آنچه از جمع‌بندی گزارش‌های حقوق بشری در مورد ایران به دست می‌آید آن است که آنها وقتی سخن از حقوق انسان‌ها در ایران به میان می‌آورند، در حقیقت از حقوق «اشرار» سخن می‌گویند و کاری به حقوق مردم عادی و میلیون‌ها ایرانی که باید از حداقل حقوق الهی و انسانی برخوردار باشند، ندارند.