پست استناد کرد که در آن آمده است: به نظر می رسد اسد خود را آماده کرده که تا پای مرگ بجنگد و احتمالاً روسیه اگر هم بخواهد نمی تواند که اسد را از راس قدرت به زیر بکشد. این مسئله با توجه سخنان اخیر اسد مبنی بر رد درخواست ها برای کناره گیری از قدرت می تواند حتی درست هم باشد، ولی باید بین اسد به عنوان یک شخص و ارتش و دولت سوریه به عنوان یک مجموعه تفاوتی قائل شد؛ ممکن است مسکو قادر باشد مقامات و فرماندهان سوریه را متقاعد کند تا به معامله کردن رضایت بدهند و از خیر مردن در راه یک شخص رو به زوال بگذرند و اینکه بتواند با ایجاد یک دولت موقت و استفاده از افرادی که در حکومت سابق کمتر از بقیه مرتکب اشتباه شده اند، اوضاع را سامان دهد.‬‫ اگر شورشیان در سوریه پیروز شده و دولت سقوط کند، مقامات آمریکایی چه عکس العملی خواهند داشت؟ بسیاری از تحلیلگران خارجی معتقدند که اگر این اتفاق بیفتد، کشتار فرقه ای در سوریه روی خواهد داد. تجربه آمریکا در عراق نشان می دهد که بعد از این دست پیروزی ها باید آن کشور بیش از هزینه ای که در هنگامه درگیری صورت می گرفته، هزینه کند. هنوز سوالات مهم دیگری هم مطرح است؛ کدامیک از گروه های شورشی که توسط عربستان سعودی و قطر حمایت می شوند، در راس امور قرار خواهند گرفت؟ چگونه رهبران آمریکایی تصور می کنند می توانند بدون مذاکرات و تفویض بخشی ازقدرت به علوی‌ها در کشور موازنه به وجود بیاورند؟‬ در آخر سوال واقعی این است که آیا دولت آمریکا می تواند از منافع سیاسی یک پیروزی نظامی در سوریه صرف‌نظر کند؟ راهبردی که می تواند به قیمت کشته‌شدن عده زیادی در این کشور تمام شود و اسرائیل را با سوریه ای که گروههای بشدت مسلح در آن جولان می دهند، هم مرز کند؛ آیا آمریکا این وضعیت را با انتقال صلح آمیز قدرت در سوریه جایگزین می کند؟ افراد معدودی هستند که شک داشته باشند رفتار داخلی و بین المللی روسیه معمولاً مشکل زاست و همچنین روابط این کشور با آمریکا در حال کاهش می‌باشد؛ گر چه مسکو ممکن است که تمایل و توانایی داشته باشد که به آمریکا برای یافتن راه حلی به منظور پایان دادن به جنگ داخلی در سوریه کمک کند؛ این همکاری می تواند برای منافع آمریکا بهتر از ادامه درگیری ها باشد که باعث به وجود آمدن یک کشور شکست خورده، بهشتی برای تروریست ها و ایجاد یک حکومت تندرو یا هر سه آنها در سوریه می شود.‬