حسن انتخاب خبرگان بیست وچهارساله شد

به گزارش سراج24، هیچ کدام آن آغوش ها  و نوازش ها آشنا نبود. کودک آغوش گرم مادر و دست نوازش پدررا مى خواست.پدر ومادرمهربانى که به سفرابدى رفتند. احساس تنهایى مى کرد وتازه فهمید که طعم گس یتیمى چیست.

در میان آن همه دلسوزى و همدردى دنبال آغوشى آشنا بود.آشنایى که دردش را تسکین دهد... و درست در روز 14 خرداد 1368 بود که ملت ایران یتیم شد.

تازه 10 سال ازعمرانقلاب نگذشته بود که خبر رحلت بنیانگذار انقلاب اسلامى منتشر شد؛روح بلند ملکوتى امام به خدا پیوست.

سینه ها داغدارشدند واشک ها روان.جاى خالى پیر جماران روى صندلى سفید بغض ها را شکست؛امام رفت.جهان هم متأثرازاین غم بود.

باورکردنش براى همگان سخت بود. انگار غم سنگین نبودن روح الله برتمام دنیا سایه اندخته بود.

ازهمه جاى دنیا براى عرض تسلیت آمده بودند. چه مسلمان وچه غیر مسلمان. ابراز همدردى آنها نشان از یک چیز بود. امام متعلق به همه جهان بود.
واین همدردى ملت ها وانسان ها اندکى از درد یتیمى ملت ایران مى کاست.

با این اوصاف ملت ایران پس از امام چه مى توانست بکند؟سرنوشت این انقلاب چه مى شد؟ چه کسى سکاندار کشتى انقلاب مى شد؟ چه کسى مى توانست خاردرچشم واستخوان درگلوى مستکبرین جهان باشد؟ و چه کسى حامى مستضعفان وهدایتگرانسان ها...؟

این پرسش ها سبب نگرانى هایى درافکارملت شد وغم فقدان امام را چند برابرمى کرد.

و آنهایى که مى خواستند از این آب گل آلود ماهى بگیرند،خود را نشان دادند.معاندین ورسانه هاى گمراه کننده غربى به تکاپو افتادند؛امام خمینى دیگر نیست، آقاى منتظرى از قائم مقامى رهبرى عزل شده وزمینه آماده است.

بنى صدر رئیس جمهورمعزول ومتوارى در مصاحبه با آسوشیتدپرس مدعى شد که؛ درگذشت {امام} خمینى این مسئله را متحمل مى کند که وى به زودى به کشوربازگشته واحتمالا وارد دولت شود.
زهى خیال باطل که سرنوشت این ملت وکشور در دست قدرت خداست ومعجزه اش توطئه هاى دشمنان را خنثى مى کند.

میان توهمات دشمنان واذهان نگران ملت ایران، حسن انتخاب مجلس خبرگان رهبرى ضربه شستى بود که به دشمنان نشان داد وهمچنین مرهمى براى زخم قلب هاى شکسته ملت ایران بود.

انتخاب شایسته وبه موقع گزینه آیت الله سید على خامنه اى به عنوان رهبرجدید انقلاب اسلامى ستودنى بود.این شخصیت والا ومخلص انقلابى به تعبیرخود امام (ره) زیر دست ایشان بزرگ شده وامتحان پس داده بود.

هرچند ایشان از قبول این مسئولیت خوددارى مى کردند،اما با اصرارنمایندگان ملت در مجلس خبرگان روبه‌رو شدند واین مسئولیت را از جهت احساس تکلیف پذیرفتند وخود در این باره نقل کردند:" براى این مسئولیت،از خدا استمداد کردم و بازهم ازاستمداد مى کنم وهرلحظه وهرآن، در حال استمداد از پروردگارهستم،تا بتوانم این مسئولیت را در حد وسع خودم ـ که تکلیف هم بیش از وسع نیست ـ با قدرت وقوت و حفظ شأن والاى این مقام حفظ کنم وانجام بدهم.

این تکلیف من است، که امیدوارم ان ش‍االله مسئول لطف وترحم الهى ودعاى ولى عصر(عج) و مؤمنین صالح باشم."
و حالا پس از گذشت سه دهه از عمر انقلاب، سکان کشتى انفلاب اسلامى به دستان ناخدایى همچون ایشان در حال حرکت است.

گرچه تلاطم امواج و گرداب هایى مثل قضیه کوى دانشگاه تهران وفتنه 88 مى خواستند مانع پیشرفت شوند،اما اقتدار وتدبیر وبصیرت ایشان همیشه رفع کننده بوده وبعد از 24 سال زعامت رهبرى این انسان خادم وعاشق دین وملت خویش، انقلاب اسلامى هنوز پابرجاست تا به دست صاحب اصلى اش امام زمان(عج) تحویل داده شود.