به گزارش سراج24؛ علی حسن حیدری، تحلیلگر مسائل بین الملل، نوشت: مسئله اصلی، از دست رفتن زمین راهبردی است. پایگاه فقط محل استقرار نیروی نظامی نیست؛ بخشی از قدرت، عمق عملیاتی، دسترسی، پشتیبانی و آزادی عمل یک قدرت نظامی است. هنگامی که آمریکا در میانه جنگ ناچار می‌شود از یک جغرافیا عقب‌نشینی کند و بخشی از ظرفیت خود را به نقطه‌ای دورتر منتقل سازد، در واقع بخشی از امکان حضور مستقیم خود را از دست داده است.
اهمیت این عقب‌نشینی زمانی بیشتر می‌شود؛ که بدانیم آمریکا در شرایط عادی از عراق خارج نشده است؛ بلکه در متن یک جنگ تعیین‌کننده با ایران و در برابر شبکه‌ای از نیروهای همسو با ایران، مواضع خود را ترک کرده است. حملات به پایگاه‌های آمریکا، هزینه و آسیب‌پذیری حضور مستقیم را افزایش داده و واشنگتن را به تغییر جغرافیای استقرار واداشته است. از این رو این تحول، شکلی از عقب‌نشینی راهبردی تحت فشار ارزیابی می شود؛ نه به معنای پایان نفوذ آمریکا، بلکه به معنای ناتوانی در حفظ همان سطح و شکل پیشین حضور است.اگرچه آمریکا هنوز از منطقه خارج نشده است.
بخشی از ظرفیت‌های آن به جغرافیاهای دیگر، از جمله اردن، منتقل شده و ابزارهای سیاسی، اقتصادی و امنیتی آن نیز همچنان فعال است. اما انتقال نیرو، واقعیت مهم‌تری را تغییر نمی‌ده؛ : آمریکا زمین و پایگاه‌های پیشین خود را از دست داده است. و تجربه حمله اخیر ایران به پایگاه های این کشور در اردن نیز نشان می دهد که اردن نیز نمی تواند پایگاه امن و پایداری برای نیروهای آمریکا باشد.
از این منظر، «اخراج آمریکا از منطقه» را باید یک فرآیند دانست، نه یک اتفاق یک‌روزه. مرحله نخست آن از جایی آغاز شد که حضور مستقیم آمریکا در یک جغرافیا قبلی دیگر قابل حفظ و تداوم نبود و نیست و این کشور برای کاهش هزینه و آسیب‌پذیری ناچار به عقب‌نشینی شد. هرچه این روند وضعیت تکاملی پیدا بکند و در اذهان و و زمین تثبیت شود، بازگشت به وضعیت سابق نیزبرای ارتش آمریکا دشوارتر خواهد شد.
بنابراین، مسئله امروز این نیست که آمریکا به‌طور کامل از منطقه خارج شده است؛ مسئله این است که در جریان جنگ، بخشی عمده ای از زمین راهبردی خود را که دراختیار داشت، از دست داده و ناچار به عقب‌نشینی شده است. اگر فشار جمهوری اسلامی ایران و جبهه مقاومت ادامه یابد، این عقب‌نشینی می‌تواند از یک جغرافیا به جغرافیاهای دیگر گسترش پیدا کند و به یکی از مراحل مهم روند اخراج آمریکا از منطقه تبدیل شود.
این اتفاق نیز با توجه به روند کلی تحولات و ضعیت غلبه تصاعدی نظامی ایران در جنگ، بسیار محتمل است. عقب نشینی راهبردی آمریکا از پایگاه های نظامی خود در کشورهای منطقه هرچند به شکل تدریجی می تواند به شکست راهبردی این کشور در حفظ زمین دراختیار و درنهایت پذیرش شکست در جنگ سرنوشت ساز با جبهه مقاومت با محوریت ایران بیانجامد. چیزی که کارشناسان و صاحبان عقل نظامی درآمریکا نیز آن را بسیار محتمل می دانند.
