به گزارش سراج24، علی پروین در مستند «دوباره زندگی» از زندگی فوتبالی و شخصی، مرگ، پیری و حضور هر هفتهای خود در بهشت زهرا(س) ناگفته هایی را بیان کرد.
بخش هایی از اظهارات جالب پروین را در زیر بخوانید:
هیچوقت مربیگری را دوست نداشتم.
اگر در زندگی رقابت نباشد، زندگی بی فایده است.
در دوران مربیگری بددهن بودم! نمی توان با گفتن بفرما و خواهش می کنم با بازیکنان کنار آمد.
زمین های ورزشی به مناطق مسکونی تبدیل شده اند.
تا پنجاه سالگی نمی دانستم قلبم کدام طرف بدنم است! مثل پسرم سرحال بودم. بعد از آن دردسرها شروع شد و حس کردم به آخر خط رسیدم.
خدا هر چه به انسان بدهد یکی یکی پس می گیرد.
آرزویم در ۱۵ سالگی این بود که یک خانه داشته باشم که حسینیه داشته باشد. خدا آرزویم را دیر برآورده کرد.
قدیم ها به خاطر "تو بمیری" آدم می کشتند اما اکنون برای هزار تومن ده بار "تو بمیری" می گویند. خیلی زمانه بدی شده است.
هر هفته به بهشت زهرا می روم. اول سر خاک مادرم و بعد قطعه نام آوران و دوستان قدیمی ام که فوت کرده اند.
برعکس خیلی ها وقتی بهشت زهرا می روم سبک می شوم و سرحال برمی گردم.
۳۲ قهرمانی آوردم و حالا خوشحالم که مردم مرا دوست دارند و احترام می گذارند.
0 نظر