به گزارش سراج24؛ سعید همتی، تحلیلگر مسائل بین الملل، نوشت: در مقابل این ایده، مخالفان معتقدند چنین تصمیمی پیامدهای فراوان سیاسی، حقوقی و حتی نظامی برای جمهوری اسلامی ایران به همراه دارد.
هر زمانی که بحث خروج ایران از سازمان های هزینه زا مثل سازمان انرژی اتمی سازمان ملل مطرح شده است، وابستگان به جریان غربگرا از هزینه ها و پیامدهای امنیتی و حقوقی آن سخن به میان آورده اند و نظام را مقصر اصلی خسارات آتی چنین تصمیمی به جامعه معرفی کرده اند. براستی حال که غرب تمام خطوط قرمز منشور ملل متحد و مفاد اساسنامه سازمان انرژی اتمی را زیر پا گذاشته و برخلاف مواد صریح منشور به تمامیت ارضی ایران تجاوز نموده است، سخن از هزینه های خروج از ان پی تی برای جامعه ایرانی، ساده لوحانه است.
منتقدان خروج از ان پی تی را بازی خطرناک با امنیت و آینده کشور ارزیابی می کنند و به عنوان نمونه حسن بهشتی پور به عنوان یکی از مطرح ترین حامیان برجام در یادداشتی که هفته جاری به چاپ رسیده است استدلال می کنند که «خروج از NPT به معنای پاک‌شدن یک‌جانبه گذشته هسته‌ای کشور نیست. ایران در قبال اتهام‌ها یا ابهام‌هایی که پیش از خروج در پرونده پادمانی آن مطرح شده، همچنان مسئول باقی می‌ماند. همچنین برخی مواد، تجهیزات و فناوری‌هایی که پیش‌تر از کشورهای دیگر دریافت شده‌اند، ممکن است بر اساس توافق‌های خاص تأمین‌کننده تحت پادمان باقی بمانند. بنابراین تصور اینکه با خروج از NPT، همه پرونده ایران نزد آژانس به‌طور خودکار بسته می‌شود، واقع‌بینانه نیست.»
او همانند سایر همفکران خود در جریان تجدیدنظرطلب با استدلال های توام با غربزدگی ایرذان را کماکان دارای مسئولیت تام در برابر آژانس بین المللی می دانند که دبیر کل آن با گزارش های جانبدارنه و جهت دار خود در اوایل اسفندماه سال گذشته، مقدمات حقوقی حمله نظامی به ایران را فراهم نمود به طوریکه گروسی به عنوان بازوی فنی-حقوقی ترامپ برای تجاوز به ایران نقش آفرینی نمود. در چنین شرایطی مسئول دانستن ایران بدون آنکه کمترین اشاره ای به رویکرد خصمانه آژانس و دبیرکل آن شود نوعی غربزدگی افراطی است.
بشتی پور همانند سایر همفکران خود در ادامه چنین مطرح می کند: «همکاری با آژانس برای ایران دستاوردهای مشخصی داشته است؛ از جمله همکاری در حوزه پزشکی هسته‌ای و تولید رادیوداروها، آموزش متخصصان، ارتقای ایمنی نیروگاه بوشهر، و استفاده از فناوری هسته‌ای در مدیریت آب، کشاورزی و محیط زیست. این منافع شاید به اندازه بحث‌های سیاسی در رسانه‌ها دیده نشوند، اما نبودِ تبلیغ کافی به معنای نبودِ منفعت نیست.»
این سخنان در حالی مطرح می شود که پیشرفت و توسعه های صورت گرفته در حوزه صنعت هسته ای و صنایع وابسته به آن هیچ ارتباطی با عضویت ایران در آژانس ندارد و ارتباط دادن این مولفه ها به این سازمان بین المللی، ناشی از روحیه خودکم بینی ملی و عدم عزت نفس در نزد جریان غربگراست.
این اظهارات در حالی مطرح می شود که ایران به استناد ماده ماده ان پی تی حق استفاده صلح آمیز از صنعت هسته ای را دارد، حقی که هیچ گاه در گزارش های کارشناسان این سازمان بین المللی نیامد و دبیران کل سازمان نیز در هیچ دوره ای به آن اشاره نکرده و به جای آن تلاش داشته اند در هر دوره ای اتهامات بی مبنا و گسترده ای را علیه ایران مطرح نمایند.
مهمتر آنکه، شخص دبیر کل و شورای حکام از آغاز جنگ 12 روزه تاکنون، کمترین واکنشی به حمله غیرقانونی آمریکا و اسرائیل به مراکز و تاسیسات هسته ای کشور نداشته در حالی که موظف بوده اند چنین عملیاتی را زیر سوال برده و مانع از استمرار آن شوند که اگر چنین رفتار صورتی می گرفت امروز ترامپ در تلاش برای حمله به کوه کلنگ نبود.
چنانچه ایران بدنبال خروج از NPT می باشد شرایط کنونی که ایالات متحده و رژیم صهیونیستی چندین بار به مراکز و تاسیسات هسته ای کشور حمله کرده اند و در تدارک حملات گسترده تر هستند، بهترین زمان ممکن برای اتخاذ چنین تصمیمی است چرا که با توجه به حملات چندین باره آمریکا و اسرائیل به ایران، چنین منطقی در افکار عمومی دنیا قابل پذیرش است و مهمتر آنکه چنین رویکردی نمی تواند مغایر با صلح و امنیت بین المللی قلمداد شود، همان عبارتی که با تفسیر موسع آن برجام به ایران تحمیل شد.
