ستادهای انتخاباتی برای سفرهای استانی یا مهندسی انتخابات مجلس دهم؟

سراج24- گروه سیاسی- علیرضا احمدی|محمدباقر نوبخت سخنگوی دولت، روز شنبه در نشستی خبری به منظور تشریح «دستاوردهای نخستین سفر استانی رئیس جمهور» با بیان اینکه برای اجرای طرح‌های عمرانی در خوزستان 528 میلیارد تومان معادل 1.5 میلیارد دلار و 593 میلیون یورو منابع در نظر گرفته شده، در بخشی از سخنانش متذکر شد که «اعضای ستاد انتخاباتی روحانی به عنوان ناظران این طرح‌ها ساماندهی می شوند تا بر نحوه اجرای طرح‌های مصوب در سفرها نظارت داشته باشند.»

در برابر این اظهارنظر، این سوال برای همه پیش می آید که مگر وظیفه نظارت بر نحوه اجرای طرح های مصوب در سفرها بر عهده اعضای ستاد انتخاباتی است و آیا نمی توان این مسائل را از طریق نمایندگان استان در مجلس پیگیری کرد؟ علت آنکه در بین هزاران مسیر برای نظارت بر نحوه اجرای طرح های استانی‏، اعضای ستاد انتخاباتی که مسئولیت شان از عنوان کاریشان پیداست، انتخاب شده اند چیست؟

پاسخ به این سوالات و توجه به اظهارنظر نوبخت، بدون آنکه هیچ ابراز عقیده و قضاوتی نسبت به آن داشته باشیم، حاکی از مداومت فعالیت ستادهای انتخاباتی روحانی است، نکته ای بسیار مهم که حاوی حکایاتی از نحوه تدبیر و امید و اعتدال دولت یازدهم به شمار می رود و نشان می دهد دولتی ها همچنان از فضای انتخابات خارج نشده اند و البته این واقعیت در شعارهای تبلیغاتی آقای رئیس جمهور در خوزستان نیز مشهود و ملموس بود.

تمدید تنفس سیاسی در فضای انتخاباتی از سوی دولت یازدهم در حالی دنبال می شود که آقای روحانی از جمله افرادی بود که در زمان قانونی برای تبلیغات انتخاباتی، یکی از نقدهای وارده به دولت دهم را رویکرد انتخاباتی و تبلیغاتی آن می دانست.

این نظری بود که بسیاری دیگر از همفکران آقای رئیس جمهور و اصلاح طلبان درباره آن متفق القول بودند و هر یک آن را به نحوی تفسیر می کردند و از آن جمله سعید حجاریان است که در مصاحبه ای به اعتراض از کارهای تبلیغاتی و شعاری احمدی نژاد در زمان ریاست جمهوری پرداخت و حتی نتیجه انتخابات دهم ریاست جمهوری که منجر به پیروزی احمدی نژاد شد را ناشی از این امر دانست و گفت: «چند بار گفته ام که بحث ما این نیست که (در انتخابات سال 88) تخلف و یا تقلب شده است. به نظر من واقعه ای اتفاق افتاده که اسم آن "تدلیس سیستماتیک" است.»

این عناوین و اظهارنظرات و نسبت دادن آنها به دولت دهم در حالی است که حتی اگر درست باشد در ماه های آخر و منتهی به انتخابات، از سوی دولت دهم مشاهده شد اما اکنون شاهدیم که دولت یازدهم هنوز چند ماه از آغاز کارش نگذشته، رویکرد انتخاباتی و تبلیغاتی را در فعالیت ها اتخاذ کرده تا علاوه بر فتح مجلس دهم‏، پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم را هم برای خود تضمین کند.

