به گزارش «سراج24»، کامران غضنفری، نویسنده کتاب «راز قطعنامه» در رابطه با این اثر گفت: کتاب با محوریت قطعنامه 598 شورای امنیت سازمان ملل متحد به رشته تحریر درآمده است که در پی آن میان ایران و عراق بعد از هشت سال جنگ، آتشبس اعلام میشود. اثر بر پایه این پرسش تدوین شده است که چرا حضرت امام خمینی(ره) از پذیرش این قطعنامه با عنوان «نوشیدن جام زهر» یاد میکنند؟ چه کسانی در پذیرش آن دخیل بودند و چه عواملی ایجاد شد تا شعار "جنگ جنگ تا پیروزی" به این سمت حرکت کند؟
وی با بیان اینکه در بخشهای مختلف این اثر نقش افراد و سازمانهای تأثیرگذار در جنگ و نهایتاً نقش آنها در پذیرش قطعنامه مورد بررسی قرار گرفته است، ادامه داد: حضرت امام(ره) همیشه بر یک مبنا و اصل حرکت میکردند. در موضوع جنگ هم همین رویه در تصمیمگیریها و سخنرانیهای ایشان دیده میشود. امام(ره) همیشه از جنگ به عنوان تجاوز یاد میکنند، جنگ را نعمت میدانند و هیچ گاه زیر بار آتشبسها نمیروند، اما چه میشود که در شهریور 67 آتشبس اعلام میشود و بعد از آن امام این جمله معروف را بیان میکنند؟ همه امام(ره) را انسان مدبر و مدیر کاملی میدانند. انسان اینچنینی هیچگاه به میل خود جام زهر، آتش بس اجباری، را نمیپذیرد، چه اتفاقی میافتد که به این قضیه منجر میشود؟
نویسنده کتاب «راز قطعنامه» با بیان اینکه محوریت بررسی تحولات بر پایه اتفاقات سال 67 به ویژه از تیرماه تا شهریور ماه این سال است، یادآور شد: بعد از واقعه 12 تیر ماه سال 67 که در آن هواپیمای ایرباس ایران در خلیج فارس توسط امریکاییها سرنگون میشود، امام(ره) در طی سخنرانیای غفلت از موضوع جنگ را خیانت به رسولالله اعلام میکنند و مردم را به حضور در جبههها فرامیخوانند. ایشان از همان سالهای اول جنگ فرموده بودند که جنگ باید در رأس امور کشور باشد. اولویت مسائل کشوری را در پشتیبانی از جبههها اعلام میکنند، اما حقیقت این است که برخی از مسئولان همانند توده مردم، گوش به فرمان امام(ره) نیستند.
غضنفری افزود: در میان مسئولان بودند افرادی که بعد از پذیرش قطعنامه با رسانهها به گفتوگو مینشینند و اعلام میکنند که تا قبل از واقعه 12 تیر ماه 67 موضوع پذیرش قطعنامه منتفی بود، اما بعد از آن تصمیم به پذیرش قطعنامه گرفتیم. کتاب حاضر در نهایت این را ثابت میکند که برخلاف چنین ادعایی همین افراد که مسئولیتهای اصلی در زمان جنگ داشتند، 13 اسفند 66 به صورت پنهانی پذیرش قطعنامه را توسط نمایندگان ایران به سازمان ملل اعلام میکنند؛ بدون اینکه به حضرت امام(ره) این ماجرا را بیان کنند.
این پژوهشگر بر اساس یافتهها و نتایج کتاب «راز قطعنامه» گفت: کسانی که در پذیرش قطعنامه نقش داشتند، میخواستند شعار "جنگ جنگ تا پیروزی" را از اذهان مردم پاک کنند و ذهن مردم را به سمت پذیرش آتشبس سوق دهند. در ظاهر شاید اذعان به این شعار داشتند، اما در خفا عملکردی متفاوت از خود نشان میدادند. در مجموع بررسی این بخش از انقلاب، صلح امام حسن(ع) را به یاد میآورد که ایشان مجبور شدند به خاطر حضور دوستان خائن، به رغم میل باطنی، صلح را بپذیرند.
