کُثیر بن عبدالرحمن بن اسود از جمله شاعران شیعی بود که تهمت‌های ناروایی را بدو نسبت دادند، اما امام باقر (ع) جنازه او را تشییع فرمود و به خاک سپرد. روایت است که شعرش جنون را درمان می‌کرد.