به گزارش «سراج24»، مهدی صباغزاده پرکارترین فیلمساز دهه 60 بود. او در این دوران تقریباً همه نوع فیلمی میساخت از ملودرام خانوادگی گرفته تا اکشن و فیلم اجتماعی متفاوت «خانه خلوت» که نقطه اوج کارنامه این کارگردان به شمار میآید. صباغزاده در دهه 60 فیلم بسیار پرفروش و موفق «سناتور» را کارگردانی کرد و جزو فیلمسازانی بود که تأثیر مهمی بر سینمای جریان اصلی داشت.
در همین دوران مجید جوانمرد کارگردان جنوبی شیفته سام پکینپا فیلمهای «شکار» و «دستمزد» را جلوی دوربین برد که آثار خوش ساختی بودند.
محمدعلی سجادی با فیلم امیدوارکننده «بازجویی یک جنایت» شروع کرد و با وجود ناملایمات مدیران سینمایی وقت در فیلمهای بعدیاش نیز نشانههایی از ذوق و سلیقه سینمایی را بروز داد.
علی ژکان نیز با «مادیان» تحسین و ستایش منتقدان را برانگیخت و «دخترک کنار مرداب» نیز با تمام ضعفهایش از فیلمهای بعدی این کارگردان اثر قابل تأملتری بود. اصغر هاشمی با کمدیهای اجتماعیاش بخصوص با «زیر بامهای شهر» نوید حضور فیلمسازی تیزبین را داد.
زندهیاد محمدرضا اعلامی با اولین ساختهاش «نقطه ضعف» یکی از بهترین فیلمهای دهه 60 را کارگردانی کرد.
محمد بزرگنیا هم با«کشتی آنجلیکا» با توانایی حرفهای و مثالزدنی ادای دینی متناسب به سینمای داستانگوی کلاسیک انجام داد. مجید قاریزاده با ملودرام پرفر وش «پدربزرگ» یکی از دیگر فیلمسازان مطرح دهه 60 بود. ابراهیم وحیدزاده هم با کمدی «تحفهها» اثر قابل قبولی عرضه کرد.
تقریباً تمام این کارگردانها در سالهای اخیر به حاشیه رفتهاند. علتش را عدم درک مناسبات امروز بدانیم یا ورود نسل تازه کارگردانان و بیمهری به فیلمسازان دهه 60، در نتیجه تغییری حاصل نمیشود.
از بین انبوه فیلمسازانی که در دهه 60 وارد سینما شدند و در آن دوران کارگردان موفقی بودند چهرههایی چون رسول صدرعاملی و کیانوش عیاری را میتوان جزو استثناها دانست که در دهههای بعد هم با تمام فراز و نشیبها توانستند جایگاه خود را ارتقا بخشند. علیرضا داوودنژاد و سیروس الوند نیز از فیلمسازانی هستند که گرچه در دهه پنجاه به سینما آمدهاند اما در دهه 60 به عنوان فیلمساز حرفهای تثبیت شدند. این کارگردانها را هم باید جزو فیلمسازان همچنان موفق دهه 60 دانست.
0نظر