رضا نیازمند در کتاب خاطرات خود (تکنوکراسی در ایران) و مصاحبه‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌متعدد از جمله با مجله «آینده‌نگر» داستان گرفتن مجوز برادران خیامی را این‌گونه تعریف می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند: یک روز منشی من گفت که دو نفر درخواست ملاقات با من را دارند که من آنها را نمی‌شناختم. وارد که شدند خود را معرفی کردند؛ احمد و محمود خیامی. گفتند آمده‌ایم پروانه ساخت اتومبیل بگیریم.