ماجرای دعوای خاتمی با هوشنگ اسدی در نشست پراگ

به گزارش گروه وبگردی «سراج24» کنفرانسی که قرار بود مایه اتحاد و همدلی بین عناصر اپوزیسیون شود ترکش‌های آن همچنان از بین نیروهای ضد انقلاب تلفات می‌گیرد. «ج.ط»خبرنگار دوویچه‌وله آلمان یکی از شرکت کنندگان کنفرانس پراگ در مطلبی که در سایت گویا رسانه رسمی سازمان جاسوسی سیا منتشر کرده است شفاف سازی منابع مالی این نوع نشست‌های ضد انقلاب را چشم اسفندیار این کنفرانس‌ها عنوان کرده است. وی با نقل خاطره‌ای از فریدون احمدی (یکی از برگزار کنندگان) که به پیش از نشست برمی‌گشت طفره رفتن مسئولین کنفرانس از پاسخگویی به چگونگی تامین منابع مالی را مطرح کرده است. طالع در این‌باره اینچنین می‌نویسد:« یک هفته پیش از سفر به پراگ، در یک میهمانی کوچک به دوستم فریدون احمدی اصرار ورزیده‌ام از سایر برگزارکنندگان کنفرانس هم بخواهد که به صورت شفاف به مردم بگویند هزینه‌های دو کنفرانس قبلی و کنفرانس فعلی از کجا تامین می‌شود. در نشست‌های دو روزه کنفرانس پراگ، برگزار کنندگان برخلاف قولی که فریدون احمدی داده است، این نکته را به آگاهی جمع نمی‌رسانند. در پایان روز اول، هنگام تشکیل کارگروه‌ها، کریم شام بیاتی به عنوان مسئول «کارگروه تامین منابع مالی» معرفی می‌شود. صبح روز دوم، هنگامی که قرار است تصمیمات کارگروه‌ها اعلام شود، از کریم می‌پرسم:«بالاخره تصمیمی برای روشن ساختن منابع تامین مالی این کنفرانس‌ها گرفته شد؟» او می گوید:«ما فقط روی این بحث کردیم که چگونه می‌توان کاری برای تامین هزینه‌های آینده کرد. اما فکر می‌کنم حالا اعلام کنند.» اما نشست پایان می‌یابد و باز هم چیزی در این مورد گفته نمی‌شود. این مهم‌ترین چشم اسفندیار کنفرانس پراگ است.» «ج.ط» در ادامه با اشاره به متوهمانه بودن بحث انتخابات آزاد به این نکته اشاره می‌کند که اگر درنشست بعدی نداند که دست در سفره چه کسانی می‌برد شرکت نخواهد کرد. وی سپس به چگونگی نحوه انتخاب شرکت کنندگان می‌پردازد و آن را بر اساس داد و ستدهای سیاسی می‌داند و در ادامه مطلب کنفرانس پراگ را به نشست‌های گروه‌های سیاسی که در گوشه و کنار اروپا برگزار می‌کنند و ظرف سه دهه هیچ تحولی به خود ندیده است. نویسنده در این مقاله تلاش مذبوحانه‌ای می‌کند تا نشان دهد که اپوزیسیون می‌توانند در کنار هم به تفاهم برسند اما وی در ادامه مقاله با اشاره به فحاشی‌های هوشنگ اسدی و خاتمی نظر خود را اینچنین نقض می‌کند:« فریادهای اعتراض آقای خاتمی از اعضای حزب دموکرات کردستان و واکنش هیستریک و نامتناسب هوشنگ اسدی در خارج از سالن در پایان همایش برای چند لحظه‌ای فضای آرام و پر تفاهم کنفرانس را مسموم کرد.» این خبرنگار رسانه ضد انقلابی آلمان در ادامه افشاگری‌های خود از نمایش اتحاد اپوزیسیون به دعوا و فحاشی خاتمی که به شدت از بیانیه پایانی نشست عصبانی بود اشاره می‌کند و اینچنین ماجرای دیکتاتوری مدعیان انتخابات آزاد و دموکراسی را بیان می‌کند:« وقتی قرائت متن پایان یافت، زمزمه‌های مخالف در گوشه و کنار سالن به هم پیوست و اوج آن فریادهای اعتراض عصبی خاتمی بود. یکی دو نفر هم از فریدون احمدی و محسن سازگارا که پشت میکروفون نشسته بوند پرسیدند که آیا هیچ بحثی نمی‌شود کرد؟ فریدون احمدی، با حالتی آمرانه پاسخ داد: نه!» «ح.لاجوردی» نیز با شرکت در یک مصاحبه تلویزیونی در شبکه ضد انقلابی اندیشه که وابسته به سلطنت‌طلبان می‌باشد به نشست‌های اپوزیسیون اینچنین حمله می‌کند:« آقای جواد خادم پس از بروکسل حضور پیدا کردند و گفتند هزینه کنفرانس بروکسل بیشتر از 100 هزار دلار شده، غیررسمی هم شنیدیم که بیشتر از آن بوده. سوال می‌شود که این پول از کجا می‌آید؟ یادم هست من در نشستی که دکتر نوری‌زاده در لندن گذاشته بودند شرکت نداشتم ولی ایشان اعلام کرد هزینه این نشست از طرف من که مدیر اینجا هستم و این طوری پرداخت می‌شود. آقای خادم می‌گویند چند تا تاجر ایرانی، ما در تاریخ 100 ساله‌مان همیشه 2 تاجر ایرانی داریم که بزنگاه پیدا می‌شوند و کمک می‌کنند و یک سری کارها را انجام می‌دهند و بعد خواهش می‌کنند اسم‌شان را نیاوریم. این 2 تاجر ایرانی از آنجایی که دیگ پلو را در سفارت انگلیس کار گذاشتند، تا همین الان دارد ادامه پیدا می‌کند. بزرگ‌ترین مشکل ما کجاست؟ در کتاب پارلمان فکری خودم نوشتم بزرگ‌ترین مشکل ما بیماری بی‌اعتمادی جامعه ماست. در استکهلم گفتند ما 6 نفر را نمی‌توانیم معرفی کنیم. این 6 نفر چه کسانی بودند؟ از ایران آمده بودند؟ از آقای علیرضا نوری‌زاده گاو پیشانی سفیدتر چه کسی است که در آنجا مورد خطر باشد؟ در اینجاها با عنوان دموکراسی می‌نشینند و من می‌گویم در اینجاها به واژه دموکراسی تجاوز می‌شود.» لازم به ذکر است که بیژن حکمت و حسن شریعتمداری از شرکت کنندگان این نشست پس از برگزاری در طی مصاحبه‌ای با رسانه‌های ضد انقلاب دریافت کمک‌های مالی از کشورهای مرتجع و دیکتاتوری چون عربستان و کشورهای مستکبر و جنایتکاری چون آمریکا و انگلیس و اسرائیل را بلا مانع دانستند تنها راه خواب بی تعبیر پیروزی اپوزیسیون را حمایت‌های خارجی می‌دانند.