ونزوئلا و عراق آیینه تمام قد از آینده تسلیم برابر آمریکا

قریب یکسال پس از تجاوز نظامی ایالات متحده آمریکا و ربودن ربودن نیکولاس مادورو رئیس‌جمهور قانونی کشور ونزوئلا، وضعیت اقتصادی مردم این کشور آنگونه که امریکا وعده داده بود پیش نمی رود، بطوریکه برخی از شهرهای این کشور شاهد شکل گیری نرم اعتراضات اجتماعی می باشند.

به گزارش سراج24؛ سعید همتی، کارشناس سیاسی و امور بین الملل، نوشت: وضعیت امروز کشور ونزوئلا شباهت فراوانی با دوران عراق پس از حمله نظامی ایالات متحده به این کشور و سقوط حزب بعث و دستگیری صدام حسین دارد؛ در آن مقطع زمانی نیز آمریکا و متحدانش به بهانه وجود جنگ‌افزارهای کشتار جمعی در عراق به این کشور حمله کردند، حمله ای که کوفی عنان دبیر کل وقت سازمان ملل آن را مغایر با قوانین بین المللی و منشور ملل متحد دانست.

، آمریکا پس از بمباران و نابود کردن زیرساخت‌های عراق، بر اساس قطعنامه سازمان ملل تحریم‌های گسترده ای علیه عراق اعمال کرد. آسمان عراق را منطقه پرواز ممنوع اعلام کرد و حمل و نقل پول و کالا از و به عراق را متوقف کرد. پس از بحران انسانی در عراق در اثر مواد غذایی و دارو شورای امنیت سازمان ملل برنامه نفت در برابر غذا را اجرا کرد که خود یک فاجعه انسانی دیگر را بدنبال داشت. امروز 22 سال بعد از تجاوز امریکا به عراق، مردم بسیاری از مناطق این کشور همچنان روی آرامش و رفاه را به خود ندیده اند به گونه ای که در تهیه مایحتاج خود نیز عاجز و از ساده ترین امکانات شهری و خدمات دولتی نیز محروم می باشند. مشابه با چنین اوضاعی در کشور لیبی و حتی افغانستان هم تجربه شده است به گونه ای که بعد از حمله آمریکا به این کشورها، مردم وضعیتی به مراتب بدتر و غیرقابل تحمل در برابر گرانی، رکود، بیکاری داشته اند.

وضعیت مشابهی اکنون در کشور ونزوئلا برقرار است، به گونه ای که پس از گذشت حددو یکسال از حمله آمریکا به این کشور، جامعه وضعیت بسیار بغرنجی را تجربه می کند و نه تنها از موهبت نفت برخوردار نشده اند بلکه میزان قابل توجهی از فروش نفت این کشور به ایالات متحده آمریکا تعلق می گیرد و خروجی چنین رویکردی یعنی فقیرتر شدن مردم این کشور و کوچک تر شده سفره آنهاست. در همین زمینه روزنامه واشنگتن‌پست، طی گزارشی تاکید می کند، در حالی که رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا «دلسی رودریگز» هم‌زمان با بحران سراسری برق، از اول نوامبر (۱۰ آبان) آغاز «فصل کریسمس» را اعلام کرده است، گزارش‌های میدانی از فروپاشی کامل زیرساخت‌های حیاتی و نارضایتی عمومی گسترده حکایت دارد. 

بر اساس داده‌های «رصدخانه ونزوئلایی تعارضات اجتماعی» (OVCS)، در ماه سپتامبر ۲۰۲۶ بیش از ۱۱۰۰ اعتراض در سراسر ونزوئلا ثبت شده است؛ یعنی به‌طور میانگین روزانه ۳۷ اعتراض، که بالاترین رقم برای این ماه از زمان آغاز فعالیت این نهاد در سال ۲۰۰۸ محسوب می‌شود. از این میان، دست‌کم ۵۳۱ اعتراض مستقیماً علیه قطعی برق بوده است. در برخی مناطق، خاموشی‌های روزانه تا ۱۶ ساعت ادامه دارد و کارشناسان تأکید می‌کنند که شبکه برق این کشور دیگر توان تأمین هم‌زمان نیاز خانوارها و صنعت نفت را ندارد. 
«آیدولینا گوئررو»، اقتصاددان ۶۱ ساله در شهر صنعتی ماراکای، درباره شرایط زندگی می‌گوید: «برق، آب و اینترنت؛ این سه خدمت اساسی هم‌زمان از کار افتاده‌اند و این باعث ناامیدی، خشم و عصبانیت می‌شود. این احساسات به‌تدریج انباشته می‌شوند.» 

در حالی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، مدعی است ایالات متحده از «غنائم» صنعت نفت ونزوئلا بهره‌مند می‌شود، تورم این کشور که بالاترین نرخ را در جهان دارد، باعث شده بسیاری از مردم ونزوئلا حتی توان خرید مواد غذایی را نیز نداشته باشند.  مردم ونزوئلا می‌گویند امیدی که به مداخله آمریکا بسته بودند، اکنون با این واقعیت روبه‌رو شده است که زندگی‌شان نه‌تنها بهتر نشده، بلکه در برخی زمینه‌ها بدتر هم شده است.

هدف از آغاز جنگ ایران نیز تحمیل چنین شرایطی به جامعه ایرانی بود کمااینکه جریانی در داخل کشور بارها به تلویح و تصریح از حمله بیگانه به کشور حمایت کرده و آن را ناچاراً راه فائق آمدن بر مشکلات کشور و مسیر توسعه و پیشرفت کشور معرفی می کردند، آنهم بدون توجه به تجربیات سایر کشور که مورد حمله آمریکا و متحدانش قرار گرفته اند و مردم آن خطه چه سرنوشت تلخی را لمس کرده اند. نسخه حمله نظامی بیگانه به کشور، با هدف ایجاد تغییرات بنیادین در ساختار حکومت و به تبع آن تزریق رفاه و پیشرفت، رویکردی هیجانی و احساسی که جایگاهی در عرصه عقلانیت ندارد و می تواند تنها به تغییر جغرافیای سرزمینی کشور منتهی شده و هرج و مرج را در عرصه شهری و فروپاشی نظامی و اقتصادی را به همراه داشته باشد؛ دقیقاً مشابه شرایطی که امروز در کشورهای مورد اشاره اتفاق افتاده است و چشم انداز بهبود وضعیت آنها نیز کاملاً ناامید کننده است چرا که قدرت تصمیم گیری و تصمیم سازان کماکان در دستان مقامات آمریکایی است و یا دست کم نیروهای دست نشانده آمریکا در این کشورها صدارت امور را در دست دارند.

 

اخبار مرتبط