به گزارش سراج24؛سعید همتی، کارشناس مسائل سیاسی و بین الملل، نوشت: معرفی کردن حزب دموکرات آمریکا به عنوان گروه اهل مذاکره و تعامل با ایران و نام گذاری حزب جمهوری خواه به عنوان جماعتی که اهل آتش افروزی و جنگ طلبی هست، نتیجه شناخت سحطی از سیاست خارجه آمریکاست که می تواند پیامدهای غیرقابل جبرانی را برای کشور به همراه داشته باشد. قبل و بویژه پس از پیروزی انقلاب اسلامی دولت های برآمده از دو حزب جمهوری خواه و دموکرات در آمریکا در برهه های زمانی مختلف یک سیاست مشترک را همواره دنبال کرده اند و آن تلاش برای تغییر حاکمیت سیاسی ایران است. کمااینکه در طول ایامی که حزب دموکرات بر کرسی ریاست جمهوری این کشور تکیه زده و یا اکثریت مجلس نمایندگان یا مجلس سنای این کشور را در اختیار داشته، تحریم های بنیان برکنی علیه جامعه ایرانی وضع کرده و یا زمینه ایجا شورش های اجتماعی در داخل کشور را فراهم ساخته اند.
نمونه مشهود آن وضع قطعنامه 1929 توسط دولت باراک اوباماست که عملاً منجر به انسداد روابط تجاری و اقتصادی و مالی بین المللی شد و یا اعمال و یا تمدید تحریم های دیگری «محدودیت ورود شهروندان 38 کشور به ایران»و «قوانین تحریمی آیسا»، «کاتسا»، «داماتو» و انواع و اقسام تحریم های بین المللی توسط این طیف سیاسی صورت گرفته است.
یا تزریق آشوب و اغتشاش در شهرهای کشور نظیر «فتنه سال 88» با مدیریت مستقیم دموکرات ها اعمال شده است. بنابراین جمهوری خواه و دموکرات، در مبارزه با جامعه ایرانی و تلاش برای فروپاشی حاکمیت سیاسی کشور دو لبه یک قیچی می باشند.
بنابراین، روی کارآمدن دموکرات یا جمهوری‌خواه تغییری در سیاست‌های هیات حاکمه امریکا علیه ایران صورت نداده، بلکه تنها در تغییر تاکتیک‌ها تغییراتی صورت می گیرد و راهبرد هر دو یکی است: «سرنگونی نظام جمهوری اسلامی».
البته باید دانست حتی در مقاطعی پیامدهای ناشی از تعامل با دموکرات ها آسیب های به مراتب غیرقابل جبران تر را متوجه کشور نموده است، به عنوان نمونه دولت تحت فرمان دونالد ترامپ کماکان نتوانسته چهارصد کیلو اورانیوم غنی‌شده را امحا و یا به خارج از کشور منتقل نماید با اینحال دموکرات‌ها در قالب برجام توانستند حدود دوازده هزار کیلو اورانیوم را از بین برده و فعالیت های هسته ای کشور را تقریباً تعطیل نمایند.
ساده لوحانه است که به جای فهم دقیق سیاست خارجه ایالات متحده آمریکا با تحلیل های هیجانی میزان دشمنی این کشور با جامعه ایرانی را به نتایج انتخابات داخلی این کشور تقلیل و وابسته کنیم، آنهم در شرایطی که نقش دموکرات ها در تجاوز ارضی به کشور بسیار پررنگ می باشد چرا که انعقاد توافق نامه ای به نام برجام و اجرای تعهدات یکجانبه آن توسط دولت وقت بستر تضعیف توان هسته ای و مهمتر از آن از بین رفتن قدرت بازدارندگی هسته ای کشور شد. یا با نفوذ بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی به اماکن هسته ای و بعضاً دسترسی و اشراف کامل نسبت به برخی از مراکز حساس کشور، اطلاعات جامع و گسترده ای فراهم و به سرویس های جاسوسی نظیر موساد و سیا منتقل شد. چنین رخدادهایی نقش پررنگی جهت جری شدن غرب و حمله نظامی به کشور شد.
راهبرد هیات حاکمه آمریکا فارغ از آنچه در دکترین سیاست خارجه دو حزب جمهوری خواه و دموکرات وجود دارد، این است که هر کشور مستقل که می تواند مانع تامین منافع آمریکا در سراسر دنیا بویژه منطقه استراتژیک خاورمیانه است باید حذف شده و دست کم افرادی در آن کشور اداره امور را بر عهده بگیرند که رویکردهای آنها با سیاست های آمریکا در تخاصم نباشد، کمااینکه حزب دموکرات با حمایت از جریانهای وابسته به خود در کشورهای مستقل دنیا توانسته افرادی را به روی کار بیاورد که بتوانند منافع ملی آمریکا را در کشور خود تامین نمایند. بنابراین نباید ساده لوحانه میان سیاست ها و رویکردهای دو حزب آمریکا تفاوت ماهوی قائل شد و منافع کشور را بار دیگر با هیجانات کاذب حزبی گره زد، چرا که ضربات اقتصادی، نظامی و سیاسی برآمده از برجامی که با مقامات حزب دموکرات منعقد شد تا سالها گریبان گیر کشور است که حمله مستقیم نظامی آمریکا تنها یک نمونه از آن است.
