به گزارش سراج24؛ روزنامه والاستریت ژورنال گزارش داد که عربستان سعودی و امارات متحده عربی نه تنها از ادامه محاصره دریایی و تحریمهای آمریکا علیه ایران حمایت میکنند، بلکه فعالانه برای حفظ آن لابی میکنند. محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، به مقامات آمریکایی اعلام کرده است که واشنگتن باید محاصره دریایی علیه ایران را تا زمانی که تهران به امضای توافق جدید وادار شود، ادامه دهد.
مقامات اماراتی نیز با اشاره به تشدید درگیریها، خواستار حفظ فشار حداکثری شدهاند. این موضعگیری در تضاد آشکار با رویکرد ظاهری گذشته این کشورهاست که از مذاکره حمایت کرده و حتی آماده بررسی توافقی بودند که نوعی نقش و نفوذ برای ایران در تنگه هرمز را به رسمیت بشناسد.
جمهوری اسلامی ایران این اقدام ریاض و ابوظبی را بهعنوان خیانت آشکار به حسن همجواری منطقهای و همراهی با سیاستهای خصمانه آمریکا تلقی میکند. تهران قطعاً این موضعگیری را فراموش نخواهد کرد و در زمان و مکان مناسب، پاسخ متناسب را خواهد داد. این گزارش تحلیلی به بررسی ابعاد این مسئله و اقدامات متقابل ممکن ایران میپردازد.
چرا ریاض و ابوظبی تغییر موضع دادند؟
اگرچه این دو کشور عربی متجاوز و متحد رژیم صهیونیستی و آمریکا از ابتدا از اقدام نظامی علیه کشورمان حمایت کرده و سیاست همسویی با تلآویو و واشنگتن داشتند، اما در ابتدا تلاش میکردند تا آشکارا خود را در برابر ایران قرار ندهند، اما در ماههای اخیر عربستان و امارات دشمنی خود با ایران را بیش از پیش عیان کردهاند.
به گفته رسانههای غربی و صهیونیستی، دو عامل اصلی باعث تغییر رویکرد عربستان و امارات شده است. نخست، محاصره نفتی رژیم سعودی که امنیت صادرات نفت این کشور را مستقیماً به خطر انداخته است. دوم، حمایت تهران از تلاشهای انصارالله یمن در برابر محاصره و تجاوزات رژیم سعودی و محاصره شدن رژیم سعودی توسط یمن در منطقه دریای سرخ.
اما همانطور که از پیش مشخص است این استدلالها صرفاً بهانهای برای همراهی با آمریکا و ادامه فشار بر ملت ایران است. در حالی که قطر و عمان مسیر دیپلماسی را دنبال میکنند، عربستان و امارات انتخاب کردهاند که به ابزار فشار واشنگتن تبدیل شوند. این انتخاب عواقب سنگینی خواهد داشت.
جمهوری اسلامی ایران فراموش نمیکند
جمهوری اسلامی ایران دارای حافظه استراتژیک بلندمدت است. تهران بهخوبی میداند که در طول سالهای گذشته کدام کشورها در کنار ملت ایران ایستادهاند و کدامها با دشمنان ایران همراهی کردهاند. موضعگیری اخیر ریاض و ابوظبی در حمایت از ادامه محاصره، در پرونده این کشورها ثبت و ضبط خواهد شد. این یک اصل بنیادین در سیاست خارجی ایران است: دوستان را فراموش نمیکنیم و دشمنان را نیز از یاد نمیبریم.
رهبر معظم انقلاب بارها تأکید کردهاند که ایران در برابر زورگویی سر خم نخواهد کرد و هر اقدامی که علیه منافع ملی ایران صورت گیرد، با پاسخ قاطع مواجه خواهد شد. همراهی عربستان و امارات با محاصره آمریکا، مصداق بارز تجاوز به امنیت ملی ایران است و تهران قطعاً اقدامات متقابل را در دستور کار قرار خواهد داد.
