به گزارش گروه وبگردی « سراج24 »، نویسنده وبلاگ حقیقت محض نوشت: اگرچه فرمودهاند که فضای کشور را نباید پیش از انتخابات، انتخاباتی کرد؛ اما از آنجا که بسیاری از دوستان از همین حالا به انتخابات فکر میکنند و دائماً از من و امثال من میپرسند که «به کی رای بدهیم؟»، من هم تصمیم گرفتهام در مقابل سؤال این دسته از دوستان، که با توجه به نامعلوم بودن فهرست نهایی کاندیداها و برنامههایشان، جوابی برایش ندارم، به این سؤال بپردازم که «به کی رای ندهیم؟»
از امروز تا خودِ روز انتخاباتِ یازدهمین دولت، پستهایی خواهم نوشت با همین مضمون، و در هر یک از این پستها به یکی از نکاتی خواهم پرداخت که از نظر من نباید بشود در رییس دولت یازدهم مشاهدهاش نمود.
اول:
«کسی که حرف از تسلیم بزند از ما نیست!»
این روزها که تشدید فشار اقتصادی جبههی استکبار بر ملت ایران را میبینم، به یاد اخطارهای چند سال پیش از این رهبر بزرگمنش انقلاب میافتم که دائماً میفرمودند نقشهی استکبار، افزایش فشار اقتصادی برای تسلیم کردن ملت ایران است. دلیلش هم خوب روشن است. به قول ایشان:
در جنگ نرم و جنگ روانى، هدف دشمن این است که محاسبات طرف مقابل را عوض کند. جنگ نرم مثل جنگ نظامى نیست. در جنگ نظامى هدف دشمن این است که مثلاً بیاید پایگاه طرف مقابل یا کشورِ مورد حمله را نابود کند و از بین ببرد، یا سرزمین را تصرف کند. در جنگ اقتصادى هدف این است که زیرساختهای اقتصادى را از بین ببرد. در جنگ نرم، هدف این چیزها نیست؛ این چیزها گاهى وسیله است براى آن هدف جنگ نرم. در جنگ نرم، هدف آن چیزى است که در دل شماست، در ذهن شماست، در مغز شماست؛ یعنى ارادهى شما. دشمن میخواهد ارادهى شما را عوض کند.
حالا مگر محاسبات ما چیست که میخواهند عوضش کنند؟! این هم روشن است:
براى او (آمریکا و استکبار جهانی) تنها راه، منحصر در این است که ملت ایران و مسئولین ایران در نهایت به یک محاسبهاى برسند که احساس کنند ادامهى این راه به صرفشان نیست. دشمن میخواهد این محاسبه را بر ذهن شما تحمیل کند؛ میخواهد من و شما به این نتیجه برسیم که صلاح نیست در مقابل آمریکا، در مقابل استکبار، در مقابل دستگاههاى سیاسىِ تابع کارتلهاى گوناگون اقتصادى، خیلى هم بایستیم و خیلى هم مقاومت کنیم؛ از بعضى از حرفها باید دست بکشیم؛ کما اینکه گفتند دیگر. در یک برههاى کسانى گفتند آقا ول کنید قضیهى اسرائیل را، ول کنید قضیهى فلسطین را، ول کنید قضیهى عدالت در سطح جهانى و حمایت از ملتهای عدالتخواه را، رها کنید این حرفها را؛ چه کار دارید؟ به خودتان بچسبید. این همان تغییر محاسبات است. دشمن این را میخواهد.
محاسبهی ما تکیه بر این وعدهی قطعی الهی است که: «و لینصرنّ اللَّه من ینصره». خداى متعال تأکید میکند که اگر او را نصرت کردید، شما را نصرت خواهد کرد.
اما محاسبهی آنها چیست؟ آنها میدانند که ملت ایران از اصل نظام به هیچ وجه چشمپوشی نکرده و حتی با حملهی نظامی هم نمیتوان اسلامخواهی این ملت را از ایشان گرفت. البته تلاششان را کردهاند و باز هم خواهند کرد. اما توفیقی به دست نیاوردهاند و نخواهند آورد. لذا برنامهشان اکنون چیز دیگری است.
روی کار آمدن یک دولت میانهرو و اهل مصالحه، بهترین خبر برای آمریکا و اسرائیل در شرایط کنونی است. انتخابات ریاست جمهوری بیتردید یکی از مهمترین گلوگاههایی است که در آن میتوانند این پیچ تاریخی که منطقهی جنوب غربی آسیا در آن قرار گرفته را آن گونه که خودشان میخواهند تغییر دهند. چگونه؟ روشن است!
کافی است به ملتی فشار اقتصادی را تحمیل کنیم. کافی است عناصری در داخل آن کشور پیدا کنیم که با زدن ساز اختلاف افکنی در بین مردم و مسئولین، همه را از بهبود وضع کنونی ناامید کند. آنگاه لازم است یک منجی بسازیم و بینشان بفرستیم. کسی که برای ما همانی باشد که میخواهیم.
همین کار را در زیمبابوه کردند. به نحوهی به قدرت رسیدن مورگان چانگرای دقت کنید... در خیلی جاهای دیگر هم همین کار را کردند. در ایران هم همین کار را میخواهند بکنند.
با این تفاوت که ایران کشور دست و پا بستهای مثل زیمبابوه نیست. ایران کشوری لبریز از جوانان مستعد و توانمند، شجاع و مبارزهطلب، ترقیخواه و جسور، و فداکار و صبور است. ایران ملتی دارد همچون کوه. ملتی که همچون بهمنی بر سر خواب خرگوشی دشمن فرو خواهد ریخت. ملتی که همهی محاسبات و تحلیلها را به هم خواهد ریخت.
حالا فقط این ملت باید حواسشان باشد که فریب نخورند. مبادا به کسی رای بدهند که به بهانهی اصلاح معیشت مردم به دنبال ساخت و پاخت با بیگانهی زورگو باشد. مبادا به کسی رای بدهیم که بخواهد در مقابل دشمن، نقطه ضعف نشان بدهد که ما قبلاً تجربه کردهایم اگر پا پس بکشیم میل خصم به پیشروی در خواستههایش، سیری نخواهد پذیرفت.
این شد که من تصمیم گرفتم یکی از شاخصهایم همین باشد. کسی که از عقبنشینی در این شرایط حرف بزند از ما نیست. کسی که جسارت و شجاعت و توکل لازم برای تقابل با آمریکای زورگو را ندارد نمیتواند زعیم خوبی برای این ملت شجاع باشد. پس من هرگز به چنین آدمی رای نخواهم داد.
