سرویس فرهنگی «
سراج24 » ؛ مجموعه تلویزیونی «روزگار قریب» نویسندگی و کارگردانی کیانوش عیاری برای اولین باردر پاییز ۱۳۸۶ به مدت یک سال از شبکه سه سیما به نمایش درآمد واین روزها دوباره پخش آن از شبکه چهار سیما آغاز شده است.
این سریال که الهام گرفته از زندگی دکتر محمد قریب، بنیانگذار تخصص پزشکی اطفال در ایران است. مشخصههای بارز فیلمهای عیاری یعنی سبک واقع گرایانه منحصر به فرداش و پرداختن به موضوعات بکر ، تازه و جذاب برای مخاطب را دارد. سریالی که شرح زندگی بزرگ مردی از عرصه علوم پزشکی این زمین است به خوبی از عهده معرفی رفتار و منش دکتر قریب، پزشک برجسته و فداکار و انسان دوست کشورمان بر آمده و بازیگران حرفه ای سینما وتلویزیون نقش های مختلف این اثر را ایفا کرده اند. اصولا ساخت فیلم یا مجموعه تلویزیونی در کشور ما براساس زندگی شخصیت های علمی ، تاریخی و فاخر همیشه کاری سخت وتا حدودی طاقت فرسا برای فیلمنامه نویسان ، تهیه کنندگان و کارگردانان بوده است .
از این جهت که به دلیل اینکه مخاطب اشراف کامل به زندگی ین گونه شخصیت ها به خصوص شخصیت های معاص دارد کار سازنده اثر بسیار مشکل می شود. ساخت فیلم های زندگینامه ای در کشورمان از حدود دهه ۸۰ سال قبل مورد توجه هنرمندان عرصه سینما قرار گفت و با ورود و گسترش تلویزیون ساخت این گونه آثار مورد توجه رسانه ملی نیز راه یافت.
در طول این سال ها در تلویزیون کشورمان نمونه های موفق و ناموفق بسیاری را می توان در خصوص ساخت مجموعه های تلویزیونی بیان کرد که با هدف ساخت زندگینامه شخصیت های علمی، فرهنگی ، سیاسی و تاریخی ساخته شده اند. که به عنوان مجموعه تلویزیونی «شهریار»به کارگردانی «کمال تبریزیم در خصوص زندگی «محمدحسین شهریار» شاعر آذری زبان کشورمان را دستمایه ساخت خود قرار داد.
سریالی که حاشیه های فراوانی را در زمان پخش خود به وجود آورد. تا جایی «مریم بهجت تبریزی» فرزند استاد شهریار در واکنش به سریال «شهریار در گفتگویی هایی با رسانه ها ضمن اعتراض به ساخت این سریال از صحنهها و سکانسهای غیرواقعی و توهین آمیز به شخصیت استاد شهریار که به گفته اش با واقعیتهای حیات آن بزرگوار همخوانی نداشته و با تحریف و تغییراتی که نویسنده اثر همراه بوده است که نهایتا به مسخ شخصیت حقیقی و اجتماعی و ادبی پدراش که محبوبترین شاعر ایران در قرن حاضر بوده منجر شده و با تماشای اهانتهای ناروا به مادراش و تصویری مبهم از یک معلم فرهنگی شریف، سریال شهریار بدون کمترین تحقیق و پژوهش سرهمبندی و نگارش شده است و وی به همچنین اعتراضی هم به سازندگان این اثر داشت که در جریان آن آنها خانواده شهریار را در جریان ساخت این سریال نگذاشته اند و اطلاعات مستندی هم از آنها نگرفتهاید.
بنابراین می توان گفت که ساخت چنین سریال هایی در این زمینه کمی سخت است به این دلیل که سازنده اثر باید با تحقیقات فراوان و پژوهش هایی که در این مورد انجام می دهد چنان کیفیت اثرش را بالا ببرد که بتواند مخاطب مشکل پسند امروز را راضی کند .
چون مخاطب امروز نسبت به گذشته بسیار به لحاظ دیداری و شنیداری با هوش تر شده و نمی توان هر اثری را به عنوان اثر فاخر به او عرضه کرد و انتظار داشت که مخاطب متوجه نشود .
هر چند نمی توان منکر این نکته مهم شد که در بخش تحقیقات سینما و تلویزیون ما ضعفهای اساسی دارد و دلایل مختلف به این بخش تهیه کنندگان و دست اندکاران این دو رسانه اهمیت نمی دهند و یا اگر اهمیتی داده می شود منابع تحقیق فقط در اختیار عده ای خاص قرار داده می شود و اصلا به فیلمنامه نویس اهمیت داده نمی شود. فیلمنامه نویسان سینما و تلویزیون هم که نسبت به کارگردان یا بازیگران فیلم سریال کمترین دستمزد را می گیرند.
در این شرایطی فیلمنامه نویس وقتی می بیند که به حضور و تحقیقات و پژوهش هایش ارزش و بهاء از طرف مدیران سیما یا تهیه کننده اثر داده نمی شود دلسرد شده و تلاش می کند سریع فیلمنامه یک مجموعه تلویزیونی را به اتمام برساند و سراغ اثر بعدی اش برود چون امنیت مالی لازم را برای صرف وقت روی یک اثر ندارد و باید مدام برای تامین هزینه های زندگی اش مانند یک تای پیست تند تند فیلمنامه بنویسد.
هر چند با تمام این تفاسیر نمی توان از شیوه متفاوت کارگردان و فیلمنامه نویس در ساخت فیلم و سریال زندگی نامه ای غافل شد که کارگردان و فیلمنامه نویس مجبور به دخل و تصرف در جریان روایت زندگی شخصیت مهم تاریخی ، فاخر و سیاسی یا اجتماعی بازسازی شده برای جذب مخاطب هستند و مجبرند که بخش هایی از زندگی این افراد را پررنگ یا کم رنگ به مطرح کنند و یا اینکه مجبورند از تولد تا مرگ اش را به بهانه نمایش دوره ای تارخی به مخاطب به تصویر بکشند.
