«ملا حسین مولوی» از صدای خوبی برخوردار بود اما هیچ کسی را به دلیل صدای بد از مداحی منع نمی‌کرد، چون اعتقاد داشت صدای خوب یک موهبت الهی است و به دست آوردنی نیست.