اگر قرار است انسان تراز انقلاب اسلامی تربیت‌شده و به دل سختی‌ها و شدائد بزند، پیش‌نیاز آن پاس‌داشتن از فرهنگ عمومی جامعه‌ای است که در سال ۱۳۵۷ به ندای «هل من ناصر» امام خمینی(ره) لبیک گفت که باید در هر دو بعد مادی و معنوی فرهنگ صورت پذیرد و با این نگاه موجودیت یک قوه عاقله فراقوه‌ای به نام شورای عالی انقلاب فرهنگی که با رفت‌وآمد دولت‌ها دچار نوسان نشود و فرمان مدیریت و مصون‌سازی فرهنگ عمومی را بر عهده گیرد، اهمیت خود را به رخ می‌کشد.