اقدامات متقابل ممکن ایران
ایران دارای مجموعهای از ابزارهای راهبردی است که در سالهای اخیر کارآمدی آنها را به اثبات رسانده است. در ادامه، چند اقدام متقابل ممکن که تهران میتواند در قبال همراهی ریاض و ابوظبی با محاصره آمریکا به کار گیرد، بررسی میشود.
سلاح نفتی و کنترل تنگه هرمز
مهمترین برگ برنده ایران، موقعیت جغرافیایی آن در تنگه هرمز است. دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، محسن رضایی، بهصراحت اعلام کرده است که اگر آمریکا به جنگ اقتصادی علیه ایران ادامه دهد، «هیچ نفتی از تنگه هرمز و حتی منطقه خلیج فارس صادر نخواهد شد».
ایران با تصویب طرحی، صدور مجوز عبور کشتیها را بهصورت موردی در دستور کار قرار داده و این سازوکار را به یک اهرم فشار تبدیل کرده است. در صورت تشدید محاصره، ایران میتواند با هماهنگی با متحد خود یمن، تنگه بابالمندب را نیز ببندد و در صورت لزوم، با مینگذاری گسترده مجدد، تنگه هرمز را بیش از پیش ناامن کند.
حمله به زیرساختهای نفتی عربستان و امارات
ایران بارها هشدار داده است که در صورت ادامه جنگ اقتصادی، زیرساختهای نفتی و اقتصادی آمریکا در منطقه را هدف قرار خواهد داد. تهران پیشتر تأسیسات آرامکو عربستان، مجتمع نفتی ینبع و خط لوله فجیره امارات را بهعنوان اهداف تلافیجویانه معرفی کرده است.
همچنین پالایشگاه سمرک و مجتمع جبیل عربستان، میدان گازی الحصن امارات و تأسیسات مسعید و راسلفان قطر در فهرست اهداف احتمالی قرار داشتهاند. پیشتر نیز یک منبع آگاه ایرانی هشدار داده است که اگر این تهدیدها عملی شود، طی چند روز قیمت جهانی نفت به بالاترین میزان خود در ازای هر بشکه خواهد رسید. این اقدام ضربهای کاری به اقتصاد جهانی و متحدان آمریکا خواهد بود.
شبکه مقاومت و حملات هماهنگ
ایران نشان داده است که میتواند شبکه نیروهای متحد خود را در سراسر منطقه هماهنگ کند. انصارالله یمن از زمان تشدید تنشها، حملات موشکی و پهپادی گستردهای علیه عربستان انجام داده و اهدافی مانند پایگاه هوایی خمیسمشیت را هدف قرار داده است. از اواخر ژوئیه، انصارالله بیش از ۱۲ حمله به تأسیسات نفتی و نفتکشهای عربستان در دریای سرخ انجام داده است.
جنبشهای مقاومت متحد ایران از سایر نقاط منطقه نیز حملات پهپادی علیه عربستان انجام دادهاند و خط لوله شرق-غرب این کشور را هدف گرفتهاند. این حملات هماهنگ محور مقاومت نشاندهنده توانایی ایران در فعالسازی همزمان چند جبهه است.
جنگ سایبری
ایران و محور مقاومت تواناییهای سایبری خود را در سالهای اخیر بهطور چشمگیری توسعه داده است. هکرهای محور مقاومت پیشتر عملیاتهای سایبری متعددی را علیه زیرساختهای عربستان و امارات متحده عربی انجام دادهاند.
حملات فیزیکی ترکیبی ایران و محور مقاومت علیه مواضع تروریستهای آمریکایی در عربستان و امارات در جنگ رمضان نشان داد که چگونه میتوان حملات جنبشی و سایبری را در هم آمیخت. ایران میتواند با حمله به شبکههای برق، تأسیسات آبشیرینکن، سیستمهای بانکی و زیرساختهای حیاتی امارات و عربستان، هزینههای سنگینی بر آنها تحمیل کند.
