میانه روی عامل آرامش و آسایش

سراج24: قرآن‏  و ائمه(ع) درباره کفایت به کفاف می فرمایند:

۱- یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا، لا تُحَرِّمُوا طَیِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَکُمْ وَ لا تَعْتَدُوا ...1 اى مؤمنان! چیزهاى پاکیزه‏ اى را که خداوند بر شما حلال کرده است بر خود حرام مکنید، و از حد نیز در نگذرید ...
النّبیّ «ص»- فیما رواه الإمام الصّادق «ع»: طوبى لمن أسلم و کان عیشه کفافا.2
پیامبر «ص» به روایت امام صادق «ع» می فرمایند: خوشا به حال کسى که به اسلام بگرود، و زندگیى کفافى داشته باشد.
النّبیّ «ص»-فیما رواه الإمام الصّادق «ع»: اللّهمّ ارزق محمّدا و آل‏ محمّد، و من أحبّ محمّدا و آل محمّد، العفاف و الکفاف ...3
پیامبر «ص» به روایت امام صادق «ع» می فرمایند: خداوندا! به محمّد و آل محمّد، و دوستان محمّد و آل محمّد، عفاف عطا کن و کفاف.

* «عفاف»، در بعد روحى و اخلاقى؛ و «کفاف»، در بعد مادّى و زندگى
النّبیّ «ص»: من أصبح معافا فی جسده، آمنا فی سربه، عنده قوت یومه، فکأنّما حیزت له الدّنیا ...4
پیامبر «ص» می فرمایند: هر کس تنى سالم و محیطى امن و روزى گذران خویش را داشته باشد، گویى همه جهان را دارد ...
النّبیّ «ص»: ألا! و إنّ أفضل النّاس عبد أخذ فی الدّنیا الکفاف، و صاحب فیها العفاف.5
پیامبر «ص»: آگاه باشید! با فضیلت‏ترین مردمان بنده‏ اى است که از دنیا به اندازه کفاف به دست آورد، و هماره- در زندگى- عفاف ورزد.

الإمام علی «ع»: من اقتصر على بلغة الکفاف، فقد انتظم الرّاحة، و تبوّأ خفض الدّعة.6
امام على «ع»: هر کس به اندازه کفاف قناعت کند، آرامش خاطر خویش را تأمین کرده است، و به زندگیى با آسایش دست یافته است.
الإمام علی «ع»: تمام العفاف، الرّضا بالکفاف.7
امام على «ع»: عفاف کامل در خرسندى به کفاف است.
الإمام علی «ع»: ... الدّنیا دار منی لها الفناء، و لأهلها منها الجلاء، و هی حلوة خضراء، و قد عجلت للطّالب، و التبست بقلب النّاظر، فارتحلوا منها بأحسن ما بحضرتکم من الزّاد، و لا تسألوا منها فوق الکفاف، و لا تطلبوا منها أکثر من البلاغ. 8
امام على «ع» می فرمایند: دنیا خانه‏ اى است در معرض فنا، و ساکنانش در حال کوچ؛ در نظر (سطحى) شیرین است و خرّم، که به سوى طالب خود مى‏ شتابد و دل او را مى‏ رباید. از دنیا با بهترین توشه‏ اى که در دسترس دارید آماده کوچیدن شوید، و بیشتر از اندازه کفاف مجویید، و در پى افزونتر از مقدار لازم نباشید.

الإمام علی «ع»: قلیل یکفی، خیر من کثیر یردی.9
امام على «ع» می فرمایند: اندکى که بسنده باشد، بهتر است از بسیارى که تباهى آورد.
الإمام علی «ع»: من اقتنع بالکفاف، أدّاه إلى العفاف.10
امام على «ع» می فرمایند: هر کس به اندازه کفاف قناعت کند، او را به عفاف خواهد رسانید.
الإمام السّجّاد «ع»: ... نعوذ بک ... من فقدان الکفاف.11
امام سجّاد «ع» می فرمایند: ... به تو (اى خداوند) پناه مى ‏بریم ... از نداشتن به اندازه کفاف ...
الإمام السّجّاد «ع»: اللّهمّ صلّ على محمّد و آله ... و توّجنی بالکفایة ... و لا تفتنّی بالسّعة ... 12
امام سجّاد «ع» می فرمایند: خدایا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست! ... و مرا به داشتن اندازه کفاف زینت ده ... و به مال فراوان مفتون مساز ...
الإمام الباقر «ع»: قال علیّ بن الحسین «ع»: لینفق الرّجل بالقصد، و بلغة الکفاف، و یقدّم منه فضلا لآخرته؛ فإنّ ذلک أبقى للنّعمة، و أقرب إلى المزید من اللَّه عزّ و جلّ، و أنفع فی العافیة (العاقبة- خ ل).13
امام باقر «ع» به نقل از پدر خویش می فرمایند: شخص باید با میانه‏ روى و مراعات کفاف خرج کند، و مقدارى از مال (و امکانات) خویش را، از پیش براى آخرت خود بفرستد؛ که این گونه کردار نعمت را بهتر باقى مى ‏دارد، و به افزون شدن آن از جانب خداوند بزرگ نزدیکتر است، و براى عافیت (عاقبت) انسان سودمندتر.

منبع:
1- «سوره مائده» (۵): ۸۷.
2- «اصول کافى» ۲/ ۱۴۰.
3- همان.
4-  «بحار» ۷۲/ ۶۵؛ «امالی» شیخ طوسى ۲/ ۴۲- با کمى اختلاف.
5- «بحار» ۷۷/ ۱۷۹؛ از کتاب «أعلام الدّین».
6-  «نهج البلاغه»/ ۱۲۶۰؛ «عبده» ۳/ ۲۴۲.
7- «ارشاد» شیخ مفید/ ۱۵۸.
8-«نهج البلاغه»/ ۱۳۲؛ «عبده» ۱/ ۹۱.
9-«غرر الحکم»/ ۲۳۴.
10-«غرر الحکم»/ ۲۸۶.
11-«صحیفه سجادیه»/ ۸۴ (دعا ۸).
12-«صحیفه سجادیه»/ ۱۳۹ (دعا ۲۰).
13-«کافى» ۴/ ۵۲.
14-الحیاة / ترجمه احمد آرام، ج‏۴، ص: ۳۷۵ .

منبع:افکار