علاوه بر اظهارنظر آقای نوبخت که حاکی از مداومت فعالیت ستادهای انتخاباتی آقای روحانی است، موارد دیگری را نیز می توان به عنوان شاهدی بر ورود دولت نوپای یازدهم به فاز انتخاباتی مطرح کرد. گزارش صد روزه رئیس جمهور که کاملا فارغ از گزارش کارکرد صد روزه دولت بود و تنها به تخریب شعاری و تبلیغاتی دستاوردهای دولت گذشته محدود شد از آن جمله است. بر این مورد باید صحبت های اخیر علی یونسی و اکبر ترکان را هم اضافه کرد که صراحتا به مهندسی انتخابات آینده روی آورده اند.

چنانکه علی یونسی، دستیار ویژه رئیس‌جمهور اوایل دی ماه رسما فعالیت انتخاباتی ستادهای حسن روحانی برای انتخابات آتی مجلس را کلید زد و طی اظهارنظری با اشاره به حضور خود در جمع فعالان سیاسی و اعضای ستاد انتخاباتی دکتر حسن روحانی در سیستان ‌و بلوچستان، گفت: «این ستادها بعد از انتخابات ریاست‌جمهوری راکد شده بود که در این سفر تاکید کردم این به زیان دولت است و فعالان سیاسی و اجتماعی باید فعال و به‌روز باشند.» وی همچنین افزود: «ستادهای انتخاباتی دکتر روحانی در زمان انتخابات ریاست‌جمهوری نه‌تنها باید منسجم باشند بلکه از هم‌اکنون برای انتخابات بعدی مجلس فعالیت خود را آغاز کنند.»

اکبر ترکان مشاور ارشد رئیس جمهور نیز طی مصاحبه ای با یک روزنامه اصلاح طلب ضمن توهین به مجلسی که اکثریت نمایندگان مردم در آن اصولگرا هستند، تاکید کرد: «ما باید این دو سال مجلس را تحمل کنیم، ما از مردم استدعا می‌کنیم که فعالیت آنها را به خوبی رصد کنند و اگر دیدند که این رفتار درست و منطقی نیست در انتخابات مجلس آینده تجدیدنظر کنند.»

این اظهارنظرات و رفتارها که کاملا با مشی انتخاباتی و شعاری همخوانی دارد و خارج از تدبیر و امید و اعتدال معنا می شود، نوعی برداشت و انعکاسی دیگر از کمیته صیانت از آراء اصلاح طلبان در سال 88 است و در حالی از سوی دولت یازدهم مطرح می شود که مطابق با آنچه گفته شد هنوز چند ماه از عمر دولت نگذشته، شائبه انتخاباتی بودن دولت در میان افکار عمومی شکل گرفته است.

دولت تدبیر و امید که اکنون گرفتار حاشیه های حزبی و جناحی شده و سعی می کند آراء لب مرزی خود را افزایش داده یا لااقل برای انتخابات های آینده حفظ و صیانت کند از هم اکنون کمیته ها و ستادهای انتخاباتی را فعال کرده و با این حجم از اعتدال (!) می کوشد تا انتخابات را آنگونه که خود می خواهد «با تعریف از خود و تخریب رقیب» مهندسی کند.

چرخش این عده به سمت رویکردهای انتخاباتی دولت گذشته که همواره مورد نقد و شکایت آنها بود در حالی است که به گفته همین افراد یکی از دلایل رای دادن و روی آوردن مردم به آقای روحانی در انتخابات یازدهم ریاست جمهوری، چرخش مردم از سیاست های دولت دهم بود. از این دریچه سوالی پیش می آید که چطور است اینان که خود از رویکردهای انتخاباتی و شعاری دولت گذشته شاکی بودند و نام تدلیس سیستماتیک را بر آن نهاده اند، خود به سمت این بینش و منش سیاسی چرخیده اند و آنچنان سرگرم انتخابات مجلس آتی و ریاست جمهوری دوازدهم شده اند که معلوم نیست آیا فرصتی برای حل مشکلات واقعی مردم در میانه شعارهای تبلیغاتی، باقی می ماند یا مردم باید طی این چهار سال فقط خود را موقوف و ضمانت بخش قدرت آینده مدعیان اعتدال ببینند؟