جنگ فرسایشی نامتقارن
هزینههای دفاعی عربستان و امارات در برابر حملات ایران و محور مقاومت بهشدت نامتقارن است. برخی از برآوردها نشان میدهد که ایران و محور مقاومت برای حملات پهپادی و موشکی خود به امارات بین ۱۷۷ تا ۳۶۰ میلیون دلار هزینه کرده، در حالی که امارات برای رهگیری این حملات حدود ۲۰ تا ۲۸ برابر این مبلغ را پرداخته است.
این بدان معناست که به ازای هر ۱ دلار هزینه ایران، امارات باید ۲۰ تا ۲۸ دلار هزینه دفاعی بپردازد. این جنگ فرسایشی در بلندمدت برای اقتصادهای خلیج فارس غیرقابل تحمل و ویرانگر است و میتواند آنها را به میز مذاکره در برابر تهران بازگرداند.
پیامدها برای ریاض و ابوظبی
عربستان و امارات باید بدانند که همراهی با محاصره آمریکا، آنها را به هدف مشروع اقدامات تلافیجویانه ایران تبدیل میکند. اقتصاد این کشورها بهشدت به صادرات نفت و امنیت مسیرهای دریایی وابسته است. ادامه اختلال در تنگه هرمز یا توقف کامل رفت و آمد کشتیها در منطقه دریای سرخ، درآمدهای نفتی آنها را به نزدیک ترین مقدار به سطح صفر خواهد رساند و سرمایهگذاری خارجی، گردشگری و ثبات داخلی آنها را به خطر میاندازد.
عربستان سعودی هماکنون مجبور شده روزانه ۵ میلیون بشکه نفت خود را از طریق خط لوله شرق-غرب به بندر ینبع منتقل کند و از آنجا با دور زدن قاره آفریقا، مسیر خود را طولانیتر و پرهزینهتر سازد. این وضعیت در بلندمدت برای ریاض قابل تحمل نیست. امارات نیز با وجود سرمایهگذاریهای کلان در دفاع موشکی، در برابر جنگ فرسایشی نامتقارن آسیبپذیر است.
در نهایت باید خاطر نشان کرد که جمهوری اسلامی ایران کشوری نیست که در برابر فشارها و سیاستهای زورگویانه دولت ترویستی آمریکا و رژیم صهیونیستی، به همراه کشورهای عربی سر تعظیم فرود آورد. تهران با اتکا به موقعیت جغرافیایی منحصر به فرد، شبکه مقاومت، توان موشکی و پهپادی، جنگ سایبری و دیپلماسی هوشمند، میتواند هزینههای همراهی ریاض و ابوظبی با محاصره آمریکا را بهشدت افزایش دهد. این اقدامات متقابل نه بهعنوان تهدید، بلکه بهعنوان واقعیتهای راهبردی منطقه مطرح میشوند.
عربستان و امارات باید بدانند که امنیت پایدار در خلیج فارس بدون در نظر گرفتن نقش و منافع ایران امکانپذیر نیست. هر تلاشی برای حذف ایران از معادلات منطقهای، محکوم به شکست است. ریاض و ابوظبی اگر بهجای همراهی با آمریکا، به سمت تعامل و همکاری با تهران حرکت کنند، میتوانند از هزینههای سنگین اقدامات تلافیجویانه در امان بمانند. در غیر این صورت، باید منتظر پاسخهای کوبندهای باشند که در زمان و مکان مناسب از سوی ایران طراحی و اجرا خواهد شد.
جمهوری اسلامی ایران این اقدامات خصمانه رژیم سعودی و ابوظبی را فراموش نخواهد کرد و بهطور قطع، در چارچوب منافع ملی و امنیت منطقهای، پاسخ مناسب را خواهد داد. تاریخ نشان داده است که همراهی با قدرتهای استکباری علیه ملت ایران، همیشه برای همسایگان پشیمانی به بار آورده است. این بار نیز چنین خواهد بود.
